Rekenen van meer belang dan gevoel

Na tien van de vijftien rondes in de Cap Gemini Wereld Top-16 maakten Zia Mahmood (Pak) en Andrew Robson (GB) niet in het minst de indruk van een op scoren belust paar....

Aan en om de tafel in een chique kamer van het Haagse hotel Des Indes van de in een modieuze witte smoking gestoken Pakistaan en de in correct zwart geklede, meer dan twee meter lange, Engelsman was gezelligheid troef.

In plaats van keihard topbridge een aangenaam verpozen met als voornaamste bezigheid het amuseren van de kibitzers.

Gaf de traag ogende combinatie het streven naar een ereplaats al op en beschouwde het de top-16 verder als exhibitie?

Het kan verkeren. In de elfde ronde vertoonde het dwalende paar zich in de confrontatie met Jassem/Tuszynski (een Pools paar van wereldklasse dat uiteindelijk in Den Haag als derde eindigde) in een andere, veel fanatiekere, gedaante.

Als geen ander beheerst Zia de kunst het spel in lichterlaaie te zetten. Al oogt hij ontspannen, hij is altijd op zijn post en zet met duivelse invallen tegenstanders op het verkeerde been.

Sommige toeschouwers spraken van geluk: 'Het leek wel of ze er niets aan hoefden te doen. Die gasten (de Polen) prikten telkens mis en Mahmood/Robson hoefden alleen het schepnet op te houden'.

Zia ziet het anders. 'Bridge is een spel met de logica als basis. Informatie verzamelen, deduceren, analyseren en concluderen. Goede techniek maakt de hulp van Vrouwe Fortuna overbodig. Al is een portie bluf handig en mensenkennis nuttig, rekenen blijft belangrijker dan gevoel.'

Toen ook de twaalfde ronde tegen Lauria/Versace, de Italiaanse wereldkampioenen uit 1998, groot voordeel voor Mahmood/Robson opleverde was de aansluiting bij de top een feit. In de drie slotrondes continueerde het stuivertje wisselen met de Amerikanen Steve Weinstein/Bobby Levin. En al liep Zia na het laatste spel geschokt weg omdat Robson een eenvoudige deelscore verprutste, de zege (goed voor twintig duizend gulden) ging voor de vijfde keer naar de flamboyante en breedsprakige Pakistaan (Rodwell, Forrester, Rosenberg 2X).

In diagram 1 de eerste opleving van Mahmood/Robson.

Zie diagram 1

west noord oost zuid

-- pas 1* pas

1SA dbl pas pas

2* pas pas dbl

pas 2SA pas 3SA

pas pas dbl pas

pas pas -- --

Welk een ongekende eigenwijsheid van zuid om alsnog 3SA te bieden! Zia, oost, wist wel raad met deze overmoed. Na een kleine schoppen (*5) via *6, voor *7 in west volgde *9 voor *V. De leider stak over naar *V en speelde harten naar de heer gevolgd door - met de hoop op *A doubleton in oost - een tweede ronde harten, voor *B van Zia. Een derde ronde schoppen, drie down en +500 als eerste stap richting eindoverwinnig.

Een fraai staaltje kaartlezen van Robson in diagram 2.

Zie diagram 2

west noord oost zuid

1* dbl pas 2*

2* 2* pas 3*

pas 3* pas 5*

pas 6* pas pas

pas -- -- --

Zia, noord, had genoeg aan het extra zetje dat zuid, Robson met 5* gaf. Met een redelijke vijf- of zeskaart klaveren in zuid moest slem een goede kans hebben.

West kwam uit met *A en speelde ruiten door. Het bieden van west en het bijgooien van oost in de eerste twee slagen gaven de leider de indruk dat west naast een vijfkaart in schoppen ook vijf ruiten bezat.

Zuid stak met *2 over naar *B en speelde harten naar *V, west moest voor zijn opening *H wel hebben. De leider vervolgde met *A (uit noord een schoppen weg), troefde een harten met *4. Overgestoken naar *A en een harten getroefd met *8. Naar *H en een harten getroefd met *9. In noord nog *H en in zuid *AV: een hoge cross-ruff voor een sublieme +1370.

Schitterend gespeeld, maar welk verhaal was geschreven als west in de eerste hartenslag *H had bijgespeeld? Zou de leider dan west een (5*/1*/5*/2*)-verdeling geven en in de verleiding komen twee keer troef te trekken?

In de slotronde boden Mahmood/Robson tegen een sterke 1SA-opening in als enige paar een prachtige kwetsbare manche.

Zie diagram 3

west noord oost zuid

-- 1SA pas 2SA

pas 3* dbl 3*

dbl pas 3* pas

4* pas pas pas

2SA: transfer naar ruiten. 3*: goede ruitenaansluiting. Dit stelde oost, Zia, in de gelegenheid met een doubet een klaverenkleur te tonen. 3*: een zwakke hand. West, Robson, kon nu een informatedoublet lanceren. Zia koos, in plaats van het veilige 4*, met 3* voor het avontuur. De verhoging naar de manche was automatisch en tien slagen met de, vrijwel bekende snit op *V, eenvoudig.

Meer over Zia in het uitstekende boek van Michael Rosenberg: BRIDGE, ZIA... and me. De Schot Rosenberg leerde het spel onstreeks 1970 in een bridgeclub in Londen waar ook Zia vaste klant was en verhuisde een jaar of vijftien geleden naar de VS waar hij een partnership met Zia vormde. Het boek (Master Point Press, Toronto. ISBN 1-894154-04-5) licht een tip van de sluier op van het denken van de absolute topbridger. Ook geeft Rosenberg zijn visie op de ethiek van het wedstrijdbridge, psychische openingen, vrouwen- en juniorenbridge, systemen en professionalisme.

Uit de beginjaren van Zia als robberbridge-speler een fantastisch verhaal in digram 4.

Zie diagram 4

west noord oost zuid

-- pas pas 1*

2* 3* 3SA 4*

pas pas 4SA 5*

pas pas dbl redbl

pas pas pas --

Het bieden stormachtig, het speler kort. West kwam uit met *6, oost nam *A en speelde *3 terug. In een flits speelde zuid, Zia, *7. West troefde maar de drie verliezende harten van noord konden weg op de *HVB van zuid. De schrijver Rosenberg begrijpt dat oost door *10, *9 of *8 na te spelen het contract had downgespeeld maar hij steekt zijn bewondering voor Zia die in de tweede slag zonder aarzelen *7 bijspeelde - terecht - niet onder stoelen of banken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden