nieuws

Roep om hekken langs parcours Tour klinkt na valpartij veroorzaakt door toeschouwer

De Tour de France is terug naar normaal: het publiek staat weer massaal langs de kant. Dat is natuurlijk prachtig, alleen gaat het niet altijd goed.

Een renner wordt verzorgd na een valpartij.  Beeld EPA
Een renner wordt verzorgd na een valpartij.Beeld EPA

Frankrijk zoekt naarstig naar een vermoedelijk Duitse vrouw met een groen petje en een gele jas. Ze veroorzaakte zaterdag met een flink stuk karton een enorme valpartij in de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk, circa 50 kilometer voor de finish. Over de volle breedte van de weg vielen renners op het asfalt en daarop kwam een tweede laag van fietsen en mannen terecht. Negen coureurs moesten naar de koersdokter, voor twee zit de Tour er alweer op: de Duitser Jasha Sütterling van DSM en de Spanjaard Marc Soler van Movistar.

En dat alleen omdat zijn landgenote een meter op de weg ging staan om zo een duidelijk voor de camera op de motor leesbare groet wilde brengen aan haar grootouders. Dat die camera de renners achter haar in beeld nam, kwam ogenschijnlijk niet bij de vrouw op. Een andere Duitser, Tony Martin van Jumbo-Visma, reed haar ondersteboven, kreeg bijna zijn hele ploeg over zich heen en daarna circa de helft van het peloton.

Aanklacht ingediend

Volgens Franse media overzag de vrouw-met-het-bord de door haar veroorzaakte ellende en zette het op een lopen. Zondag was ze nog niet opgespoord. Christian Prudhomme, de baas van de Tour de France, heeft een aanklacht tegen haar ingediend. Merijn Zeeman, sportief-directeur van Jumbo-Visma wist niet of zijn ploeg de schade zal proberen te verhalen. ‘Daar houd ik me niet mee bezig.’

De allesbehalve onvermijdelijke valpartij was in het openingsweekend van de Tour in Bretagne het gesprek van de dag. Niet alleen door de schade – een tweede, ‘normale’ valpartij door een rennersfout had nog grotere gevolgen – ook doordat de crash het gevolg was van een heuglijk feit: de terugkeer van het publiek.

Anderhalf seizoen lang reden de renners op de openbare weg met weinig of geen publiek. Ook de Tourorganisatie hield vorig jaar de anders gebruikelijke mensenmassa’s weg bij start en finish. En niemand mocht de bergen op waarover de route voerde. Verdwenen waren de beruchte opdringerige, wielerfans die hinderlijk plegen mee te lopen met een man op een fiets die bij de beesten afziet op een klim.

Toch, zo vertelden renners zaterdag na de eerste rit, rijden ze liever mét volk. Ze hadden die tunnel van geluid gemist, veroorzaakt door rijen dik publiek dat urenlang etend en drinkend had gewacht op het peloton. En op de reclamekaravaan, die twee uur voor de koers op grote schaal begerenswaardige parafernalia uitdeelde. Ook als vanouds.

Terug naar normaal

Al met al is de Tour weer terug naar normaal, naar hoe het tot en met 2019 was. Althans, voor het publiek. Voor de karavaan, de renners, hun begeleiders, organisatie en pers, gelden grofweg dezelfde coronaregels als vorig jaar, toen de Tour door het virus twee maanden later plaatsvond dan normaal. De wielerploegen zitten in hun ‘bubbel’ en worden nog steeds zoveel mogelijk weggehouden van potentieel besmettingsgevaar, bijvoorbeeld komende van mediavertegenwoordigers. Renners en journalisten, altijd met mondkapje, ontmoeten elkaar wel bij start en finish. Microfoons en telefoons om gesprekken op te nemen mogen niet in de hand, maar moeten gemonteerd zijn op een stok.

Eigenlijk is het publiek onderworpen aan vergelijkbare regels, die op doeken staan uitgelegd, overal langs de route. Maar niemand draagt een mondkapje en niemand houdt zich aan de twee meter verplichte afstand tot de renners. Hadden ze dat maar wel gedaan, dan was het peloton zonder problemen langs de vrouw en haar plakkaat geraasd. ‘Zij stond op ons speelveld’, zei Zeeman van Jumbo-Visma voor de start van de etappe zondag. In elke andere sport is het speelveld niet toegankelijk voor publiek, redeneerde Zeeman.

Hekken langs de route

Zo was met de terugkeer van het publiek ook de aloude discussie terug over het beperken van het gevaar dat daarvan uitgaat. ‘Hekken’, is in één woord de oplossing van Zeeman. ‘Waar je als organisatie invloed op hebt, moet je goed regelen. Dat past bij de statuur van deze sport. Het plaatsen van 200 kilometer aan hekken zou bespreekbaar moeten zijn, al is het niet op elke kilometer van de route nodig. Hier in Bretagne is iedereen wielergek en toch staat op veel plekken géén publiek.’

Als Zeeman met zijn gezin naar het wielrennen gaat kijken, blijft hij weg van de rand van de weg. ‘Er kan altijd wat gebeuren.’ Zaterdag vlogen bij de tweede valpartij renners en fietsen door de lucht richting berm waar toeschouwers ternauwernood aan het bombardement konden ontkomen. De ironie, volgens Zeeman: ‘Door het geluid dat het publiek produceert, hoor je als renner niet dat er voor je gevallen wordt. Een valpartij kondigt zich altijd aan met piepende remmen. Hoor je die niet, dan rij je er zó in.’

Breng ons niet in gevaar, is het alleszins redelijke verzoek van de schaduwkopman van Jumbo-Visma. Steven Kruijswijk hield weliswaar geen fysieke schade aan de valpartij over, maar door kapotte fietsen verloor hij wel twee minuten, die hij de komende drie weken maar weer goed moet zien te maken. ‘Zo’n toeschouwer kan met zo’n bord je hele Tour al op dag één om zeep helpen’, concludeerde hij nadat hij de beelden terug had gekeken. ‘Als je alleen maar komt om zelf in beeld te komen, blijf dan thuis.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden