INTERVIEWSAM OOMEN

Sam Oomen wil zich voor Sunweb zeker nog ‘wel uit elkaar trekken’

In zijn laatste seizoen voor wielerploeg Sunweb kijkt Sam Oomen uit naar het het rijden van de Giro. Maar naar zijn vorm en zijn taak is het nog gissen.

Sam Oomen komt over de finish tijdens de Climb Challenge in de Hammer Series in 2018.Beeld ANP

En zo vindt Sam Oomen (24) zichzelf na een reeks tegenslagen dan toch terug in een keurkorps voor de Giro d’Italia, in het tenue van de ploeg die hij eind van dit jaar zal verlaten, Team Sunweb. Het wielertalent uit Tilburg, hersteld van een gebroken heup en een operatie aan een beknelde liesslagader, wil er geen misverstand over laten bestaan. ‘Natúúrlijk wil ik me daar helemaal uit elkaar trekken. Ik heb er juist heel veel zin in.’

Sunweb maakte woensdag de selecties bekend voor het komende wielerseizoen. In de Tour de France wordt vooral gemikt op etappezeges, maar in Italië wordt meer ingezet op het klassement. Naast Oomen, in 2018 nog negende in de Giro, wordt de meer ervaren Wilco Kelderman (29) afgevaardigd.

Meer dan de bevestiging dat hij bij Sunweb vertrekt, wil Oomen niet kwijt. ‘De ploeg heeft zelf gecommuniceerd dat ze me geen aanbieding hebben gedaan.’ Hij laat in het midden of hij, zoals is gesuggereerd, juist zelf een sterk verbeterd contract heeft afgewezen. Over het vervolg, een verbintenis met Jumbo-Visma, mag hij officieel pas na 1 augustus iets zeggen. ‘Maar ik weet niet of ik dat doe. De behoefte om uit te leggen hoe het intern is gelopen, is niet zo groot.’ Bij Jumbo-Visma wordt hij straks herenigd met vriend en voormalig ploeggenoot Tom Dumoulin; net als hij lang aan de kant geweest. Ook treft hij er ploegleider Arthur van Dongen, met wie hij in 2016 van het Rabobank Development Team overstapte naar Giant-Alpecin, het latere Sunweb.

Oomen vertrekt donderdag met zijn huidige ploeggenoten naar Oostenrijk, waar hij in Kühtai in de Alpen op hoogtestage gaat als voorbereiding op drie met koersen volgestampte maanden. Kwam de keuze voor de Giro, die op 3 oktober op Sicilië begint, voor hem als een verrassing? ‘Nou nee, ik wist sowieso niet wat ik moest verwachten. De situatie is zo raar dit jaar. De Tour zou pas halverwege het jaar zijn, nu is het de eerste grote ronde.’

Had hij liever in Frankrijk gereden? ‘Het is heel dubbel, ik had graag mijn Tourdebuut gemaakt, zeker omdat er al enkele keren sprake van is geweest en het toch weer de Giro werd. De Tour is het summum. Een keer de Champs-Élysées oprijden, daar droom je al van zodra je met fietsen begint. Maar het is ook geweldig om samen met Wilco en de andere jongens er iets moois van te gaan maken.’

Hij weet nog niet wat zijn rol zal zijn. Tweede kopman? Een vrije positie? Volledig in dienst van Kelderman? ‘Ik kan er weinig zinnigs over zeggen. Ik weet het pas sinds vorige week. Of dat laat is? Het is allemaal kort dag nu. Zeker is dat mijn taak staat of valt met hoe ik ervoor sta.’

Dat is ook voor hemzelf nog gissen. Hij reed in februari nog twee meerdaagse koersen in Frankrijk, de Tour des Alpes Maritimes et du Var en de Tour de la Provence, en bestempelt zijn optredens daar als wisselvallig. Een goede dag moest hij meteen in de volgende etappe bekopen. ‘In de Var reed ik de Col d’Èze op en daar kon ik voor het eerst sinds tijden door het rood gaan, met beide benen. Dat was een heerlijk gevoel. Ik was wel helemaal naar de filistijnen. De dag daarna kon ik een goede klassering vergeten. Het was labiel. Ik herstelde niet goed, de scherpe kantjes zaten er nog niet op. Maar het was fijn dat niet langer één been verzuurde, terwijl de ander nog wilde. Beide verzuurden nu tegelijk.’

De wedstrijdloze maanden die volgden, leverden evenmin inzicht in eigen kunnen op. ‘Ik heb veel getraind, hard getraind, maar alleen rond Tilburg getraind. Dat vormt geen echte graadmeter. Daar heb je stages en koersen voor nodig.’ Één besef was er toch. ‘Ik ben het fietsen weer ongelooflijk gaan waarderen. Ook al was dat maar in dat kleine cirkeltje.’ Die liefde was vorig jaar op de proef gesteld, na de val in de Giro, waar hij pas op het laatste moment voor was opgeroepen, en de  liesoperatie, die ook nog eens moest worden opgeschoven. ‘Die periode was fysiek en mentaal veel lastiger dan de afgelopen maanden. Ik geloof dat ik er wel oké ben doorgekomen.’

Vorige week, enkele dagen nadat de grenzen weer opengingen, was er gelegenheid tot een wederzijds verlangd weerzien. Met Dumoulin toerde hij twee dagen door de Ardennen, over de Stockeu, over de Wanne. ‘Het ziet er altijd wel mooi uit bij Tom, maar ik denk dat hij op de goede weg is. Ik was niet ontevreden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden