Column Willem Vissers

Robin, blijf toch voetballen, blijf bij ons

Voetbalverslaggever en columnist Willem Vissers

Eén balletje van de oude meester is het keerpunt in de Klassieker. Met één balletje van Robin van Persie, een veeg met de buitenkant van de linkervoet, ontpopt Feyenoord zich van angstig haasje tot trotse jager. Robin van Persie geeft een masterclass voetbal in de Kuip, met Ajax als gewillig slachtoffer; bewegen, technisch vermogen, zuinigheid, inzicht, scoren met links en met rechts. Hij biedt het hele pakket voetbalkunst.

De nieuwe generatie hemelbestormers legt het af tegen de oudgediende, relikwie van een vorige generatie. Wat is het toch ontzagwekkend mooi om Van Persie te zien voetballen. Eén balletje is genoeg voor de omkering. Hij draait weg bij Matthijs de Ligt en geeft de bal met buitenkant links mee aan Berghuis, de andere kant op. De defensie van Ajax is totaal ontregeld, met één, onverwacht passje. Toornstra scoort. En vanaf de 1-1 is alles anders.

RVP is 35, hij stopt na het seizoen. Het hart smeekt: waarom? Robin, blijf toch voetballen, blijf bij ons. Al is het een half uur per middag. Een kwartier desnoods. Het verstand geeft toe: we moeten zijn afscheid accepteren, want het kost hem te veel energie om fit te blijven.

Van Persie is in zijn eentje een toonzaal van verzamelde kunst in een museum. Na afloop staat hij in de regen bij verslaggever Hans Kraaij. Handen in de zakken. Bijna grijs haar. Glunderend als een jongen na zijn eerste doelpunt. Lachrimpels. ‘Mooi sfeertje’, zo omschrijft hij de euforie. Wat zijn mooiste moment was, deze middag? Toen hij het veld afliep bij rust, bij 3-2, om zich heen keek en de massa zag deinen. Ladderzat van geluk zijn de supporters. Ze hebben zin om maandag naar hun werk te gaan, om te vertellen over de middag die ze nooit, nooit zullen vergeten. ‘Ik nam de blijdschap even in me op.’

Juist dat is zo fascinerend aan Van Persie. Hij heeft alles gedaan en alles gezien. Zijn slotjaar als voetballer is een kwestie van genieten. Vol stadion, bal, combinatie, actie, doelpunt. Matthijs de Ligt, Frenkie de Jong, alle Ajacieden doen onder voor hem. Ze zijn onderdeel van transferpraatjes met bedragen die nooit zijn betaald voor Van Persie, een voetballer uit een ander tijdperk.

Al die verhalen over transfers, over miljoenen en nog meer miljoenen, zijn even niets waard hier op het zompige veld in Rotterdam, en dat vooral vanwege de man die al zijn dromen heeft doorleefd, met al zijn euforie en teleurstellingen, de man die simpelweg geniet van zijn laatste maanden als voetballer.

In de 68ste minuut is Van Persie klaar met zijn werk. Het staat 4-2, hij heeft met twee doelpunten het fundament van Ajax totaal gesloopt. De Kuip gaat staan voor een ovatie, als apotheose van een gedenkwaardige middag. Langzaam loopt hij naar de kant, om het applaus te laten voortduren. Daar loopt hij, een bijna grijze man van 35 jaar, de beste van allemaal in de eredivisie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.