Real Madrid is na dertig jaar weer eigentijds

De koningskinderen van Real Madrid gaven de zieltogende Spaanse dynastie woensdagavond nieuw bloed, tot ontzetting van de belager uit Turijn die er voor het tweede achtereenvolgende jaar niet in slaagde de troon te bereiken....

Van onze verslaggever

Paul Onkenhout

AMSTERDAM

De operatie El Séptimo , De Zevende, slaagde door een 1-0 triomf over Juventus en in de Arena waren de echo's uit het verleden goed hoorbaar. De Madrileense hofhouding vierde de triomf als een bevrijding, euforisch en bijna alsof aan een gevangenschap van 32 jaar een einde was gekomen.

In 1966 was Real Madrid voor de laatste (en zesde) maal Europa's beste en alsof dat nog niet genoeg was, triomfeerde Barcelona, traditioneel oppositie voerend tegen de club uit de hoofdstad, in 1992 in de meest prestigieuze competitie voor clubteams. Bovendien stond woensdag deelname aan de Champions League op het spel.

In de Spaanse competitie moest Real Madrid genoegen nemen met een blamerende vierde plaats. Tijdens het seizoen werd voortdurend gezinspeeld op het ontslag van de Duitse trainer, Jupp Heynckes. Louter uit geldgebrek weigerde Real Madrid hem te ontslaan.

Waardig, maar zeer ingetogen reageerde Heynckes woensdagavond en -nacht op de euforie die hem omringde. Toen Lorenzo Sanz, de president van de club, hem op het veld een hand wilde geven, wendde hij de blik af.

Op de persconferentie noemde Heynckes de wedstrijd een 'zege voor het instituut Real Madrid, niet voor mij persoonlijk. Dit is een nacht voor de club en voor de mensen die 32 jaar hebben moeten wachten.'

Drie kwartier nadat hij als trainer de beker had veroverd, werden hem voortdurend vragen gesteld over zijn toekomst. 'Dat zal in de geschiedenis van de Europa Cup nog nooit eerder zijn gebeurd.'

Niemand in Madrid houdt er rekening mee dat de Duitser, ondanks een doorlopend contract, volgend seizoen in stadion Bernabeu mag terugkeren.

Ook de spelers adviseren negatief, hoewel ze Heynckes uitbundig bij het feest op het veld betrokken. Zij trekken zijn vakmanschap echter eveneens in twijfel.

Voelbaar was de spanning tussen trainer en bestuur ook buiten het stadion. Heynckes trok zich snel terug toen Sanz in trainingspak met de beker naar buiten drentelde. Kort tevoren hadden de spelers hem in het bad gegooid. Sanz vond het allemaal even mooi: behalve rijk is de man zeer ijdel.

En zeer gul bovendien: hij stelde de spelers bij een zege een premie van een half miljoen gulden in het vooruitzicht. Hij sloot er zelfs een speciale verzekering voor af. Wie hem woensdagnacht zo gadesloeg, kreeg het vermoeden dat hij het liefst een kroon op zijn hoofd had laten plaatsen.

Omdat Real Madrid doortastender speelde dan Juventus, en enkele spelers de weg naar het Spaanse doel geconcentreerd afsloten, kreeg het legioen woensdag na een avond vol spanning De Zevende aangereikt. Teleurstellend was het duel tussen twee van de beroemdste aristocratische geslachten uit Europa desondanks in enkele opzichten wel.

De scheidsrechter, de Duitser Krug, stapelde fout op fout en 51 overtredingen, 29 van Juventus en 22 van Real Madrid, onderbraken het spel voortdurend. Slechts 53 minuten was de bal in het spel.

Kansen om te scoren kreeg Juventus het meest. Inzaghi en Davids konden het zich het meest aanrekenen dat de club die vorig jaar in de finale ook al onverwacht verloor, van Borussia Dortmund, niet scoorde. De rekening viel hoog uit door een doelpunt van de behendige Joegoslaaf Mijatovic, in de 66ste minuut. Nadat een schot van Roberto Carlos was gesmoord, pikte hij de bal op en passeerde hij Peruzzi.

In de nabijheid van de doelen kwamen beide elftallen slechts sporadisch tot leven. Daarvoor waren de krachten in Amsterdam te veel in balans, vooral op het middenveld waar twee bewegende muren waren gemetseld.

Ruimte was een speler zelden gegund. Real Madrid sloot de weg af met Karembeu en Redondo. Juventus met Davids en Deschamps. Met hen waren er in Amsterdam nog veertien spelers te gast die deel zullen nemen aan het wereldkampioenschap in Frankrijk.

De cocktail van talent bruiste echter niet, op oplevingen van Mijatovic, Morenties en Zidane na, en dat gaf met het oog op het WK te denken. De beste speler was een stoere verdediger, dertiger Hierro die zijn medespelers bekwaam regisseerde, zelf foutloos speelde en de Italiaanse schutters Del Piero en Inzaghi voortdurend frustreerde.

Tot zo'n hoog peil reikten de twee Nederlanders niet. Beide middenvelders speelden met vuur in de stad waar ze opgroeiden, Davids omdat hij soms onnodig, en te hard, ingreep, Seedorf omdat hij talloze malen de bal verspeelde en er, zoals zo vaak, niet in slaagde de noodzakelijke soberheid in zijn spel te brengen.

Davids nam de meeste risico's en had geluk dat Krug hem niet voor de rust het veld uitstuurde. Twee van in totaal drie charges hadden één gele kaart tot gevolg. Toen Davids in de slotminuut van de eerste helft Seedorf onderuit schopte, leek zijn lot bezegeld. Het had er alle schijn van dat Krug een gele kaart zou gaan pakken, maar hij bedacht zich op het laatste moment.

Omdat Juventus ook na het doelpunt van Mijatovic de vuist niet kon ballen, ondanks drie ingrepen van trainer Lippi, kwam de zege Real Madrid niet alleen uit historisch oogpunt toe. De Spanjaarden lieten de kampioen van Italië betrekkelijk makkelijk achter zich.

Maar het waren niet de aard en het verloop die de finale in Amsterdam tot een historische wedstrijd maakten, met een passende winnaar. Daarvoor volstonden ditmaal de echo's uit het roemrijke verleden van de koninklijke voetbalclub uit Madrid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden