Analyse Nederlanders in Italië

Recordaantal Nederlandse voetballers actief in Italiaanse Serie A. ‘Het leven is hier geweldig, tenminste... als we niet te veel verliezen’

Liefst elf Nederlandse voetballers zijn er actief in de Italiaanse Serie A. Opmerkelijk, want na de drie van Milaan leek de liefde voor de ‘tulpen’ lange tijd voorbij. 

Justin Kluivert speelt bij AS Roma, hier op 26 december 2018. Beeld AFP

Oude tijden herleven in de Serie A, de Italiaanse competitie die almaar ­sterker wordt. Elf voetballers met een Nederlands paspoort rijgen de basisplaatsen bij hun clubs aaneen.

In het voetbalgekke land glorieerden de immens populaire ‘zwarte tulp’ Ruud Gullit en zijn kompanen Marco van Basten en Frank Rijkaard in de jaren tachtig en negentig, in navolging van Faas ‘tulipano’ Wilkes in de jaren vijftig. Daarna doofde de liefde langzaam. Edgar Davids, Clarence Seedorf, Jaap Stam, Wesley Sneijder en Kevin Strootman werden in het hart gesloten, maar ze waren vaak eenzame vaandeldragers.

De laatste jaren trekt het aantal Nederlanders aan. Dit seizoen is zelfs een recordjaar (zie kader). De huidige Hollandse Serie A-gangers zijn Stefan de Vrij (Internazionale), Marten de Roon, Hans Hateboer (Atalanta), Mitchell Dijks (Bologna), Bram Nuytinck, Hidde ter Avest, Marvin Zeegelaar (Udinese), Justin Kluivert, Rick Karsdorp (AS Roma) en Kevin Diks (Empoli).

Nederlanders in de serie A

Het record van negen Nederlandse voetballers met speeltijd in de Serie A uit de seizoenen 2015/2016 en 2017/2018 is deze jaargang verbeterd, ­dokterde databureau Opta uit. Ook Rai Vloet (Frosinone), ­Kevin Strootman (AS Roma) en Alessio da Cruz (Parma) kregen speelminuten voordat ze naar clubs buiten de Serie A verkasten. ­Daarmee komt het officiële record vooralsnog op elf, want Diks kreeg nog geen speeltijd bij Empoli. Van het huidige contigent met een Nederlands ­paspoort gelden ­William Troost-Ekong en Robin Gosens niet als voetbal-Nederlanders. Troost-Ekong werd in Haarlem geboren, maar komt uit voor het Nigeriaans elftal. ­Robin Gosens zag het levenslicht in het Duitse ­Emmerik, zijn vader is Nederlands. 

De in Haarlem geboren Nigeriaanse international William Troost-Ekong (Udinese) en de net over de Duitse grens geboren Robin Gosens (Atalanta) ­hebben ook een Nederlands paspoort.

Van dit dozijn speelt alleen Diks nimmer. De rest geniet veel vertrouwen bij hun clubs in de competitie die de laatste jaren weer in aanzien is gestegen.

Aanvallender

Ruud Gullit, thans analist, verbaast zich erover. ‘Het is misschien iets aanvallender geworden, maar toch nog steeds een heel ander spelletje daar. En onder de Italianen zijn er veel goede voetballers, dus het is knap. De meeste van die gasten kende ik niet eens voordat ze naar Italië gingen. Of ze waren van m’n radar verdwenen.’

Zo sleet Mitchell Dijks (26), sinds de zomer Bologna-speler, zijn laatste halfjaar bij Ajax op de tribune. Voordien was de linksback mikpunt van spot in Amsterdam vanwege zijn matige voorzetten. ‘Ik loop nu door Bologna, maar schiet geen meter op. Ik moet de hele tijd op de foto,’ zegt hij door de telefoon.

Mitchell Dijks Bologna's voor Bologna, tegen Cagliari, op 10 maart 2019. Beeld AP

Zijn ploeggenoten noemen hem ‘animale’, Italiaans voor ‘beest’. Dijks raast over de linkerflank, beukt aanvallers omver, passeert middenvelders en geeft prima voorzetten. Door Bologna-fans werd hij verkozen tot speler van de maand februari. ‘De eerste maanden vroeg ik mijn zaakwaarnemer: haal me hier weg. Je moet onwijs veel rennen, niemand verstaat je en er wordt steeds van alles gemeten. Een keertje wat minder gezond eten of laat naar bed en ze zien het.’

Hij ging gezonder leven, ook om het zware trainingsregime vol te houden. ‘Ik ben nu megafit, zweef over het veld, zelfs mijn glutenallergie is verdwenen.’ Dijks had ook aanbiedingen uit Duitsland en Engeland. ‘In Engeland spelen was vroeger de droom. Maar de Serie A zit in de lift, Juventus haalt Ronaldo hiernaartoe, Inter was met Modric bezig, er is meer geld, meer succes.’

Ook Bram Nuytinck (28) voelt zich opperbest in Italië. Hij komt sinds medio 2017 uit voor Udinese en maakte ­later Ter Avest, Troost-Ekong en Zeegelaar wegwijs in Udine. ­Nuytinck, momenteel kampend met een scheurtje in zijn kuit, handhaaft zich met gemak centraal achterin in een land waar verdedigen als kunstvorm wordt beschouwd. ‘De opbouw is minder belangrijk, ik denk dat we in een jaar tijd twee positiespelletjes doen. Maar ze leggen het goed uit, mits je de taal spreekt.’

Leer de taal

Leer dus snel die taal was zijn advies aan Nederlandse ploeggenoten. ­Nuytinck nam lessen bij een Nederlandse leraar via Skype toen bleek dat de taalcoach van de club geen Engels sprak. ‘Ik ga niet afwachten. Je moet er zelf wat van maken.’

In restaurants hoeft hij na een winstpartij vaak niet te betalen, andere klanten slaan hem op de schouders. ‘Het leven is hier geweldig, tenminste... als we niet te veel verliezen, want dan zit je zomaar een week intern op last van de voorzitter.’

Stefan de Vrij overklast Sebastian Haller van Eintracht Frankfurt in de Europa League, op 14 maart 2019. De Vrij komt uit voor Inter Milan. Beeld EPA

Ondanks de nationalistische regering bespeurt Nuytinck onder Italianen veel waardering voor spelers van buitenaf. ‘Ze zien Nederlanders als open, slimme jongens die zich snel aanpassen. Misschien dat ze er daarom steeds meer halen.’

Nuytinck, opgegroeid bij NEC en daarna vijf jaar met wisselend succes spelend bij Anderlecht, viel voor de uitstraling van de competitie. ‘De top-8 zijn allemaal grote clubs die in Europa steeds beter presteren. De Serie A is weer booming, het is tof daar deel van uit te maken.’

Robin Gosens (24) herkent dat gevoel. Van anonieme back bij Heracles is hij nu dragende kracht bij Atalanta ­Bergamo. Dat velen dat verrast, snapt hij wel. ‘Mijn carrière kwam pas laat op gang, ik speelde niet dusdanig opvallend dat ik door de Nederlandse pers werd opgehemeld.’

Atalanta eindigde vorig seizoen als vierde, de gehuurde linksback Spinazzola ging terug naar Juventus. De club kwam ter vervanging uit bij Gosens. ‘Atalanta heeft een groot scoutnetwerk in Nederland. Ze hadden me al twintig keer bekeken en zagen kennelijk mijn potentie.’

Atalanta presteert goed met aanvallend voetbal, Gosens ploeggenoten De Roon (ex-Heerenveen) en Hateboer (ex-FC Groningen) zijn er international geworden. Maar ook Gosens wordt steeds meer aangeklampt in Bergamo, ­helemaal sinds zijn winnende treffer bij Sampdoria op 10 maart. ‘De stap was supergroot, maar het is tegelijkertijd een signaal dat de Nederlandse competitie zo slecht niet is.’

Met de revival van het Nederlands elftal zal de vraag naar Nederlanders ook weer toenemen, verwacht hij. Zelf is de geboren Duitser beschikbaar voor Oranje. ‘Maar ik houd er nog geen rekening mee, hoor. Ik blijf er lekker Nederlands nuchter onder.’

Lees ook:

Wat maakt de eredivisie zo’n doelpuntenmachine?
De eredivisie profileert zich als doelpuntenmachine: bijna drieënhalve treffer per wedstrijd, meer dan waar ook in de grotere competities van Europa.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.