reportage

Rugbyers bezorgen Engeland kater

Nee, de loting was bij het WK-rugby bepaald niet gunstig geweest voor Engeland. Maar als gastland uitgeschakeld worden in de groepsfase van het toernooi? Het ondenkbare werd zaterdag realiteit.

Engelse rugbyfans reageren zaterdag in Londen ontsteld op de uitschakeling van het land in de groepsfase van het WK. Beeld AFP
Engelse rugbyfans reageren zaterdag in Londen ontsteld op de uitschakeling van het land in de groepsfase van het WK.Beeld AFP

Vol ongeloof staart Alex Cilento naar het televisiescherm in The Marquis, een kroeg in hartje Londen. Een paar teute Australiërs, getooid in gele shirts, doorbreken de stilte na het eindsignaal van de rugbywedstrijd Engeland - Australië. De 22-jarige Cilento, spelend bij de amateurs van Bromley, steekt een troostsigaret op. 'In het voetbal zijn we dit gewend, maar rugby... Ruggers! Daarin behoren we de finale te halen,' zegt Cilento na de uitschakeling van Engeland in de groepsfase van het WK.

Twintig minuten eerder hadden Cilento en andere supporters - en twee passerende bobby's - nog Swing Low, Sweet Cariot gezongen. Ze zongen het oude slavenlied met de moed der wanhoop nadat de Engelse fly-half Owen Farrell middels een penalty de achterstand had verkleind. Daarvoor waren de Australiërs als kangoeroes over, langs en door de Engelse verdediging gesprongen. Veel dichterbij zouden de Engelsen niet komen. Even later verdween Farrell wegens een slechte getimede tackle voor tien minuten naar de kant. De gasten liepen uit naar 33-13. Exit Engeland.

Het ondenkbare was gebeurd. Nooit eerder in de korte geschiedenis van het WK was het gastland in de groepsfase gestrand. Ondanks de verrassende, en onnodige, nederlaag tegen Wales heerste er optimisme in Engeland. Het had de laatste twee WK-ontmoetingen met Australië immers gewonnen. Goed, de Aussies bezitten met Michael Hooper en David Pocock een formidabel duo, maar de Engelsen had thuisvoordeel: het heilige gras van Twickenham. Echter, het genoemde duo ontpopte zich tot party-poopers.

Te conservatief

Vanaf het eerste fluitsignaal was duidelijk dat Australië - waar rugby union de vierde sport is achter Aussie Rules football, cricket en rugby league - op alle fronten beter was. In de scrum. In de ruck. In de maul. Ze speelden sneller en toonden meer flair. Er was geen houden aan voor de Engelsen, die wederom wat te conservatief ter strijd waren getrokken. Coach Stuart Lancaster keek moedeloos toe. Had hij toch enfants terribles als Danny Cipriani en Manu Tuilagi moeten selecteren, goede spelers die waren thuisgelaten wegens hun losbandige, weinig gentlemanlike levensstijl?

Er was een verzachtende omstandigheid: de loting was wreed geweest. De Welsh, de Aussies en de Engelsen zaten in één poule. De Nieuwzeelanders daarentegen hebben in hun groep het rijk alleen. Dat neemt niet weg dat de landen van het zuidelijke halfrond wederom heersen op het WK. De Britse rugbywereld mag dan de rijkste zijn; Nieuw-Zeeland, Australië en Zuid-Afrika zijn hard op weg naar de halve finales. Laatstgenoemde ploeg was eerder op de dag veel te sterk voor Schotland, waar Tim Visser een van de betere spelers was.

Coach Stuart Lancaster. Beeld afp
Coach Stuart Lancaster.Beeld afp

Afscheid

In zekere zin hadden de Engelsen vorige week al afscheid genomen van het WK door te verliezen van Wales. Nog steeds kijkt Engeland met spijt terug op de beslissing van aanvoerder Chris Robshaw om kort voor tijd voor de overwinning te gaan, in plaats van de stand via een penalty gelijk te trekken. Hierdoor was de druk op het duel met Australië veel te groot geworden. Waarschijnlijk stapt bondscoach Lancaster nu op en verliest Robshaw, die zijn excuses heeft aangeboden aan de fans, zijn aanvoerdersband.

Volgende week speelt Engeland in Manchester zijn laatste wedstrijd. Dat wordt een makkie tegen Uruguay, maar een grote winst zal amper een troost zijn in rugbyland. De dag na het drama tegen Australië heerst er een bedrukte stemming op de rugbyvelden van de historische vereniging Blackheath in Londen.

'Het is een ramp', zegt jeugdcoach Graham Colledge. 'Als Engeland ver was gekomen, had dat ongetwijfeld geleid tot een aanwas van nieuwe jeugdleden. Dit is een gemiste kans. Ik ben er kapot van, als Engelsman, maar vooral als trainer.'

Aanvoerder Chris Robshaw. Beeld epa
Aanvoerder Chris Robshaw.Beeld epa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden