INTERVIEWESMEE VISSER

Schaatsster Esmee Visser heeft de mazzel van een trainingsmaatje thuis

Esmee Visser tijdens een fietstraining langs De Lende achter Daan Olivier, haar vriend en oud-wielrenner van team Jumbo-Visma.Beeld Klaas Jan van der Weij

Esmee Visser stortte zich tijdens de coronacrisis op haar studie en bracht ondertussen heel wat uren op de racefiets door, samen met haar vriend.

In het voorjaar gaan schaatsers vaak op vakantie. Dat ging bij de meesten dit jaar niet door, maar jij had sowieso al andere plannen, toch?

‘Ik zou meteen na het schaatsseizoen mijn studie farmaceutische wetenschappen oppakken. Dat heb ik ook gedaan en het heeft me gered van het zwarte gat door corona. Ik had structuur en tegelijkertijd afleiding. Ik ben er veel mee bezig geweest. Het was pittig, maar ik ben nu bijna klaar. Daar ben ik best een beetje trots op.

‘Het plan was om een tijdje bij mijn ouders in te trekken omdat zij maar een half uurtje van de universiteit in Amsterdam wonen. Vanuit Heerenveen is het reizen niet te doen. Ik zou practica volgen, het lab induiken en samenwerken met medestudenten. Even een studentenleven leiden, maar dat pakte door corona anders uit.

‘Omdat al het onderwijs online werd gegeven kon ik in mijn nieuwe huis in Heerenveen blijven. Het was jammer dat ik het lab niet in kon, maar online-onderwijs sluit heel goed aan bij het topsportleven. Ondertussen was ik ook volle bak in training.’

Nam je geen gas terug na de winter?

‘April is normaal de maand om rust te houden, maar door corona heb ik dat niet gedaan. Ik had een tegenovergestelde houding. Ik was bang dat het land op slot zou gaan, dat we wellicht een periode niet naar buiten zouden mogen. Dus elke dag dat ik mocht fietsen, deed ik dat. Het gaf me een gevoel van vrijheid.’

Je vriend, Daan Olivier, is oud-profrenner. Ging hij veel met je mee?

‘Ik heb de luxe om een trainingsmaatje thuis te hebben. Ook dankzij corona, want normaal studeert hij in Rotterdam, maar omdat ook daar de colleges online werden gegeven, kon hij bij me zijn in Heerenveen. Een dag niet gefietst, is een dag niet geleefd, vindt hij. Dat is heel fijn. Dat je met zijn tweeën de weg op kunt, nieuwe routes ontdekken en lekker in de natuur bezig zijn.

‘Ik voel me bijna schuldig over hoe fijn die periode was. Ik ben me er bewust van hoe anders dat voor veel anderen is.’

Op het moment dat de coronapandemie losbarstte, moest jij op zoek naar een nieuwe ploeg. Maakte het die zoektocht extra spannend?

‘Er liepen al wat gesprekken met andere teams. Maar door corona werd het ingewikkelder om af te spreken. Nieuwe sponsoren en bedrijven lieten minder van zich horen. Definitieve beslissingen werden uitgesteld. Ik was ook geneigd om af te wachten, maar op een gegeven moment heb ik mezelf daarop aangesproken. Ik moest alles op een rijtje zetten en beslissen, want het was onduidelijk hoe deze situatie zich zou ontwikkelen.’

Je tekende begin april een contract bij Team IKO, de ploeg van onder anderen Jorien ter Mors. Wanneer zag je je nieuwe ploeggenoten voor het eerst?

‘Pas toen begin mei de krachttrainingsruimte weer openging. Dat was een valse start. Alles in de trainingshal is opgedeeld. Per gebruiker is er een één plek met eigen halters, een eigen hometrainer. Er is een looproute en iedereen sluit achter elkaar aan. Je kunt dus alleen met degene naast je praten, niet met iemand verderop in de zaal. De samenstelling van ons team is vrij nieuw, dus de training erop zijn we van tevoren even samengekomen en hebben we een herstart gemaakt.’

Kijk je als student farmaceutische wetenschappen met extra interesse naar deze pandemie?

‘De wetenschap erachter vind ik interessant. Hoe het biologisch werkt, de zoektocht naar medicijnen en vaccins. Ik vond het jammer dat dat in het nieuws en op tv vrij weinig werd belicht. Ik ergerde me bijna aan de nadruk op die cijfers: zoveel gevallen, zoveel patiënten op de ic’s. Jongens, het is toch interessant hoe het virus werkt en wat ze precies zoeken in een medicijn, dacht ik dan. Het is precies wat ik studeer en dan is het boeiend om te zien hoe dat in de praktijk in zijn werk gaat.’

Het leven hervindt steeds meer zijn normale gang van zaken. Geldt dat ook voor jou?

‘Ik houd me aan dezelfde maatregelen als alle andere Nederlanders. Ik merk het dus nog zeker wel. En ik ben me er steeds bewuster van dat het begin van het schaatsseizoen best eens in gevaar kan komen. Dus ik probeer niet te veel uit te kijken naar de eerste wedstrijden.’

In een aantal landen worden alweer sportwedstrijden georganiseerd, zonder publiek. Is dat een optie voor het schaatsen?

‘Wedstrijden zonder publiek zie ik wel zitten en volgens mij moet dat ook wel mogelijk zijn. Kijk, een vol Thialf is geweldig, maar ik heb het voor mezelf niet nodig om te presteren. Ik kan het ook als er niemand kijkt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden