Rob Oudkerk ontmoet Gert-Jan Theunisse en andere fabels

Op de een of andere manier moest ik aan betrapte topsporters denken, toen ik Rob Oudkerk vorige week bij Barend & Van Dorp hoorde praten over 'een stofje' dat hem mogelijk fataal was geworden....

Rob kon er dus eigenlijk ook niks aan doen. Hij zei te verwachten dathet bestaan van een stofje dat gestreste politici naar afwerkplekkendrijft, binnen enkele jaren wetenschappelijk zal worden bewezen. WaarmeeHaagse hoerenlopers en andere bestuurders voorgoed van elke blaam zullenzijn gezuiverd: een stofje deed ze de das om.

Ik ging zaterdag direct naar de boekhandel, omdat ik vermoedde dat RobOudkerk met Geen weg terug eigenlijk een soort sportboek had geschreven.Een boek over hoge toppen en diepe dalen, over triomfen en nederlagen. Enover stofjes.

Rob deed precies wat topsporters doen wanneer ze worden betrapt opdope: de schuldvraag zo ver mogelijk buiten de deur werken. Het leven vande topatleet is al zwaar genoeg, maar met eigen verantwoordelijkheid erbijwordt de last ondraaglijk.

Het wegwerken daarvan gebeurt vaak op fantasievolle wijze, hoewel hetde betrokken atleet meestal weinig helpt. Hij is tijdens de persconferentienog niet met zijn zorgvuldig uitgedokterde exposé begonnen, of de eerstejournalisten krijgen de slappe lach. Sneu is dat.

Een befaamd wielrenner verklaarde ooit dat zijn positieve controlevermoedelijk was veroorzaakt door het in alle onschuld verorberen van eenbij nader inzien zwaar gedrogeerde postduif. Die vondst was zo geniaal dathij natuurlijk onmiddellijk vrijgesproken had moeten worden vanwege zijnbelangrijke bijdrage aan een vrolijker wereld. Maar dat gebeurde helaasniet. Hij werd geschorst.

De standaardreactie van ongeloof en wantrouwen op het dope-excuus vande topsporter heeft te maken met twee dingen. In de eerste plaats kan desporter meestal niet elke zin beginnen met de bezweringsformule 'Als dokterweet ik maar al te goed', waarmee Oudkerk zoveel succes boekt.

En mocht de betrapte sporter toevallig wél zijn medicijnenstudiehebben afgemaakt, dan werkt de Oudkerk-opening alleen maar tegen hem. Datkomt door het cynisme van de sportjournalist. Die denkt bij topsporters meteen doktersdiploma direct aan medicijnkasten vol gratis dope en grotekennis van geheime stimulantia.

Jammer is dat en gelukkig is de parlementaire journalistiek mindernegatief. Rob Oudkerk verraste met zijn stofjestheorie zijn toehoordersvolkomen. Zelfs Frits en Henk keken hem welwillend aan en vroegen niet ofhij soms een stofje had íngenomen. Ook alweer een tijdje weg uit desportjournalistiek, die twee.

Het kan natuurlijk ook zijn dat de vondst van het hoerenlopersstofjeveel parlementaire journalisten wel goed zou uitkomen.

Hoe dan ook, ik vond het stofje van Robbo ontroerend. Het herinnerde meaan de gouden dagen van Gert-Jan Theunisse, de wielrenner die een jaar ofvijftien geleden een paar keer werd betrapt op een buitensporig hoogtestosterongehalte. Die was zo hoog, dat een deskundige verklaarde dat heteen mirakel was dat Theunisse zich zo keurig had weten te beheersen tussende mooie meisjes op het erepodium.

Over geile stofjes gesproken.

Bij Theunisse was niet, zoals bij Oudkerk, sprake van een minuscuul envoorlopig nog onvindbaar stofje, maar van liters afrodisiacum die inmachtige golven door zijn lijf spoelden.

Maar het interessante in verband met de kwestie-Oudkerk was, dat ookGert-Jan Theunisse de overdaad aan stofjes in zijn lijf toeschreef aan deonmenselijke spanningen waarmee de moderne coureur had te maken.

Niemand geloofde hem.

Geen weg terug heeft trouwens niets van een sportboek, ook al gaat hetnog even over Tom Egbers. In lange tijd niet zoiets saais gelezen. DeFiets, de fiets en anders niets over Gert-Jan Theunisse vond ik een stukbeter.

Bert Wagendorp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden