Quint kan nog steeds mee, dat zegt genoeg

Aan trainen komt Carla Quint nauwelijks meer toe, af en toe misschien één keertje in de week. Ze is politieagente, en niet zó piepjong meer....

Van onze medewerker Peter Bruin

Dat zegt veel over het niveau van waterpolo voor vrouwen, stelt ze gegeneerd vast. Niet eens zo lang geleden behoorde de nationale ploeg, met Quint als motor, tot de internationale top. Nu is het afgegleden naar een tweederangs niveau. 'Omdat de meiden die het zouden moeten doen denken met drie ochtendjes trainen in de week er wel te komen.'

Haar snelheid is wat minder geworden en ze is ook niet meer zo wendbaar, maar beuken, sjorren en trekken kan de struise Edese nog als de beste. En trefzeker is ze ook nog steeds. Zaterdag in de bekerfinale van haar club Polar Bears tegen GZC Donk in het Sloterparkbad laat Quint zich niet onbetuigd. Ze incasseert en deelt uit. Dat kan ook haast niet anders: steeds hangen twee tegenstanders om haar nek en ledematen.

In een niet al te best duel scoort ze twee keer en krijgt ze tijdens de steeds furieuzer wordende lijf-aan-lijfgevechten twee strafworpen mee die ook worden benut. In de laatste minuut en bij 7-7 incasseert ze haar derde persoonlijke fout en moet het bassin verlaten. In de verlenging verprutsen haar teamgenoten kansen, waarna De Bruijn aan de andere kant een strafworp benut en met 8-7 het vonnis over Polar Bears voltrekt.

'Zulke wedstrijden zijn hartstikke leuk om te spelen', zegt Quint (32) uitdagend. Ze is niet ongeschonden uit de strijd gekomen en mist flarden van haar badpak. 'In de competitie winnen we met 19-10, 13-3 en 26-5. Daar is niks aan. Dan dit. De spanning, het publiek, de muziek, hier doe je het voor. Al is het natuurlijk zwaar kloten dat je verliest.'

De nederlaag houdt de gemoederen bij Polar Bears, afgelopen drie jaar bekerwinnaar, geruime tijd bezig. Joriek Oostendorp loopt te bakkeleien en coach Hans van Zeeland belooft dat hij bij zichzelf te rade zal gaan. 'Ach, zo'n eindstrijd levert een hoop spanning op', weet Quint. 'Nu volgt de ontlading. De één loopt te schelden, een ander huilt, een derde keert zich van alles af.'

Eerder dit jaar nam ze afscheid van de nationale ploeg. Vanaf 1991 speelde ze meer dan 200 interlands waarin ze honderden keren doel trof. Ze was erbij toen Nederland in 1993 Europees kampioen werd en zilver behaalde bij de WK's van 1994 en 1998.

Het verval had zich echter ingezet en bleek niet meer te stuiten. Andere landen investeerden flink omdat waterpolo voor vrouwen vanaf 2000 een olympische sport werd, Nederland bleef achter. Dus ging de ploeg aan eigen onmacht ten onder tijdens de kwalificatiereeks voor de Spelen van Athene.

Quint had er nog wel een jaar verlof voor opgenomen. 'We hebben het niet gered, maar het had wel gekund. Voor zo'n aanpak moet je structureel kiezen.'

Ooit kon ze als prof naar Italië maar bleef amateur in eigen land. Hoewel ze er niet aan toekomt de gebruikelijke oefenstof door te nemen was ze afgelopen jaar topscorer in de hoofdklasse en werd ze met overweldigende meerderheid gekozen tot beste speelster van het jaar.

Aardig, dat wel, maar Quint heeft zorgen. De internationals trainen veel te weinig. Ze verkeert niet in de omstandigheid iemand iets te verwijten. Dat doet ze ook niet, maar ze geeft wel aan waar het aan mankeert. 'Ze zijn tevreden zoals het nu gaat, drie ochtenden trainen in de week. Internationaal raken we steeds verder achterop bij landen als Rusland en Hongarije. Daar trainen ze acht uur per dag.'

Nu put ze hoop uit het feit dat Jong Oranje laatst in Bari de Europese titel heeft veroverd. 'Het is een goede lichting. Ik hoop nu maar dat er voldoende tijd en energie in wordt gestoken.' Het lijkt er een beetje op. Bondscoach Paul Metz neemt in elk geval vijf jonge meiden mee naar een toernooi in Hongarije later deze week.

Graag zou Quint zelf nog eens aan een internationaal avontuur willen beginnen. Maar ze weet: haar onregelmatige werktijden bij de politie staan dat niet toe. 'Hoewel, als de bondscoach mij nodig heeft, dan moet hij maar bellen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden