Columnpeter winnen

Scepsis over Pogacar lijkt me oké zolang het niet in radicaal fanatisme of complotmatig denken verzandt

null Beeld

Tadej Pogacar laat zich de pis niet lauw maken. Voorlopig niet althans. Hem werd op de rustdag gevraagd of hij begreep dat mensen vraagtekens plaatsen bij zijn uitzonderlijke prestaties. Als mensen vraagteken plaatsen bij bepaalde prestaties weet je dat je voor de rest van je carrière, en misschien wel voor de rest van je leven met een scheef oog wordt aangekeken.

Dus antwoord je, en het vervelende is dat het al niet meer uitmaakt wat je antwoord: We hebben zoveel controles, je moet gewoon leven met de verontwaardiging van de disbelievers. Hij geeft een voorbeeld van het controlestramien van een gele truidrager. Liefst drie controles op de dag van de bergrit naar Tignes. Twee vóór de start, eentje erna. Dat moet toch afdoende zijn?

Wat zou het fantastisch geweest zijn als Pogacar had gezegd: Wij, bij Team UEA, hebben een spectaculair geheim wapen. Het is zo nieuw dat het nog niet eens door dopinglaboratoria gevonden kan worden, laat staan dat het op de dopinglijst staat. Dus mag het gewoon hoor.

Met bewondering luisterde ik altijd naar de antwoorden van Chris Froome op soortgelijke vragen. Zo beleefd en begripvol. Ook Froome liet zich de pis niet lauw maken. Dat veranderde enigszins nadat hij tijdens etappes door toeschouwers met lauwe pis werd overgoten. Wantrouwen maakt niet het beste los in de wielerliefhebber. Froome, Team Sky dus, was de protagonist van de marginal gains, zeg maar van het dunne ijsvlies op de topsportpoel.

Lance Armstrong liet zich de pis al helemaal niet lauw maken. Die verhitte zijn pis tot honderd graden. Beroemd is zijn antwoord op een vraag – een beschuldiging – van de Britse journalist en in die tijd eenzame Armstrong-aanklager David Walsh: ‘Mr Walsh, extraordinary accusations must be followed up by extraordinary proof’. Walsh had in een boek de mythe doorgeprikt van de wonderbaarlijk herrezen kankerpatiënt.

De arme David Walsh werd tot paria verklaard door de goegemeente van de Grote Wielerfamilie. Zelfs collega-journalisten wilden niet meer in zijn gezelschap gezien worden. Als de waarheid geen feest is moet ze wegwezen.

Wat klonk er door in de reactie van Walsh op zijn uitsluiting als waarheidszoeker? Teleurstelling, berusting? ‘I kind of wondered, why was ordinary proof not enough.’

Over Pogacor wordt gezegd dat hij de geschiedenis tegen heeft. Verkeerde sport, verkeerde ploeg, verkeerd land, verkeerde adviseurs, verkeerde kleuterschool. Scepsis lijkt me oké zolang het niet in radicaal fanatisme of complotmatig denken verzandt.

Over Pogacar wordt ook gezegd dat hij verdacht blijft zolang hij zijn ‘getrapte watts’ niet publiceert. Als ik Pogacar was zou ik het vooral niet doen. Droge watts zijn multi-interpretabel. Droge watts hebben geen verhaal, laat staan context en poëzie. Tegen Bijbelse droogneukerij moet hij zich blijven weren. Wat goed is of wat fout, weet alleen de geschiedenis van de toekomst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden