Pure professionals vermaken Den Haag

DIAGRAM 1 West gever, noord-zuid kwetsbaar VB874 53 H8 V864 32 A1096 V74 B V743 AB1096 10752 AB9 NWOZ H5 AH109862 52 H3 DIAGRAM 2 Oost gever, oost-west kwetsbaar 10 A975 10873 10532 HV86 AB9754 HV8643 B102 VB H62 H 6 NWOZ 32 -- A954 AVB9874 DIAGRAM 3 West gever,...

Een Pakistaan die de fijne kneepjes van het vak leerde in peperdure robberpartijen in Londen. Een Amerkikaan die tweehonderd zittingen per jaar met klanten speelt 'to play for pay'. Een Pool als vaste bezoeker van toernooien in het Midden-Oosten en bridgeclubs in Beiroet en Cairo. Zia Mahmood, Eric Rodwell en Krzysztof Martens horen thuis in het rijtje 'beste bridgers van de wereld' en voorzien met bridge in een riante broodwinning.

Vorige week kwamen zij in actie bij de Cap Gemini top-zestien in Den Haag. Tot in de kleine uurtjes werd gefilosofeerd over de ontwikkeling van bied- en speeltheorie en over het beoefenen van bridge op topniveau. Zoveel hoofden, zoveel zinnen: Tellen en rekenen, bridge is een mathematisch spel.

Zia Mahmood streek in Den Haag, dit jaar met Tony Forrester (GB), voor de vierde keer de overwiningspremie van achttienduizend gulden op. De welbespraakte Pakistaan had in de slotfase geen last van zenuwen. 'Aan een middag bridge in The Great Rose, de bridgeclub in Londen waar om astronomische tarieven wordt gespeeld, hangt eenzelfde prijskaartje.' Zia is altijd op zijn qui vive. Het tafelspel, de tablepresence, beschouwt hij als zijn belangrijkste kwaliteit. 'Elke speler geeft zich bloot door biedgedrag, uitkomst, af- en tegenspel. Ik baseer daar mijn beslissingen op.' Eric Rodwell is van mening dat de dialoog tussen de twee partners, zowel bij bieden als tegenspelen, de doorslag geeft. Creativiteit vindt hij belangrijker dan de mathematiek van het spel. Het afspel benadert de Amerikaan, viervoudig wereldkampioen, wel op een exacte manier. 'Ik speel veel en herken details die voor anderen zonder betekenis zijn maar mij enorm helpen.' Krzysztof Martens is de professor, de grootste Poolse theoreticus die de afgelopen twee jaar de Nederlandse kernploegen aan de tand voelde. Voor de Pool staat vast dat je met het uittellen van de honneurs en kaartverdeling van de vier kleuren tijdens het bieden kunt beginnen. Na drie of vier slagen is het hele spel bekend.

In het geweld van de pure professionals hielden Jan Westerhof/Piet Jansen zich voortreffelijk staande. Een behoedzame benadering gevolgd door schitterend tegenspel bracht in diagram 1 een handvol imps in het laatje.

Zie diagram 1

westnoordoostzuid

pas pas 1 3

pas pas dbl pas

4 pas pas pas

De zuidspelers die direct naar 4 sprongen werden door oost onthaald op een doublet. West paste tevreden en met een troefslag, twee ruitenslagen en de twee zwarte azen was min vijfhonderd het lot van de overmoedige zuid. Jan Westerhof oordeelde dat na de pas van noord de manche in harten niet kansrijk was en pakte het voorzichtig aan met 3. Westerhof had het gelijk aan zijn kant. De twee zwarte vrouwen van noord waren hard nodig om te voorkomen dat 3 meer dan een down ging. Zuid kwam tegen 4 uit met A. Het duurde even voordat de vugraphcommentatoren met open kaarten een downvariant zagen. Westerhof vond het winnende tegenspel aan tafel. Hij legde in de tweede slag H op tafel. De leider won direct A en speelde A en schoppen voor H in zuid. Klaveren naar V en een introever bezegelden het lot van 4. De leider kon A de eerste keer weigeren. Westerhof had ook dan het vervolg kraakhelder voor ogen: 'Klaveren voor B in oost. Als de leider A speelt gooi ik H eronder zodat noord aan slag komt in de tweede schoppenslag en ik verzekerd ben van de introever.'

De hand van de leider uittellen en je een beeld vormen over een mogelijk speelplan was noodzakelijk voor het tegenspel in diagram 2.

Zie diagram 2

westnoordoostzuid

-- -- 2 5

5 pas 5 pas

pas 6 pas pas

dbl pas pas pas

Oost-west, Martens/Szymanowski (Pol), jutten noord-zuid, Chagas/Branco (Bra) naar grote hoogte. West, Martens, kwam uit met H en speelde gehaast H in de tweede slag. De leider won met A, uit zuid een ruiten weg, troefde een harten en speelde A. Een schoppen getroefd in noord en een harten uit de dummy in zuid. Overgestoken naar 10 en ook de laatste harten uit noord geëlimineerd. Na A met ruiten van slag naar V in west. Met niets dan harten en schoppen over moest west gedwongen in de dubbele renonce te spelen waarop de laatste verliezende ruiten uit zuid verdween. Een down, geen slecht resultaat voor het Poolse paar waarvan Martens zich evenwel verweet het tegenspel voor een tweede downslag te hebben gemist.

Op twee andere tafels speelden oost-west 5-gedoubleerd tegen. Twee of drie slagen maakten wel degelijk een wereld van verschil. Perron, een regerende Franse wereldkampioen, kwam uit met H (9, een zeskaart, in oost) en speelde schoppen door waarna de leider een entree in de dummy tekort kwam om de harten te elimineren. Ook Enri Leufkens kwam tegen 5-gedoubleerd uit met H. Onopgehelderd bleef of Leufkens het dodelijke tegenspel ook had gevonden. Op dit catastrofale moment meende oost, Berry Westra, te moeten ingrijpen. Hij nam H over met A en speelde harten, waardoor de leider wel de voor het eindspel noodzakelijke entree naar de dummy werd geschonken.

Leufkens/Westra, in 1993 het sterkste paar bij het wereldkampioenschap in Chili, maken een moeilijke periode in hun bridgecarrière door. Vanaf de eerste top-zestien (1987) nemen zij deel en mengden zich regelmatig in de strijd om de ereplaatsen. Voor amateurs gaat op werkdagen 's-morgens vroeg de wekker. De tijd voor training en bridgetoernooien is beperkt. Om aansluiting bij de internationale top te behouden blijkt ervaring en routine onmisbaar.

Westerhof/Jansen hielden het in de top-zestien vol tot honderd van de in totaal honderdvijftig spellen. Het Nederlandse paar kwam zitvlees tekort om ook in de finale hun beste spel te spelen. Een misrekening, een verkeerd slem, een dubieuze kaart in het tegenspel. Elke fout werd genadeloos afgestraft, de kleinste misser was kostbaar. In diagram 3 was de beslissing van noord, Westerhof, te passen na het 1-volgbod van Jansen geen zaak om je erg druk over te maken. Het pakte opnieuw slecht uit.

Zie diagram 3

westnoordoostzuid

pas pas 1 1

pas pas pas

Zuid had een maximaal volgbod en noord een maximale pas. De noord-zuid handen pasten ideaal bij elkaar en Piet Jansen maakte met de snit op V over oost tien slagen. Op andere tafels kwamen noordspelers wel in actie. Of werden zij gestimuleerd door de verhoging naar 2 door west?

westnoordoostzuid

pas pas 1 1

2 dbl pas 3

pas 4 pas pas

pas

Met Meckstroth/Rodwell als noord-zuid werd de manche in schoppen snel bereikt. Noord, Rodwell, begon na 2 met een informatiedoublet. Hij stelde daarmee 3, 3 of 2 als eindcontract voor. Zuid zag daardoor mogelijkheden voor de manche en schudde noord met 3 wakker. Rodwell had zoveel vertrouwen in zijn hand dat hij direct het gat naar de manche volgooide. West kwam uit met harten voor B in oost. Deze speelde H en ruiten voor V in west. Met AV in west bekend had de leider geen problemen V bij oost eruit te snijden. Deed het ontbreken van een 2-bod bij Westerhof/Jansen de das om? Rodwell had geen twijfels: 'Ook als west geen 2 biedt, doe ik met 2 mee. Ik weet dat partner voor zijn 1-volgbod tot aan zeventien honneurpunten kan hebben. Manche of deelscore, de HB helpen zeker en en passant maak ik met mijn verhoging naar 2 het bieden voor oost-west lastiger.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden