Reputatie ongenaakbare 'All Blacks' staat op 't spel

Beslissende derde wedstrijd is van levensbelang voor de Kiwi's

Dreigender dan tevoren zal vanavond in Auckland de Haka klinken, de krijgsdans van de Nieuw-Zeelandse rugbyers. Tegenover de 'All Blacks' staan zes Engelsen, vijf Welshmen en vier Ieren, ofwel de Lions. Het Brits-Ierse invitatieteam maakt een goede kans om voor het eerst in 46 jaar te winnen in het ultieme rugbyland. Voor Nieuw-Zeeland is deze wedstrijd belangrijker dan het gewonnen wereldkampioenschap van 2015. Op het spel staat hun reputatie.

Sonny Bill Williams van Nieuw-Zeeland wordt door een Lionsspeler getackled. Beeld afp

Een schok, gevolgd door een kleine nationale crisis, beleefde Nieuw-Zeeland na de nederlaag vorige week in de tweede van de drie testwedstrijden tegen 'The Britsh & Irish Lions'. Door de 24-21-zege in Wellington kwamen de gasten op gelijke hoogte. De eerste test, gespeeld in het Nieuw-Zeelandse rugbywalhalla Eden Park, hadden de spelers van de Britse eilanden met 30-15 verloren, maar nu blaken ze van het zelfvertrouwen. In de aanloop naar de beslissende testwedstrijd zijn ze onder meer wezen surfen en bungeejumpen.

Deze krachtmeting, die eens in de twaalf jaar wordt gespeeld, is te vergelijken met de Ryder Cup in het golf: Europa tegen de grootmacht Amerika. In rugby heet de grootmacht 'All Blacks', het beste sportteam aller tijden. In andere sporten zijn er teams die tijdelijk overheersen - Braziliaanse voetballers, Australische cricketers, Nederlandse hockeyers - maar de hegemonie van de Nieuwzeelandse rugbyers is tijdloos, opvallend voor een land met 4,6 miljoen inwoners. Wereldwijd zijn er 3,2 miljoen geregistreerde rugbyers.

Wanneer Nieuw-Zeeland verliest, is het meestal tegen Zuid-Afrika of de Australiërs. De Britten en Ieren maken alleen een kans om in het Land van de Lange Witte Wolk te winnen, zoals de Maori's Nieuw-Zeeland noemen, wanneer ze de krachten bundelen. Gevraagd worden voor de in 1888 voor het eerst geformeerde Lions is een eer; spelen in het rode shirt belangrijker dan uitkomen voor het nationale team. De Britse kranten ruimen dagelijks vier tot soms zestien pagina's in voor de Lions, die ook tournees naar Australië en Zuid-Afrika maken.

Ian McGeechan, die de Lions vier keer naar het zuidelijk halfrond heeft geleid, schreef voor het duel in Wellington een open brief aan de spelers, welke deed denken aan de opzwepende rede van Hendrik V voor de Slag om Agincourt in 1415. En de Lions wisten te winnen, al was het vooral Nieuw-Zeeland dat verloor. Spelverdeler Beauden Barrett miste meerdere penalty's en in de 25ste minuut kreeg sterspeler Sonny Bill Williams een rode kaart wegens een gevaarlijke tackle. Dat was voor het eerst sinds 1967 (toen er nog geen 'rood' bestond) dat een All Black uit het veld werd gestuurd.

De halve Maori (en tot Islam bekeerde) Williams, een oud-profbokser, is de persoonlijkheid in de ploeg. Hij had zich na de WK-finale onsterfelijk gemaakt door zijn medaille te geven aan een jonge fan die getackled werd door een suppoost nadat hij juichend naar de spelers was gerend. De rode kaart betekent dat hij er niet bij zal zijn in Eden Park, de plek waar Nieuw-Zeeland voor het laatst in 1994 verloren heeft. Door zijn absentie zal het voor de All Blacks nog moeilijker zijn hun 'tiki-taka 'te spelen.

Onder de zelden lachende hoofdcoach Steve Hansen hebben de All Blacks 62 van de 67 wedstrijden gewonnen, maar na de 'pensionering' van twee toppers (Dan Carter en Richie McCaw) lijken ze hun aura te verliezen. Afgelopen najaar wonnen de Ieren voor het eerst in hun geschiedenis van de All Blacks, een vriendschappelijk duel in Chicago. Nu is de Ierse spelverdeler Johnny Sexton het brein van de leeuwen, gesteund door Welshe kracht en Engelse souplesse. Met op de bank de sluwe hoofdcoach, Warren Gatland. Een Nieuw-Zeelander, uiteraard.

Rode kaart De Nieuw-Zeelandse sterspeler Sonny Bill Williams kreeg een zeldzame rode kaart in het tweedel duel met de Lions wegens een gevaarlijke tackle.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.