Pure dictatuur

Open brief aan de heer McQuaid, voorzitter van de Internationale Wielerunie UCI...

Meneer McQuaid, ik heb niet het genoegen u persoonlijk te kennen en als ik de zaken van meet af aan bezie, voel ik daar ook geen enkele behoefte toe. Dat zou niet zo moeten zijn want u, als hoogste bestuurder van onze tak van sport, zou op de steun en goedkeuring moeten kunnen rekenen van degenen die er deel van uitmaken. Dat is niet het geval.

Misschien klopt u zichzelf nu wel op de borst na het succes van uw laatste initiatief, de beruchte ‘belofte van de renners voor een nieuwe wielersport’ die u ons verplichtte te ondertekenen. En dat woord ‘verplichtte’ is geen vergissing, want velen van ons hebben ondertekend onder druk en onder de dreiging ‘tekenen of niet koersen’. Wat u minder interesseert, is of de renners het eens zijn met de inhoud, dat er een debat op gang komt en dat er samenwerking ontstaat voor een gemeenschappelijk doel. Nee, u heeft uw brief opgesteld zonder samenspraak. Wat u belangrijk vindt is onze handtekening, onze belofte dat we door de knieën gaan voor wat u ons oplegt; dat is de kern van de zaak, ook al kleedt u het anders in.

Iedereen zal zijn mening hebben, ik heb de brief getekend, maar mij persoonlijk lijkt deze tekst het meest absurde wat uit uw (wel)denkende brein heeft kunnen ontstaan. Ik deel de kern van de zaak en dat wil zeggen dat ik voor een hardere strijd tegen doping ben – het kwaad dat onze sport bedreigt – en als renner me daartoe verplicht. Wat ik niet begrijp is dat ik als bewijs hiervoor mijn salaris moet inleveren indien ik bij een dopingschandaal betrokken raak. ‘Dat slaat als een tang op een varken’ is het gezegde. Welke overweging ligt hieraan ten grondslag? Waar komt dit briljante idee vandaan? Volgens mij is de redenering iets simpels. We pakken ze waar het het meest pijn doet: de portemonnee. Ik verzeker u dat dat wat mij betreft niet opgaat. Meer dan dat geld steekt het mij dat ik mijn trots moet inslikken en uw dictatuur moet aanvaarden. Maar goed, ik weet dat dit niet van belang is, ik heb tenslotte getekend.

Ik heb getekend, wetend dat het document onwettig en anti-democratisch is. Een document zonder waarde dus en u heeft nu een flinke stapel waardeloze papieren in uw map. Maar wel allemaal ondertekend, zoals u wilde. Afijn, mijn hartelijke felicitatie.

Tot slot: een wens. Ik hoop dat met de start van de eerste renner uw rol is uitgespeeld en dat de hoofdrol vanaf nu terechtkomt bij de rechtmatige eigenaren: de renners.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden