Relaxte surfer Van Rijsselberge weet wat pieken is

Omdat hij in het land is, neemt surfer Dorian van Rijsselberge zaterdag deel aan de Ronde om Texel. Hij wordt tweede op een geleende plank, in een discipline die niet de zijne is. Een dag in het spoor van een kampioen.

Dorian van Rijsselberge, zaterdag bij het ochtendgloren. Beeld Jiri Buller

Als de zon zaterdagochtend op de plaggenhut op het open veld in de bossen schijnt waar Dorian van Rijsselberge opgroeide, is hij al lang wakker. De olympisch kampioen windsurfen (26) bevindt zich in het naastgelegen bijgebouw. Daar slaapt hij als hij in Nederland is.

Vandaag staat er een wedstrijd op het programma die hij als surfer nooit eerder volbracht. Het Open NK marathon, ook wel de Ronde om Texel genoemd. Een thuiswedstrijd dus. Al is hij er niet zo vaak meer. Zijn vrouw en dochter wonen in Amerika, daarnaast is hij voor het surfen vaak van huis.

In de woonkamer van zijn ouders is hij geboren, daar waar inmiddels een bruine ladekast staat. 'Als meisje!', klinkt het vanuit de douche. Twee tellen later komt Pieter-Jan Postma, de nummer vier van de Olympische Spelen in de Finn-klasse, tevoorschijn en omhelst een lachende Van Rijsselberge.

Rijke historie

De Ronde om Texel heeft een rijke historie, het is een wedstrijd waar veel zeilers op afkomen. Rond zijn 15de deed Van Rijsselberge twee keer mee in de catamaran. Destijds werd de race niet op een surfplank afgelegd. Een paar jaar later, toen Van Rijsselberge tot de wereldtop behoorde en plankzeilen onderdeel uitmaakte van het programma, verbleef hij vaak in het buitenland. Maar vandaag past het in zijn schema.

Het is een zoete inval in de Van Rijsselberge-residentie. Hij stapt met zijn gebruinde voeten over het paadje naar het witstenen woonhuis. Hij passeert een tent, links staat een camper van surfcracks uit Bonaire op doorreis en daarnaast een goudgeschilderde keet waarin Van Rijsselberge vroeger sliep op het strand.

Hoeveel gasten vannacht bleven slapen? 'Dertien?' zegt moeder Geertje vertwijfeld terwijl ze in de weer is met gekookte eieren. 'Misschien lieg ik er een.' De lach staat net als bij haar zoon in het gezicht gebeiteld. Niemand kan het huis in Den Burg verlaten zonder de opmerking altijd welkom te zijn.

Het huis ademt zeilen. De wc-deur is bedekt met een school siervissen. De tegel van de Conny van Rietschotentrofee, de prestigieuze Nederlandse zeilprijs, kreeg een plekje aan de muur ernaast. Het opmerkelijkste voorwerp bevindt zich aan de witte verwarmingsbuis in de keuken: de olympische gouden medaille.

Dorian van Rijsselberge Beeld Jiri Buller

75 kilometer

Met zich op zijn plak tikt Van Rijsselberge het kopje van zijn eitje. Goed eten is belangrijk. Een rondje Texel kan drie uur duren, afhankelijk van de weersomstandigheden. Je legt al gauw 75 kilometer af. Doorgaans vaart Van Rijsselberge wedstrijden van ongeveer dertig minuten.

Eten tijdens een wedstrijd is niet zo gemakkelijk met een zeil in handen en hij is niet van plan Postma na te doen, die anderhalf uur voor de wedstrijd drie gepelde bananen in het zijvakje van zijn rugzak propt.

Voor Postma is zijn deelname een ludieke actie. De Ronde om Texel kun je niet missen, dacht hij. Hij wilde in een catamaran stappen, maar het maximale deelnemersveld was bereikt. Dan maar het board op, wat hij nooit doet. 'De vraag is alleen hoe ver ik kom.' Hij zal de Ronde niet afmaken.

Ook Van Rijsselberge geeft zichzelf weinig kans op de titel. De tiende plaats acht hij waarschijnlijker. Voor een marathon is groter materiaal nodig dan hij doorgaans gebruikt in de olympische klasse.

Speciaal voor het NK leende Van Rijsselberge enkele spullen, maar zie het als een schaatser die van vaste noren overstapt op de klapschaats. 'Dan kun je niet veel verwachten', zegt Van Rijsselberge als hij een uurtje later over het strand loopt dat op vijf minuten rijden van zijn ouderlijk huis ligt.

Op weg naar de start van het Open NKmarathon voor surfers. Beeld Jiri Buller

'Hee joh, optyfen!'

Nee, dan een van de favorieten, Casper Bouman. De tweevoudig wereldkampioen vaart het hele jaar door met het materiaal dat hij zaterdag gebruikt. Datzelfde materiaal legt hij overigens voor de start precies voor de spullen van Van Rijsselberge die hij vervolgens van een afstandje lachend aankijkt. Het antwoord, eveneens lachend: 'Hee joh, optyfen!'

Van Rijsselberge weet: de winst is pas vergeven als de eerste deelnemer na een ronde om Texel het water uitkomt en op een houten tafel van de jury slaat. Buiten de wedstrijden om is Van Rijsselberge een sympathieke pestkop, die gekke bekken trekt als mensen vragen om een foto, bekenden ondersmeert met zonnebrandcrème en andere grappen uithaalt. Draait het om de prijzen dan is hij serieus.

Moeder Geertje vergelijkt haar zoon met een leeuw: loom, afwachtend, ontspannen, lui. Totdat de koning der dieren op moet staan. Dan brult hij, bijt zich vast en laat niet los. Zijn coach Aaron McIntosh noemt luiheid een hoger niveau van efficiëntie. Daar kan Van Rijsselberge zich wel in vinden.

De wedstrijd begint. Hij sprint naar zijn board, hup, het water in. Een fractie later vaart hij weg, als eerste, de plek waar hij ooit leerde surfen tegemoet.

Basis

Aan de andere kant van het eiland, de Waddenkant, ligt zijn basis. Bij de zeekant zijn hogere golven. Daar bracht hij vanaf zijn 17de, toen hij goed genoeg was, veel tijd door toen hij klaar was met school. Het was in die periode dat hij in rap tempo doorstootte richting de wereldtop.

Het moet maar eens afgelopen zijn met die vragen over zijn linkerpols die hij in februari brak, denkt hij vanaf zijn board. Van Rijsselberge: 'Je hebt genoeg tijd om na te denken bij zo'n tocht om het eiland.' Hij houdt niet van excuses. Al heeft hij ze en blijft hij geduldig. Maar Van Rijsselberge weet ook: wil je wat bereiken? Dan werk je daarvoor. Opgeven is geen optie.

Volgende week vertrekt hij naar Sicilië voor de Europese titelstrijd. Hij wil terugkeren in de top drie van de wereld. Zijn hegemonie die zo kenmerkend was tijdens de Olympische Spelen van 2012 lijkt de laatste periode ver weg, maar dat is schijn, zegt zijn broer Adriaan. Hij kan pieken als geen ander. Dat hoeft nu nog niet, het is nog een jaar voor de Spelen. Minder mag nog.

Van Rijsselberge rent het strand op en tikt aan. Tweede, ruim anderhalve minuut achter Bouman. Beter dan verwacht, denkt hij tevreden. Waarom hij verloren heeft, vraagt iemand. De leeuw gaat ten ruste, de grappenmaker keert terug: 'Casper heeft grotere spierballen.'

Van Rijsselberge scheert over de zee. Beeld Jiri Buller
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden