Sampras krijgt in finale Pioline tegenover zich

De vaak wilde maar hoogbegaafde Cedric Pioline is in de Wimbledon-finale de zeer verrassende tegenstander van Pete Sampras. De 28-jarige Fransman verhinderde dat het afscheid van Michael Stich werd gelardeerd met een vurig gewenste tweede Londense titel....

HANS VAN WISSEN

Van onze verslaggever

Hans van Wissen

LONDEN

Stich die evenals Boris Becker niet meer naar Wimbledon zal terugkeren en die aan het eind van het jaar zijn loopbaan beëindigt, stond niet bepaald bekend als een gepassioneerd speler. Maar gisteren was hij een en al vuur. Hij rende of hij door de duivel achterna gezeten werd, smeet met zijn racket, vervloekte de umpire, dook, viel en liet geen bal lopen. Telkens opnieuw vocht hij zich terug in de wedstrijd, maar hoewel Pioline in de slotfase steeds duidelijker onder de spanning ging lijden, hield de Fransman het hoofd boven water.

Dat hoofd was in het begin van de vijfde set door een service-doorbraak boven gekomen en Stich liet het erop zitten ofschoon hij nog drie maal de gelegenheid kreeg de bijl te hanteren. Telkenmale redde Pioline echter het vege lijf.

Pioline, zoon van een vroegere Roemeense wereldkampioene volleybal, sprong uitzinnig op toen hij met een van zijn uitstekende geplaatste opslagen het bevrijdende laatste punt had gemaakt. Voor Stich was het een enorme desillusie maar hij omarmde de Fransman, en nam zoals Boris Becker dat een dag eerder had gedaan, zwaaiend afscheid van Wimbledon. Hij stond er voor het laatst, Pioline staat voor het eerst in de eindstrijd.

Tot nu toe en dat is al weer vier jaar geleden bereikte Pioline slechts één maal, in New York, de finale van een Grand Slam-toernooi. Hij verloor toen van Pete Sampras, zijn tegenstander van morgen. Sampras zelf nam gisteren bijna moeiteloos de horde van zijn halve finale tegen de Australiër Todd Woodforde.

Pete Sampras is tot nu toe op Wimbledon een speler hors categorie. Zelfs als de drievoudig winnaar bij vlagen of op dagen niet in zijn beste vorm steekt, is hij nog superieur. Dat is het verschil met het peloton dat hem op de wereldranglijst volgt. Geen speler met de ambitie om Wimbledon te winnen kan zich een inzinking veroorloven, Sampras wel.

Hij had in de kwartfinale vijf sets nodig tegen Peter Korda, maar versloeg de Tsjech niettemin overtuigend. Gisteren was de topvorm constant aanwezig en voelde Todd Woodbridge als zich een leerling die onderricht kreeg van de grote meester. 'Het was een eer om tegenover zo'n fantastisch spelende Sampras te staan', zei hij bewonderend.

Woordbridge had voor het eerst in zijn loopbaan de halve finale bereikt maar het centre court van Wimbledon was hem verre van vreemd. Met zijn Australische vriend Mark Woodforde veroverde hij de laatste vier jaar telkens de dubbeltitel. Als enkelspeler is zijn doel dit jaar het binnendringen van de Top-20, waarvoor hij zeventien plaatsen moet klimmen. Het resutaat op Wimbledon brengt hem aanzienlijk dichter bij en hij kon er bezwaarlijk ontevreden over zijn. Over zijn spel trouwens ook niet, hoezeer Sampras ook domineerde.

Woodbridge kreeg alleen 'totaal geen lucht', zoals hij zelf erkende. De Australiër retourneerde zo scherp dat hij toch nog zes breakpoints kreeg maar met één uitzondering werden die alle teniet gedaan. Het is de grote kracht van Sampras dat hij in dat soort penibele situaties doorgaans zijn gevaarlijkste opslagen produceert. Gisteren was zijn volleren bovendien bina perfect, zij het met opnieuw één uitzondering.

Door die uitzondering kon Woodbridge in de derde set een tiebreak afdwingen. Hij wist bij een 2-1 achterstand terug te breken en kreeg een paar dubieuze arbitrale beslissingen mee. Maar de ijselijk kalme Sampras bracht de barrage snel en effectief tot een goed einde (7-3).

Het mooiste moment van de partij deed zich voor in het begin van de derde set. Sampras gleed onderuit en leek Woodbridge het eerste punt in de wedstrijd ten geschenke te krijgen. Maar Sampras krabbelde op, haalde Woodbridge's return en sloeg één van zijn majesteitelijke forehands. Het was de Amerikaan ten voeten uit. 'Ach', zei hij later zonder arrogant te willen zijn: 'Grastennis is eigenlijk heel eenvoudig. Je moet je eigen service houden en de weinige kansen die je op de service van de tegenstander krijgt, benutten.'

Woodbridge noemde de 'sleutel' van Sampras' spel diens tweede opslag: 'Die is beter dan van welke speler ook. Sampras hoeft zich daarom over zijn servicegames geen zorgen te maken.' Becker zei de dag ervoor iets dergelijks en noemde Sampras daarnaast de meest complete speler ooit. Het was voor de hoffelijke Sampras dus tijd het compliment te beantwoorden.

Eerder had hij de organisatie gelaakt, die Becker als achtste plaatste, waardoor een confrontatie tussen hem en Sampras al in de kwartfinale plaatsvond. 'Becker hoort op Wimbledon altijd bij de eerste vier geplaatst te worden. We zullen hem missen. Hij was een class act op en buiten de baan en we hebben ongelooflijke partijen gespeeld.'

Sampras ging nauwelijks in op de finale die hij morgen moet spelen. Hij kende op dat moment zijn tegenstander nog niet, maar het leek hem weinig te kunnen schelen wie het zou zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden