Nieuws WK roeien

Roeisters Paulis en Keijser nemen de bronzen medaille in ontvangst na een zware race: ‘We hebben alles gegeven’

Ilse Paulis won in Rio de Janeiro in 2016 olympisch roeigoud met partner Maaike Head. Ook met haar nieuwe teamgenoot Marieke Keijser moest het nu goud worden bij de WK Roeien in Plovdiv. Maar zo ging het dus niet.

Ilse Paulis (voor) en Marieke Keijser (achter) tijdens het WK roeien in Plovdiv. Beeld Merijn Soeters

Zelden was Ilse Paulis (25) zo afgepeigerd na een wedstrijd als zaterdag. Tijdens de medailleceremonie leunde ze tegen haar teamgenoot Marieke Keijser (21). Ze kon amper nog op haar benen staan. En dat allemaal om slechts een bronzen medaille te krijgen bij de WK roeien in het Bulgaarse Plovdiv.

Sinds mei 2016 had de lichte roeister (maximaal gewicht 57 kilo) het niet meer meegemaakt dat er twee boten voor haar dubbeltwee finishten. Ruim twee jaar lang won ze op elk toernooi goud of zilver, inclusief de olympische titel op de Zomerspelen van Rio de Janeiro.

Met de wereldtitel in Plovdiv kon ze, net als openwaterzwemmer Ferry Weertman, een zeldzaam bewijs van suprematie leveren: regerend kampioen op mondiaal, Europees en olympisch niveau. ‘Dat is alleen niet voor niets zeldzaam. Een keertje niet winnen is niet raar. Ik weet hoe sterk en breed ons veld is’, zei Paulis een paar uur na de race over de telefoon vanuit Bulgarije, toen de teleurstelling grotendeels had plaatsgemaakt voor berusting. ‘We hebben het nergens laten liggen. Dit is gewoon een beetje wat het nu is. We hebben alles gegeven.’

Kans op goud

Genieten van de derde plek, zoals haar in Plovdiv op het hart werd gedrukt, ging haar wel te ver. ‘Want we hadden echt kans op goud.’ De race verliep precies zoals de Nederlandse vrouwen het wilden. Bij de start sprintte een aantal boten weg op goed geluk. Paulis en Keijser bleven stoïcijns hun eigen tempo roeien, net zoals ze dat deden toen ze vorige maand Europees kampioen werden in Glasgow.

Op driekwart van de race, na 1.500 meter, waren ze opgestoomd naar de derde positie. Daarna stokte de opmars. Het verschil met de gouden Roemeense boot was op de finish een kleine twee seconden. Het denkbeeldige motortje onder hun boot, waarmee de afgelopen twee jaar de Nederlandse dubbeltwee op soepele en machtige wijze iedereen aftroefde, bleek zaterdag begrensd.

Getuige de recente historie was het niet vreemd dat de succesvolste equipe van het Nederlandse roeien op de WK minder ongenaakbaar oogde. Maaike Head, de roeipartner waarmee Paulis in 2016 goud won in Rio en later dat jaar werd gelauwerd als Sportploeg van het Jaar, stopte na de Spelen. Tegelijkertijd zette Paulis haar roeiloopbaan op een lager pitje, omdat ze coschappen ging lopen. Vorig jaar roeide ze enkel de EK.

Snoeihard talent

Met toptalent Keijser had bondscoach Josy Verdonkschot de vervanger van Head snel gevonden. Het duurde alleen even voordat de twee samen in een boot zaten. Nu ze een half jaar intensief samen roeien, leren ze elkaar steeds beter kennen. ‘En we hebben dit seizoen laten zien dat we snoeihard kunnen varen’, zei Paulis, doelend op de EK-titel.

Tot januari loopt ze nog een blok coschappen. Daarna gaat het vizier fulltime op roeien tot en met de Spelen van Tokio in 2020. Keijser en Paulis zullen vele duizenden uren samen doorbrengen om constanter te worden. ‘Ik heb veel geleerd van de winst in Rio en de weg daarnaartoe’, zei Paulis. Ze weet daardoor één ding zeker: ‘Wij kunnen nog veel beter worden.’

Bondscoach Verdonkschot sloot zich daarbij aan: ‘Ze moeten in Tokio kunnen meevaren voor het allerhoogste.’

Over het optreden van zijn dubbeltwee in Plovdiv was hij tevreden: ‘Dit was een reële afspiegeling van waar we nu staan. Ze zijn nog niet superieur en het zou in deze fase van het proces ook fout zijn dat te denken.’ Verdonkschot waakte voor overmoed: ‘Wij worden beter, maar de rest ook. En het draait er in de sport om dat je grotere stappen zet dan de tegenstander.’

Ilse Paulis zag vanuit dat oogpunt zelfs nog iets positiefs in het mislopen van de wereldtitel in Bulgarije: ‘Het maakt ons nog hongeriger naar goud.’

Slechts tweemaal brons, mannen met lege handen

De vrouwen hielden de Nederlandse eer hoog op de wereldkampioenschappen roeien in het Bulgaarse Plovdiv. De ploeg van bondscoach Josy Verdonkschot was goed voor de volledige WK-oogst met twee bronzen medailles: voor de dubbelvier en de lichte dubbeltwee.

Daarmee waren de WK voor Nederland aanzienlijk minder succesvol dan de EK vorige maand in Glasgow (1 keer goud, 3 keer zilver, 3 keer brons).

Met name de mannenploeg van bondscoach Mark Emke stelde teleur. De Holland Acht plaatste zich voor het eerst in vier jaar niet voor de WK-finale. Zijn twee vieren (dubbelvier en vier-zonder) deden dat wel. Zaterdag lagen ze lang op medaillekoers, om in het laatste deel van de race toch ingehaald te worden.

Dat zorgde voor hoofdbrekens bij de balende Emke. ‘Ik heb geen idee waarom die anderen zo hard konden in het derde kwart. Daar moeten we naar gaan kijken.’

Het stemde hem wel optimistisch dat het verschil met de wereldtop relatief klein was. ‘Misschien moeten we fysiologisch iets aanpassen of moeten de jongens gewoon een jaartje ouder worden. Het zit in elk geval in de details.’

Vrouwenbondscoach Verdonkschot vertrok met een aanzienlijk beter humeur uit Plovdiv: ‘We lopen voor op de vorige olympische cyclus. Dit is een heel kansrijke ploeg.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.