Quincampoix hult zich in geel ter ere van z'n cher Jacques

Het dorp waar vijfvoudig Tourwinnaar Jacques Anquetil nu bijna tien jaar begraven ligt is deze zaterdag in het geel uitgedost....

MARCEL VAN LIESHOUT

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

QUINCAMPOIX

Vijf uur voor het begin van de proloog van de 84ste Tour de France eert Quincampoix de man die op het onderdeel tegen de klok vrijwel onverslaanbaar was: Jacques Anquetil, alias monsieur Chrono. Tientallen jaren Tour-geschiedenis hebben zich rondom de zwart-marmeren steen geschaard.

De Luxemburger Charly Gaul (Tourwinnaar van '58), de Engel van de Bergen, staat nog stevig op de grond. André Darrigade, Roger Walkowiak, vele oud-ploeggenoten zijn gekomen om de grootste renner van Normandië postuum te eren.

Raymond Poulidor, Anquetils grootste rivaal, draagt een vrolijke streepjes-polo en staat helemaal achteraan. Kort voordat hij op 12 november 1987 aan maagkanker stierf, zou Anquetil tegen Poupou hebben gezegd: 'Jij gaat deze keer wéér tweede worden.' Helemaal vooraan staat de 92-jarige oud-Tourdirecteur Jacques Goddet.

De burgemeester, ook niet meer de jongste, begint zijn korte toespraakje. 'Cher Jacques' De rest van de ongetwijfeld warme woorden gaan voor vrijwel alle omstanders verloren. De plaatselijke muziekschool heeft wèl de beschikking over een microfoon en speelt, om de hoek van de begraafplaats, In the mood.

Even later wordt de burgemeester ook nog eens overstemd door een hartstochtelijk applaus van de honderden wachtenden voor de begraafplaats. Het applaus geldt de drie andere oud-renners die net als Anquetil vijf keer de Tour wonnen. Keurig in het pak, maar wel iets te laat, melden Hinault, Merckx, en Indurain zich aan het familiegraf.

Er wordt een krans met witte bloemen op het graf gelegd. Janine, de 69-jarige weduwe, stapt naar voren. Ze is nog altijd hoogblond, deze door Anquetil zo gekwetste vrouw: een dochter en schoondochter van Janine kregen beiden een kind van Anquetil. Het zoontje van de schoondochter, de elfjarige Christopher Jones, wil wielrenner worden.

Na een klein half uur is de plechtigheid op de begraafplaats voorbij. Jean Stablinski, de oud-ploeggenoot en grootste vriend, poseert nog even bij het graf. De gemeentesecretaris van Valkenburg (de burgemeester en hij zijn bij ieder groot wielerevenement; volgend jaar heeft Valkenburg het WK) krijgt een standje omdat hij dwars over een graf loopt.

Een bakker heeft taarten gemaakt waarin het gelaat van Anquetil is verwerkt. Beperkt houdbaar, morgen verlaat het peloton Normandië.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden