ReportageEK Veldrijden

Razendsnel parcours pijnigt met rugklachten kampende David van der Poel

David van der Poel, de broer van, draait stroef door de bochten op het razendsnelle rondje van het EK veldrijden. Hij heeft last van zijn rug, een blessure die de voorbereiding op het seizoen ook al in de war heeft geschopt.   

David van der Poel.Beeld Klaas Jan van der Weij

Adrie van der Poel roept de laatste aanwijzingen naar zijn zoon, die andere zoon. David van der Poel moet nog een halve ronde van 2,9 kilometer afleggen tijdens het EK veldrijden over het slingerende parcours rond het Autotron in Rosmalen, terwijl er al applaus klinkt voor de Belgische winnaar Eli Iserbyt.

David heeft dezelfde trekken en dezelfde tongval als zijn broer Mathieu, maar op de fiets mist hij de brille van de drievoudig Europees kampioen veldrijden en winnaar van de meest recente Ronde van Vlaanderen. Mathieu ontbreekt hij het EK. Hij heeft na zijn overvolle wegseizoen even rust, net als zijn rivaal Wout van Aert.

Het is verleidelijk David (28) en Mathieu (25) met elkaar te vergelijken. ‘Niet doen’, zegt vader Van der Poel beslist. Het maakt de oudste broer niet veel uit dat het toch vaak gebeurt. ‘Ik denk dat je ons niet kunt vergelijken. We zijn twee totaal verschillende renners. Ik denk sowieso dat er maar een stuk of drie renners zijn die je een beetje met hem zou kunnen vergelijken.’

Al jaren is David van der Poel een gerespecteerd renner in het veldrijden. Hij is een subtopper, die op goede dagen zich met de besten meten kan. Zo werd hij in 2017 vijfde op het EK. Het steekt wat schamel af bij wat zijn broertje laat zien, maar hij laat zich niet afleiden door diens successen. ‘Het is de kunst om te weten wat je wel en wat je niet kunt’, zegt zijn vader.

Goed voor de moraal

David zoekt zijn wedstrijden uit, vaak buiten het crossgekke België, in Zwitserland bijvoorbeeld. ‘Ik vind het leuk om andere parcoursen, andere oorden op te zoeken en daar mee te kunnen strijden voor de overwinning. Dat is goed voor de moraal.’

In Rosmalen beleeft hij weinig plezier aan zijn wedstrijd. Stroef draait hij door de bochten op het razendsnelle rondje, uitgezet door oud-wereldkampioen Richard Groenendaal. ‘Zoals het vandaag ging is het niet leuk voor mij’, geeft hij toe. Hij komt geen moment in de buurt van Iserbyt, die al vroeg in de wedstrijd met zijn landgenoot Michael Vanthourenhout op avontuur gaat.

Van der Poel wist wel dat het zo zou gaan. Hij had een goed wegseizoen waarin hij drie etappes in de Ronde van Vlaams-Brabant won, een kleine rittenkoers in augustus. Maar zijn terugkeer in het veld ging gepaard met pijn in zijn onderrug. Het is zijn zwakke plek.

Ditmaal bleek de kwaal erger dan gebruikelijk. Een mri-scan liet zien dat er vocht achter een van de ruggenwervels zat. De enige remedie was twee weken rust. ‘Dat is niet ideaal om het seizoen mee te beginnen.’

Het vocht is zondagmiddag weggetrokken, maar het rondje van Groenendaal trekt evengoed een zware wissel op zijn lijf. Zijn vader heeft het voorspeld. ‘Het is heel veel draaien en keren. Dat betekent veel optrekken. Dat doet David meestal zittend in het zadel, niet staand. Dat is extra belastend voor zijn rug.’

Uit het zadel

Inderdaad, terwijl Iserbyt zijn vluchtmakker Vanthourenhout achterlaat en Lars van der Haar achter beide Belgen koers zet naar brons, zakt Van der Poel verder weg. Ontelbare keren komt hij uit het zadel, niet om aan te zetten, maar om zijn bekken te kantelen en de rug even te ontlasten. Hij rijdt wat verloren in het rond, kan zijn kracht niet kwijt.

Zijn vader heeft hem aangeraden zijn aandacht te verleggen: van het veld naar de weg. ‘Daar heeft hij veel minder last van zijn rug. Wegwedstrijden zijn minder belastend’, zegt senior.

De ploeg van beide broers, Alpecin-Fenix, maakte afgelopen seizoen een sterke indruk. Het is officieel een team van het tweede plan, een zogenaamd ProTeam, maar het staat er in de ranglijst van de UCI beter voor dan een aantal van de World Tour-ploegen. Ze mogen dankzij hun goede resultaten komend seizoen aantreden bij alle grote koersen.

Daarin is voor David zeker een rol weggelegd, denkt zijn vader. ‘Hij is rap. In de kleinere koersen kan hij voor zichzelf gaan. In de grote koersen, zeker in de vlakke ritten, kan hij iets in de sprinttrein betekenen.’

Het is een scenario dat Van der Poel zeker overweegt. In het verleden beleefde hij veel meer lol aan de cross dan aan wegwedstrijden, maar dat gevoel begint te kantelen. ‘Ik heb deze zomer gemerkt dat ik steeds meer plezier op de weg begin te krijgen en ook mijn plan kan trekken.’

Voor het zover is heeft hij een ander doel. ‘Terug een aanvaardbaar niveau vinden en pijnvrij rijden’, zegt hij. Daarom akkert hij op het EK ronde na ronde in de achterhoede voort om uiteindelijk op vierenhalve minuut van Iserbyt 23ste te worden. ‘Ik kan halverwege stoppen, maar ik wil elke wedstrijd gebruiken om beter te worden’, zegt hij na afloop. ‘En ja, ik ben er toch.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden