QUARANTAINEDAGBOEKSlot

Roeier Finn Florijn mag eindelijk het coronahotel in Tokio verlaten: ‘Ik verheug me er al de hele dag op’

De wereld van Finn Florijn bestond de afgelopen dagen niet uit het olympisch dorp en de roeibaan, maar uit een hotelkamertje in Tokio waar hij in quarantaine moest. Nog één nachtje en dan zit zijn opsluiting erop. Aan de Volkskrant vertelt Florijn over zijn dagen in het coronahotel.

Finn Florijn heeft zijn spullen al gepakt en is klaar om naar huis te gaan. Beeld Finn Florijn
Finn Florijn heeft zijn spullen al gepakt en is klaar om naar huis te gaan.Beeld Finn Florijn

Het is zondagavond in Tokio en de bagage van Finn Florijn - koffer, tas en rugzak - staat al helemaal ingepakt in zijn hotelkamer. Nog één nachtje en dan zit zijn opsluiting in het coronahotel erop. Negen lange dagen was kamer 517 zijn wereld. Op de tiende dag mag hij eindelijk de echte wereld weer in. ‘Ik verheug me er al de hele dag op. Ik ben in een hele goede stemming.’

Eerder op de dag was er nog verwarring over zijn aanstaande vertrek. ‘Ik werd op de hoteltelefoon gebeld door een man die vertelde dat ik 3 augustus naar huis zou gaan.’ Een golf van paniek trok door zijn lijf. 3 augustus? 2 augustus, toch? ‘Shit, dacht ik, zit ik hier nog een dag langer.’

Aan de andere kant van de lijn werden de papieren erbij gepakt. Het stond er echt, werd Florijn verzekerd. Die weigerde het te geloven en na een duik in de digitale registers bleek hij toch echt op maandag vrij te komen. ‘Hij had een foutje gemaakt.’

Hij kijkt al dagen uit naar maandag, maar het besef dat de vrijheid echt lonkt daalde pas in toen hij zondagmiddag zijn reisschema opgestuurd kreeg. ‘Toen ik dat kreeg werd het echt concreet.’

Zijn bevrijdingsdag begint vroeg. Om half zeven ’s ochtends wordt hij bij hotel ‘Day Nice’ met een taxibusje opgehaald. Om iets voor half elf vertrekt zijn vliegtuig en op maandagmiddag landt hij in Nederland en kan hij naar huis in Voorschoten.

Finn Florijn voordat hij in quarantaine moest. Beeld ANP / Olaf Kraak
Finn Florijn voordat hij in quarantaine moest.Beeld ANP / Olaf Kraak

Reisbeslommeringen die hem normaal bezig houden, zijn nu futiliteiten. ‘Of ik een jetlag krijg of zo, dat maakt me niets meer uit. Ik ben vooral blij dat ik weg mag.’

Het zal even wennen zijn als hij het hotel uitstapt. Na al die dagen als uitgestotene is hij plots weer als iedereen. Wat steeds niet mocht, mag weer gewoon. Hij is een reiziger als ieder ander. ‘Voor zover ik weet krijg ik geen speciale behandeling meer.’

Dat werkt bevreemdend, want zijn laatste PCR-test sloeg nog altijd positief uit. ‘Maar na die tien dagen is het allemaal opeens geen probleem meer.’

Heeft het hem iets gebracht, die dagen in afzondering? Lachend: ‘Als het nog een keer gebeurt ben ik erop voorbereid.’

Diepe inzichten over zichzelf of de wereld houdt de 21-jarige skiffeur er niet aan over, wel het verlangen om over drie jaar in de boot van zich te laten horen. Om dan de krantenkolommen te vullen met zijn prestaties. ‘Ik ben heel erg gemotiveerd om in Parijs te laten zien hoe hard ik kan roeien.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden