Wedstrijdverslag Atletiek, FBK Games

Recordpoging blijkt te hoog gegrepen voor vermoeide Hassan

Ondanks haar gebrek aan vorm plaatste Sifan Hassan zich eenvoudig voor de WK en de Spelen. Maar een verbetering van haar eigen Europees record op de 5.000 meter zat er niet in bij de FBK Games. Volgend jaar doet ze een gooi naar het wereldrecord.

Sifan Hassan wordt tijdens haar aanval op haar eigen Europees record op de 5000 meter voorbij gelopen door de latere winnares Margaret Chelimo Kipkemboi. Hassan wordt 2e. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Haar eigen Europees record van 14.22,34 wilde ze verbreken, maar Sifan Hassan zag zondagavond halverwege de 5.000 meter bij de FBK Games het record steeds verder bij haar vandaan snellen. Letterlijk. De organisatie had in Hengelo voor een primeur gezorgd: een rijtje groene lampjes schoof aan de binnenkant van de atletiekbaan voorbij in het tempo van het Europees record.

De virtuele haas, de ‘wavelight’, moest Hassan naar een verbetering van het record leiden, maar wat halverwege nog een kleine achterstand was, was in de laatste rondes uitgegroeid tot een gat van ruim 100 meter. De 26-jarige hardloopster bleef steken op 14.38,54.

Een scherpe tijd, maar geen record en ook niet genoeg voor de overwinning. De Keniaanse Margaret Chelimo Kipkemboi spurtte met een scherper eindschot naar de zege in 14.37,22, de snelste tijd wereldwijd in dit jonge outdoorseizoen.

‘Ik ben moe’, zei Hassan direct na de finish. Ze doelde op de impact van de 5.000 meter, maar het sloeg ook op haar gevoel van voor de wedstrijd. Ze was vrijdag vanuit Portland, waar ze woont en traint onder succescoach Alberto Salazar, aangekomen op Schiphol.

Tijdens een kort persgesprek direct na haar landing bagatelliseerde ze de impact van de reis nog, maar na de verloren wedstrijd moest ze toegeven dat de jetlag haar toch parten had gespeeld. De vermoeidheid was in haar lijf gekropen.

Eigenlijk had ze wel geweten dat het verbreken van haar eigen record onmogelijk was. Ze had zich afgelopen winter heel anders voorbereid dan andere jaren. Ze had geen indoorwedstrijden gelopen, maar getraind voor de halve marathon. In Berlijn had ze op 7 april het wereldrecord op de ruim 21 kilometer scherper willen stellen.

Niet stilletjes

Net als voor de FBK Games had ze dat doel niet stilletjes voor zichzelf geformuleerd, maar van tevoren met een persbericht onderstreept. Ze haalde het niet. Ze kwam snelheid tekort, was haar conclusie.

Dat bleek in Hengelo opnieuw het euvel. Ze kon de topsnelheid, nodig voor het record, niet onderhouden. ‘Geen excuses. Ik ben nog niet in vorm.’ Ondanks haar gebrek aan vorm plaatste Hassan zich wel eenvoudig voor zowel de WK van aankomend najaar in Doha als voor de Olympische Spelen in Tokio van volgend jaar. Dat vernam ze na afloop van de pers.

‘Heb ik de limiet gelopen?’, reageerde ze. ‘O, dat is goed.’ Het tekent haar niveau. Ze is van zulke klasse dat ze met matige vorm toptijden loopt.

Vrijdagochtend had ze de vrees al uitgesproken dat 14.22 te hoog gegrepen zou zijn. Ze wist dat ze onvoldoende op snelheid had getraind. Maar haar ambitie stelde ze niet bij.

Ook zondagavond kwam ze er niet op terug. Ze weet uit ervaring dat goede vorm en goede tijden niet altijd met elkaar in verband staan. ‘Soms loop je als je in vorm bent niet je beste race.’

Ze wilde haar optreden in Hengelo extra cachet geven. Net zoals de organisatie van de wedstrijd, tevens het management van Hassan, haar affiche ermee wilde verrijken. Het zou vanuit commercieel oogpunt onhandig zijn geweest om van tevoren een streep door de recordpoging te zetten.

Hassan wilde het publiek wat bieden. De geboren Ethiopische woont al enkele jaren in de Verenigde Staten en de FBK Games is een van de weinige mogelijkheden om de fans in Nederland, het land waar ze als vluchteling terechtkon, iets terug te geven. ‘Voor mij is dit een belangrijke wedstrijd, een thuiswedstrijd met veel publiek. Ik wilde wat moois laten zien. Daarom wilde ik dat record lopen.’

Iets nieuws

Misschien was de 1.500 meter wel een veiliger keuze geweest, filosofeerde ze. ‘Maar ik kom ook naar Hengelo om iets nieuws te proberen.’ Hassan is bezig om zich om te scholen voor de langste afstanden op de baan.

De laatste jaren bleek dat ze op die onderdelen meer talent heeft dan op de 800 meter die ze in het begin van haar loopbaan liep, vandaar ook haar optredens op de halve marathon.

De 1.500 meter is haar lievelingsafstand, maar dat onderdeel is door de opzet van het programma bij de komende WK niet te combineren met de 5.000 meter. Ze loopt daarom in Doha de 10.000 meter in plaats van de 1.500 meter, die ze alleen nog in dienst van de langere afstanden zal lopen.

Gemakkelijk vindt ze de omschakeling niet, want de 10.000 meter vindt ze nogal langdradig. 25 dezelfde rondjes van 400 meter. ‘Dat zijn er te veel, dat vind ik niet zo leuk.’ Dan loopt ze veel liever de halve marathon. ‘De weg is leuk. Ik houd niet zo van die rondjes. Het is mooier om 21 kilometer door te lopen.’

De wegcarrière is voor de toekomst. Pas na de Spelen van 2020 zal ze die overstap maken. Eerst heeft Hassan nog wat zaken op de baan af te handelen. Om te beginnen: dubbel olympisch goud op de 5.000 en 10.000 meter.

Hoewel ze dit voorjaar twee keer een recordpoging aankondigde en tweemaal faalde, aarzelde ze niet om in Hengelo het gesprek met de pers weer met een belofte af te sluiten. Eentje die nog verder voert dan haar Europese record op de 5.000 meter.’ Volgend jaar wil ik het wereldrecord.’

Als het even kan in Hengelo.

Herstelde Schippers zoekt haar pas
Het was een tijd waarop ze al een tijd zat te wachten. Dafne Schippers snelde bij de FBK Games in Hengelo naar 11,06 op de 100 meter.
Met een van inspanning verwrongen gezicht duwt Dafne Schippers haar bovenlichaam naar voren over de finish van de 100 meter bij de FBK Games. Een blik op het scorebord en een brede lach breekt door. 11,06 staat er, de winnende tijd. Schippers weet bovendien dat ze zich geplaatst heeft voor de WK van dit najaar en voor de Zomerspelen van volgend jaar. ‘Dit is echt een beetje een opluchting’, geeft ze na afloop toe.
Vlak voor de Europese indoorkampioenschappen, afgelopen maart, viel Schippers van de trap. De rugblessure die ze daaraan overhield bleek hardnekkig. Ze kon wel trainen, maar moest maandenlang bezuinigen op de explosievere oefeningen. Ze kampte daardoor bij de eerste wedstrijden van het seizoen met een gebrek aan snelheid.
Haar rug is zo goed als hersteld, maar snelheidstrainingen heeft de 26-jarige sprintster pas twee weken weer kunnen doen.
Dat ze de limiet voor WK en Zomerspelen ook al binnen heeft, geeft rust. Niet dat ze vreesde die niet te halen, maar met het startbewijs op zak is het prettiger sleutelen aan vorm en techniek.
Sinds Schippers terug is bij haar coach Bart Bennema, na twee jaar Rana Reider, is ze op zoek naar haar ‘natuurlijke manier van lopen’. Die pas is ze volgens Bennema kwijtgeraakt, maar die is niet zomaar teruggevonden. Het is hard werken.
Schippers: ‘Ik kan niet meer uitgaan van mijn gevoel omdat ik twee jaar iets anders heb gedaan, dus dat is nu mijn natuurlijke gevoel.’ Zo voelt het paradoxaal genoeg niet als de zoektocht naar iets vertrouwds, maar alsof ze een nieuwe pas moet aanleren.

Dafne Schippers wordt na de finish gefeliciteerd door Jamile Samuel. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden