Saamhorigheid, opofferingen en plezier: bij PSV gunnen ze elkaar alles

Eendracht maakt wederom macht bij de Eindhovense club

De PSV-spelers zijn snel naar elkaar toegegroeid dit seizoen, zo meldden ze zondagavond harmonieus als een professioneel kerkkoor na de kampioenszege op Ajax. Wat teamgeest betreft, eenheid van denken, geloof in elkaar, opofferingsgezindheid.

De spelers van PSV vieren het binnenhalen van het kampioenschap in eigen huis. Foto ANP

Maar ook om allemaal brute arbeid te leveren in wedstrijden en op de divers gekruide trainingen. Om veel te praten, maar ook lol te maken. De tafeltennistafel op trainingscomplex de Herdgang is zelden onbezet. De barbecue gloeit geregeld.

'Team, team, team', gaf de jonge buitenspeler Steven Bergwijn als antwoord op de vraag welke speler de doorslag gaf. Hij groeide op als individualist bij Ajax, moest er weg en werd een teamspeler bij PSV. 'Ze hebben me goed opgevangen, gevormd. Natuurlijk smaakt het extra zoet dat we juist tegen Ajax kampioen worden. Maar ach... ik ben gewoon blij. Er stond bij ons steeds een ander op om beslissend te zijn. Ook vandaag weer: drie doelpuntenmakers. Dat vind ik tof.'

Moraal in de kreukels

Bergwijn roemde Phillip Cocu, net als vele anderen. De PSV-coach smeedde een plan voor zijn ploeg. Hij moest wel. Tal van belangrijke spelers vertrokken, anderen liepen vorig seizoen, toen er niets lukte in Eindhoven, mentale schade op.

Cocu had niet echt een leider. De moraal lag in de kreukels, zeker na de vlotte uitschakeling voor Europees voetbal en een kansloze nederlaag bij Heerenveen. De ervaren spits Luuk de Jong: 'Mensen gaven geen cent meer voor ons. Ik dacht toen ook niet direct: dit komt nog goed.'

Cocu wees vijf oudere spelers aan die de rest moesten motiveren en inspireren: Jeroen Zoet, Daniël Schwaab, Jorrit Hendrix, Marco van Ginkel en De Jong. Spelers uit verschillende linies met verschillende karakters en achtergronden.

Koppen bij elkaar

'Het is anders als je de verantwoordelijkheid deelt', zei De Jong. Vorig seizoen was de spits nog aanvoerder, maar hij zag de band overgaan naar Van Ginkel, een huurling van Chelsea nota bene. 'Of ik nou wel of niet die band draag, maakt mij niet uit. Ik zal iedereen altijd coachen en helpen. Ik had een moeilijk seizoen, het ging te veel over mij, daarom was het beter een ander de band te geven. Ik ben niet in mijn schulp gekropen, ben je gek. Ik zat nog steeds bij het clubje met veel ervaring, dat op een hoog niveau heeft gespeeld.

'Ook als het moeilijk was, bleven we met de koppen bij elkaar. We vonden een manier om altijd een wedstrijd te winnen. Soms mooi, soms niet mooi. En wat is mooi? Een wedstrijd vlak voor tijd toch nog winnen, zoals bij PEC Zwolle, Heracles en AZ vind ik ook supermooi. Waardevoller misschien wel dan een 7-0 thuis.'

Saamhorigheid

Luister naar de hyperambitieuze Bart Ramselaar, meestal basisspeler maar tijdens de kampioenswedstrijd slechts invaller: 'Tuurlijk was ik teleurgesteld, dit zijn de wedstrijden die je wil spelen. Maar ik heb me gefocust op mijn invalbeurt om de ploeg alsnog te helpen.'

Het klinkt misschien zijig, maar bij PSV gunnen ze elkaar alles. Doordeweeks vertrekken ze na de training niet met gierende banden naar huis, zoals je bij veel andere clubs ziet. Ze volgen een extra individueel programma om specifieke wapens aan te scherpen of gaan wat drinken samen. Dat PSV vaak laat scoort is terug te voeren op fitheid, maar ook op mentaliteit en saamhorigheid. Ramselaar: 'Jongens blijven op de club om te tafeltennissen of een ander spel te doen, wat te drinken, te praten, plezier te maken. We gaan bij Daniël (Schwaab, red.) barbecueën of uit eten.'

Een oude wet: maak je plezier met elkaar dan pik je meer van elkaar. Ramselaar: 'Iedereen durft elkaar op de plek te zetten. Van een mispeer herstellen we rap, want we schuwen de waarheid niet en dan kun je snel verder.'

De factor geluk? Ja, ook die sprak een woordje mee. Luuk de Jong: 'Vorig seizoen viel bij wijze van spreken alles net buitenkant paal, nu binnenkant paal. Zo simpel is het ook. Maar je kunt niet zeggen dat het geluk is. Dat dwing je af. Door altijd door te blijven gaan.'

Meer over