Nieuws EK Atletiek

Salpeter stopt een ronde te vroeg, en Sifan Hassan wint de 5.000 meter

Eindelijk kreeg Sifan Hassan weer de kans haar blije gezicht te tonen. Na een reeks titeltoernooien waarin ze steevast naast het vurig gewenste goud greep, mocht ze een ereronde lopen met de Nederlandse vlag. Ze straalde na de zege op de 5.000 meter misschien nog meer dan vier jaar geleden, toen ze als nieuwe Nederlander de Europese titel op de 1.500 meter pakte.

Sifan Hassan viert de overwinning op de 5.000 meter. Beeld REUTERS

De geboren Ethiopische begon als uitgesproken favoriet aan de titelrace. Een maand geleden liep ze veruit de snelste seizoenstijd van Europa: 14.22,34. Toch was ze niet van plan die tijd aan te vallen. Ze koos voor een langzame opmars door het peloton vrouwen, met de bedoeling de race in de laatste 800 meter naar haar hand te zetten.

Dat lukte gemakkelijker dan verwacht door een enorme blunder van de Keniaanse Israëlische Lonah Salpeter, die eerder dit toernooi goud pakte op de 10.000 meter.

Verwarring

Salpeter was kennelijk in verwarring geraakt door het feit dat Hassan al twee ronden voor de finish begon te sprinten. Want ze stopte bij het luiden van de bel, in de veronderstelling dat de wedstrijd afgelopen was en zij genoegen moest nemen met het zilver.

Hassan had nauwelijks door wat er gebeurde. Ze ontwikkelde in de slotronde een furieus tempo en kwam met tientallen meters voorsprong over de eindstreep: 14.46,12. Salpeter, die haar fout snel herstelde, legde nog beslag op de vierde plaats. Ondanks haar fout bleef ze Susan Krumins voor. Die pakte eerder achter de Israëlische zilver op de 10.000 meter.

Terwijl Salpeter in de mixed zone van schaamte over de grond rolde, het lichaam schokkend van verdriet, schudde Krumins haar hoofd over de beginnersfout. ‘Dat zou mij nooit overkomen’, zei ze. ‘Dan ben je er met je hoofd gewoon niet bij.’

Frustratie

Hassan kan meepraten over tactische blunders: ze heeft menig hoofdprijs verspeeld door het initiatief in de race te laten aan sterke tegenstanders. Op deze 5.000 meter leek alle opgekropte frustratie over die gemiste kansen zich samen te ballen in het pezige lijf. Met een vrolijk dansende haardos, ingesnoerd door een haarband, wekte ze de indruk dat ze in Portland, Oregon als loopster volwassen is geworden.

Hassan kreeg na de teleurstellende Zomerspelen van Rio de Janeiro de unieke kans zich te voegen bij het Nike Oregon Project. Die greep de 25-jarige atlete met beide handen aan. In Nederland moest ze haar trainer Honoré Hoedt voor een deel uit eigen zak betalen. Dat gold ook voor de medische verzorging. Aan de Amerikaanse westkust heeft ze dat soort zorgen niet. Het budget van het project schijnt onuitputtelijk te zijn.

Het Project is omstreden, omdat de begeleiders zonder scrupules de grenzen van toegestane medische begeleiding verkennen. In hoeverre Hassan daarvan profiteert is onduidelijk. Ze heeft steeds gezegd zich niet in te laten met doping.

Volgens ex-coach Hoedt is dat ook helemaal niet nodig. Hij beschouwt haar als het grootste talent waarmee hij ooit heeft gewerkt. Hij is er nog steeds van overtuigd dat ze in Rio de Janeiro op de 1.500 meter goud had gewonnen als de Atletiekunie enkele tienduizenden euro’s had geïnvesteerd. Dan had hij haar voltijds kunnen begeleiden. Ze werd in Rio vijfde.

Andere loopster

De Amerikanen hebben van Hassan een andere loopster gemaakt. Onder Hoedt richtte ze zich op de 800 en 1.500 meter. Dat lijkt nu geen prioriteit. Terwijl ze zichzelf op de 5.000 meter sterk heeft verbeterd, stammen haar persoonlijke record op de kortere afstanden uit de tijd van haar Nederlandse coach. In Berlijn werd ze gedwongen een keuze te maken. De 5.000 meter werd een kwartier na de finish de 1.500 meter gelopen.

Of de lange afstanden in de toekomst haar prioriteit blijven, kon ze gisteren niet beamen. Er was vanwege de huldiging en dopingcontrole geen tijd om de pers te woord te staan.

Voor de Nederlandse atletiekequipe telde vooral de winst van de erkende vluchteling. De blijdschap over de winst van Hassan was groot. Ze wist op het nippertje te voorkomen dat het EK zonder gouden medailles zou worden afgesloten. Dat gebeurde in 2002 voor het laatst. Nu was de gouden oogst mager in vergelijking met twee jaar geleden, toen er in Amsterdam vier gouden plakken werden veroverd. Maar de Nederlandse eer was door Hassan gered.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.