Recessie kan zegen zijn voor voetbalclubs

Kwetsende spreekkoren, financiële nood, kogelbrieven en een bijrol in de Champions League, het Nederlandse voetbal staat er niet florissant voor....

Van onze verslaggever Paul Onkenhout

De economische neergang, gekoppeld aan de inactiviteit op de transfermarkt die daarvan het gevolg is, heeft de clubs in een wurggreep genomen. Achteloos, in een tussenzinnetje, maakte directeur Kesler een paar weken geleden namens de KNVB bekend dat het verlies van de 36 profclubs vorig seizoen steeg tot tachtig miljoen euro, een stijging van 54 miljoen.

Goed, vergeleken bij pakweg Italië - 948 miljoen euro - is het een kleinigheid, maar ook hier zullen de gevolgen snel zichtbaar worden.

Vooral de clubs uit de subtop worden gestraft voor hun wanbeleid, hun royale levensstijl en hun onvermogen adequaat te reageren op het sombere economische perspectief. NAC, Vitesse en FC Utrecht kampen met torenhoge schulden.

Nog dieper weggezakt, in de onderste regionen van de eerste divisie, zijn voorheen springlevende clubs als Fortuna Sittard en Sparta, zo goed als failliet en hun eigen verleden wekelijks persiflerend.

Meer somber nieuws: het geweld, fysiek of verbaal, in en rondom de stadions is aanzienlijk toegenomen. Eerder deze maand werd bekend dat het aantal arrestaties is toegenomen met vijftig procent, tot 1887.

Ook niet erg leuk: de kogelbrieven en de spreekkoren.

Het voetbal dan maar. Feyenoord en PSV werden kansloos uit de Champions League gesmeten en slaagden er zelfs niet in het troosttoernooi, het toernooi om de UEFA Cup, te bereiken. Ajax weerde zich kraniger én was aanmerkelijk fortuinlijker. De enige ploeg met internationale allure is Oranje dat onder leiding van Advocaat weer een frisse en hongerige indruk maakt.

Wat overblijft is de strijd om de landstitel, extra interessant omdat dit seizoen alleen de landskampioen zich rechtstreeks plaatst voor de Champions League. De grootste verliezer lijkt nu reeds vast te staan: Feyenoord.

De achterstand op koploper PSV is opgelopen tot negen punten, en dat ondanks een triomf van Feyenoord in Eindhoven. De enige tegenstander die overtuigend werd verslagen was de FIOD.

Onbeperkt lijkt nochtans het vertrouwen te zijn van de clubleiding in trainer Van Marwijk, maar zonder twijfel hebben Guus Hiddink en Ronald Koeman hun zaken beter voor elkaar. Het werken wordt ze ook makkelijker gemaakt: hun reservoir is veel groter dan dat van Van Marwijk die het elftal nog steeds moet bouwen op oudere, onmisbare spelers.

Feyenoord heeft zonder Van Hooijdonk (33) een moeizame tred. Ajax en PSV daarentegen zijn in staat het tijdelijke verlies van jonge regisseurs (Van Bommel, Van der Vaart) op te vangen. Feyenoord staat stil of beweegt zich moeizaam vooruit, Ajax en PSV boeken progressie.

De grootste winst werd in Eindhoven geboekt. De nederlagen in het eigen stadion tegen Arsenal en Borussia Dortmund hebben het beeld vertekend. Plotseling greep PSV vorige week na de zege op Ajax de koppositie, op een zelfverzekerde manier die contrasteerde met de slome verrichtingen in de Champions League.

Psycholoog Hiddink en diens invloedrijke assistent Erwin Koeman hebben, zo lijkt het, in hun strijd tegen de bedeesdheid succes geboekt. In het oog springt, misschien nog wel meer dan de achttien competitiedoelpunten van Kezman, de defensie die ook zonder Hofland overeind blijft.

Vooral op dat terrein heeft PSV, met slechts tien tegendoelpunten, een voorsprong genomen op Ajax (18) en Feyenoord (20). Ook NAC (12) verrast, maar in Breda zijn de doelpunten (22) bijna net zo schaars als de euro's.

En de kwaliteit van het Nederlandse voetbal, ach. Soms valt het mee, meestal valt het tegen. De beste spelers zijn op een enkeling na elders actief en het wemelt in Nederland nog steeds van de middelmatige buitenlanders, maar daar staat voldoende tegenover.

Saai is het bijna nooit langs de lijn. Onbeschroomd vallen de meeste ploegen aan, in fraaie nieuwe of gerenoveerde stadions en gadegeslagen door meer toeschouwers dan ooit tevoren. Ook de kijkcijfers wijzen uit dat voetbal in Nederland nog steeds ongekend populair is en diepgeworteld is in de samenleving.

De definitieve doorbraak van Van der Vaart, een voetballer die in staat moet worden geacht het echelon Van Basten/Gullit te bereiken, kan als een teken des tijds worden opgevat. Noodgedwongen hebben de profclubs zich weer gericht op de opleidingen, na een periode van spilziekte, en worden de tot waanzinnige hoogtes gestegen spelerssalarissen genormaliseerd.

Zo kan de recessie die het voetbal in Nederland zo zwaar heeft getroffen, toch nog ergens goed voor zijn. Een bloeiperiode ligt niet in het verschiet, maar voor al te veel pessimisme is geen reden, ondanks de modder.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden