PSV schaterlacht om kritiek van de buitenwereld

Jorrit Hendrix (L) en Marco van Ginkel van PSV vieren de overwinning op NAC. Beeld ANP

Willem Vissers

Eindhoven

In vak MM, waar supporters vanuit de nok van het stadion hun geloof in PSV belijden, is cynisme over de mogelijke kampioen ver weg. Hier borrelt rood-wit voetbalgeluk. Biertje, broodje kroket, frikadel en zes doelpunten. Nou ja, vijf, want eentje is er voor NAC.

In de rust dreunt een oude, dampende hit van de Simple Minds door het stadion: Sanctify Yourself. Heilig jezelf. Het is de paasmis van voetballend Eindhoven, de zelffelicitatie met de eerste plaats, de schaterlach om de kritiek van de buitenwereld. Want het cliché wil dat koploper PSV geluk heeft en de scheidsrechters mee, met al die penalty’s. Het spel is onooglijk, een kampioen in spe onwaardig. Clichés zijn lang niet altijd waar, want het valt best mee met dat voetbal. In het paasweekeinde zeker, de inleiding voor de beslissende weken in de eredivisie.

Nog maar vijf duels te gaan en nog steeds zeven punten voorsprong. Eigenlijk moet dat genoeg zijn, maar moeilijke wedstrijden staan op de rol, met eerst de uitwedstrijd tegen nummer drie AZ en daarna thuis tegen nummer twee Ajax. Zeker: koploper PSV heeft weleens een betere ploeg gehad, in tijden van Van der Kuijlen, Romario of Van Nistelrooij, maar in sport tellen ook andere kwaliteiten.

Vak MM daalt geregeld de trap af voor meer bier en frikadellen en is beleefd enthousiast over mooie acties van favoriete spelers die elkaar aanvullen, die weten wat ze aan elkaar hebben, die gewoon 90 minuten hun uiterste best doen. Een dag voordat Ajax met twee klassedoelpunten doch met zeldzaam fortuin van FC Groningen wint, met wat hulp van de scheidsrechter bovendien, zet PSV soeverein NAC opzij: 5-1.

De wonderen van Manu Garcia, de kleine middenvelder van NAC? Nauwelijks gezien, op een paar trucs na. Jorrit Hendrix, de noeste werker die met licht gebogen bovenlijf in de Brabantse akker ploegt, is beter. De onberekenbare spits Umar Sadiq, schrik van menig defensie de laatste weken met zijn snelheid en uitschuifbare benen? Ja, hij scoort in Eindhoven, na een vreselijke blunder van Isimat-Mirin, maar verder? Als Sadiq in de beginfase ontsnapt vanaf de middenlijn, is Schwaab ietsje langzamer, maar de Duitser blokt hem met een klassieke sliding, alsof hij zijn hengel uitwerpt en meteen beet heeft. Schwaab is later de man van de wedstrijd.

Schakels van het collectief passen bijna feilloos in elkaar. Eén schitterende redding van doelman Zoet op een bepalend moment. Eén benutte penalty van Van Ginkel bij 0-0. Eén doelpunt van De Jong, een van de beste koppers van de competitie. Weer twee treffers uit hoekschoppen, het totaal op dertien brengend. Een paar mooie dribbels van Bergwijn die, als hij eenmaal op snelheid ligt, haast niet af te stoppen is. Zelfzucht van de onbesuisde, met armen zwaaiende Lozano, dat ook.

Liefde

Al met al is het een leuke avond met vrij behoorlijk spel, gevolgd vanaf de gewone tribune. Het cynisme van de perstribune aan de overkant is mijlenver weg. Hier overwint de liefde voor PSV, hier volgen momenten van afkeuring en vergeving elkaar in rap tempo op.

Biertje mee naar de hoek, met een stadionpaal in het zicht. Warme worst, gekocht met de PSV-betaalkaart. De fanatiekste supporters dansen na afloop van links naar rechts, aan de overkant van het stadion. De spelers poseren voor de ritmische dans, minutenlang, om zich te laten toejuichen. Ze steken een hand op als ze hun naam horen. Ze lopen een ereronde en schieten ballen in het publiek. Het volk zingt pas in de 89ste minuut massaal over de titel. Ze geloven het eigenlijk pas als het zover is. Ze willen het lot niet tarten.

In de nok van de bijna beangstigend steile tribune gaat de hemel verscholen onder het dak. De verwarming loeit, de aanhangers van NAC zingen, zijn enthousiast en luidruchtig. Vak MM kijkt vooral. MM geniet en reageert rustig op het pesterige gezang aan de andere kant van de doorzichtige wand. ‘Ze zijn er wel, maar je hoort ze niet.’

Af en toe steekt iemand zijn middelvinger op naar Breda en na afloop wil een enkeling even schelden. Beuken tegen het glas, schreeuwen naar elkaar. Na afloop, op de trap naar beneden, weerkaatst het alternatieve clublied over 'Fritsje Philips, Lucie Nilis en Romario' tegen de muren. Mensen vertellen elkaar wat ze mooi vonden, wanneer ze het gelukkigst waren deze avond, hoe ze juichten. 

De omroeper kondigt de volgende thuiswedstrijd aan: PSV – Ajax, 15 april, 16.45 uur. Misschien is het daarna echt feest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden