Eredivisie Robin van Persie

Robin van Persie is versleten en nog steeds de beste

Robin van Persie speelde zondag zijn laatste wedstrijd. De Kuip liep over van weemoed. Van Persies hele arsenaal kwam voorbij. Een doelpunt zat er niet in, hij raakte de paal. ‘Een trieste dag, omdat een stukje magie ermee ophoudt’, concludeert Marco Van Basten.

Robin van Persie maakt na zijn afscheidswedstrijd een ereronde met zijn kinderen in de Kuip. Beeld BSR Agency

De voetballer maant zijn trainer hem nog niet te wisselen. Feyenoord - ADO Den Haag nadert zondagmiddag het einde, de carrière van de 35-jarige Robin van Persie evenzeer, maar de topscorer van Oranje aller tijden wil er niet uit.

Het is het fraaiste beeld van een zonovergoten middag, mooier nog dan de erehaag van de spelers van beide clubs, het applaus en gezang uit alle kelen, ook uit die van de ADO-fans, als hij uiteindelijk toch het veld verlaat in de 90ste minuut; de liefhebber die geen afscheid wil nemen van zijn grote liefde.

Het was genieten vaak, zeventien jaar lang, van de pieken én de dalen, de spanning, de ontlading, de grote, volle stadions, de eindtoernooien, de ploeggenoten en de mooie goals die hij mocht maken, zegt Van Persie na afloop.

Een struggle was het ook vaak, ondanks al dat talent in het ranke lijf. In het begin voelde hij zich niet altijd begrepen, later moest hij ‘de strijd aan’ met almaar opschalende verwachtingen, opponenten en concurrenten, om nog te zwijgen over alle fysieke problemen.

Tot op de draad is hij versleten. In zijn laatste wedstrijd weet hij niet van opgeven. Hij koelt zijn kuiten met water, hij rekt en strekt. Kramp zet op, maar hij wil nog even door, proberen iets te doen aan de 0-2-stand, voor het oog van een volle, smachtende Kuip en een dubbeldekker aan familie, vrienden, oud-collega’s en -trainers, onder wie Louis van Gaal, Ronald Koeman, Ruud Gullit en Marco van Basten.

Het lukt niet. Wel komt de rest van het imposante oeuvre voorbij: een dribbel, een steekpass, een versnelling, een vertraging, een kap, een draai, een volley. Met een vliegende kopbal raakt hij de paal. Iets minder soepel natuurlijk als in zijn hoogtijdagen bij Arsenal, Manchester United en het Nederlands elftal, en zijn eerste periode bij Feyenoord. Maar nog steeds steekt hij boven de rest uit, wat ook iets zegt over de andere acteurs.

Marco van Basten

‘Een trieste dag, omdat een stukje magie ermee ophoudt’, raakt Van Basten op een verhoging de kern.

Het afscheid van Giovanni van Bronckhorst als Feyenoord-coach staat er bij in de schaduw, ondanks vijf prijzen in vier jaar. De trofeeën (een kampioensschaal, twee bekers en twee Johan Cruijff-schalen) komen na afloop allevijf het veld op, gedragen door zonen, neven en nichtjes van Van Bronckhorst. In tranen wacht de trainer ze op.

Beeld BSR Agency

‘Ik heb in vier jaar meer meegemaakt dan veel trainers in veel meer jaar. De prijzen zijn hoogtepunten, maar ik heb het meest geleerd van de moeilijke momenten. Dan moet je in de spiegel kijken en daar word je sterker van.’

Zijn vader Victor van Bronckhorst vertelt aan het begin van de middag dat er van een afscheid eigenlijk geen sprake is. ‘Feyenoord is en blijft altijd onze club.’ Zijn zoon begon er als 17-jarige, keerde tweemaal terug en kleinzoon Jake speelt er in de jeugd. Het gebrek aan kapsones bij Feyenoord sprak Van Bronckhorsts oma al aan. De coach zette haar speciaal in het zonnetje op moederdag. Waarschijnlijk neemt Van Bronckhorst (het laatste seizoen veelvuldig bekritiseerd, maar tegen ADO louter toegezongen) een sabbatical.

Van Persie zal dat sowieso doen. ‘Denk je dat hij een goede trainer zal zijn?’, vraagt vader Bob van Persie vanuit een skybox. Zelf vermoedt hij van wel. ‘Hij vindt het leuk om mensen te helpen.’

Melancholie overheerst bij Van Persie senior. ‘Het lijkt als de dag van gisteren dat ik hem als jong mannetje naar Excelsior bracht. Daarna naar Feyenoord.’ Lang knipte hij alle stukken uit die er over Robin verschenen, in het weekeinde was er, zelfs op afstand, altijd een constante factor: de voetballende zoon in de gaten houden. ‘Het wordt een ander leven.’

Puistjes

Zoonlief voelt zich ‘raar, vreemd,’ na afloop. De laatste weken kwam er steeds een puistje in zijn gezicht bij. ‘Terwijl ik niet zo van de puistjes ben. Daaruit blijkt dat het toch wat met me doet. ’

Dat Feyenoord verliest, is ‘een smetje’ op een prachtige dag. Dankbaarheid overheerst. ‘Ik ben hier begonnen in de Kuip, tegen Roda. Bert van Marwijk gaf me de kans. Ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Van Basten zette me als bondscoach voor het eerst in de spits. Ik zei: dat kan ik niet. Hij zei: dat kan je wel.’

Bijna dertig jaar zat hij in een stramien van trainen en spelen. ‘Altijd werd alles voor me bedacht, nu moet ik mijn eigen trainer worden.’ Hij maakte al een schemaatje voor komend jaar met Pilates, tennis, tafeltennis, zwemmen en darts. En daarna? ‘Misschien wel iets buiten de schijnwerpers, als ik maar op de een of andere manier een verschilletje kan maken.’

Dat beoogde hij dus ook tegen ADO tot op het laatst nog te doen. ‘Daarom wilde ik er niet uit. Er kwam nog een vrije trap, ik wilde hem erin koppen.’ Tja, niet alles valt te regisseren. ‘Dat heb ik wel geleerd.’

Feyenoord-icoon Robin van Persie gaf nog één keer alles en kreeg een publiekswissel en erehaag, maar zijn dolende ploeg verloor met 0-2 van ADO Den Haag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden