PSV laat Atlético wankelen, maar zwicht uiteindelijk toch

In een bedwelmend décor van hartstocht en spanning balsemde PSV opnieuw de gekwetste ziel van het Nederlandse voetbal. PSV, met zeven Nederlanders in de basisploeg, veelal jonge twintigers met meer toekomst dan verleden, liet Atlético Madrid wankelen in de achtste finales van de Champions League.

Beeld ap

Maar PSV zwichtte, na 210 minuten zonder doelpunt in Eindhoven en Madrid, na strafschoppen. Luciano Narsingh, net ingevallen, miste de achtste strafschop van PSV, waarna Juanfran de beslissende penalty benutte. Tot dan waren alle veertien strafschoppen raak. Narsingh nam een kort aanloopje en schoot, verstikt van zenuwen vermoedelijk, tegen de lat.

Uitbraak

Maar hoe was het afgelopen als Jürgen Locadia, na een schitterende, over beide flanken uitwaaierende uitbraak, had gescoord in de 58ste minuut, bij 0-0, in plaats van de paal had geraakt? Of als Luuk de Jong alsnog doel had getroffen uit de rebound, met het hoofd? Een siddering ging door het stadion. Een doelpunt op dat moment had PSV, met de fabuleuze doelman Jeroen Zoet wederom in een hoofdrol, vermoedelijk in de kwartfinales gebracht, na de 0-0 van Eindhoven.

Weggevaagd is het Nederlandse voetbal de laatste tijd. Geen EK voor Oranje. Geen successen van de andere clubs in Europa. Maar dan is daar PSV, beter dan Manchester United en CSKA Moskou in de groepsfase, bijna beter dan Atlético Madrid in de achtste finales, al was het dan vooral tegenhouden naarmate de wedstrijd vorderde. Aldus is PSV een inspiratiebron voor het spel in het polderland, met als basis: organisatie, gedoseerd lef, sportieve hardheid en, net als in het vorige decennium onder trainer Cocu's leermeester Hiddink, een mengeling van Nederlands talent en Latijnse passie.

Heerlijk was de voetbalavond, in een atmosfeer van duizenden met sjaals zwaaiende supporters, terwijl ze ritmisch zongen over 'Atléti', hun grote liefde. Schitterend was het gevecht, de mimiek van de trainers, de spanning, de invoelende scheidsrechter Clattenburg. En dan het voetbal van, zeker voor rust, bijna gelijkwaardige ploegen. Atlético iets dreigender, PSV, gesteund door 3000 fans, met initiatief, verre van bang, met flair.

Beeld ap
Beeld reuters

Cliché

'Stop nooit met geloven', beeldden supporters aan een lange zijde van stadion Vicente Calderón uit voor de aftrap, alsof de letters waren geformeerd voor PSV, als hint. 'Niets is onmogelijk', had trainer Phillip Cocu in de voorbeschouwing gezegd. Het leek een cliché, maar zo is sport. Blijf geloven. Strijd. Dan kan verschil in budget, of in talent, goeddeels wegvallen.

PSV was geconcentreerd en sterk, zeker in defensief opzicht. De organisatie van het elftal was perfect; gesloten defensie, met overleg aanvallen. Soms hield het de bal gewoon in de ploeg, ver van het doel van de Spanjaarden weliswaar, dan weer was daar opeens een snelle combinatie of een lange bal in de diepte. Telkens was daar wel een vrije man te vinden, zeker voor rust.

Kijk dan eens hoe Pröpper dan met passjes strooit. Rug recht, kijkend over de bal, altijd op zoek naar een creatieve oplossing, met prachtige aannames van de bal, meer dan het halve werk in voetbal. En Bruma, de centrale verdediger, won vrijwel al zijn duels. Bikkelhard op zijn tijd.

Beeld epa
Beeld photo_news

Beste defensie

Nee, veel kansen kreeg PSV niet, maar dat was ook niet verwacht tegen de volgens veel ingewijden beste defensie van de wereld. Een paar keer was de aanname fout of viel de bal net niet goed, zoals bij die voorzet van Van Ginkel, door doelman Oblak net weggetikt langs de inlopende De Jong.

Cocu had de opstelling aangepast aan de tegenstander, door met vijf in plaats van vier verdedigers op te treden en Isimat-Mirin in het centrum te koppelen aan Bruma en Moreno. De vleugelverdedigers Arias en Willems kregen alle gelegenheid om zich ook in offensief opzicht te laten gelden. En dan was daar, net als drie weken geleden, doelman Zoet in blakende vorm. Hij is momenteel zeker zo goed als Cillessen van Ajax, hetgeen veelbelovend is voor de onderlinge topper van zondag in de eredivisie. Een paar keer was zijn optreden voor de vorm, omdat al was gefloten voor buitenspel, maar hij redde bijvoorbeeld fabuleus op een schuiver van Griezmann.

Pas in een korte fase voor de rust kreeg PSV het werkelijk moeilijk bij een paar scrimmages. Na rust en in de verlenging was Atlético beter en gevaarlijker, maar PSV hield het vol, soms met wat geluk. En vlak nadat publiekslieveling Fernando Torres was ingevallen, kreeg PSV die ene, unieke kans, de kans die vrijwel elke wedstrijd komt, de mogelijkheid die dan eigenlijk een doelpunt moet opleveren. Locadia deed het goed. Hij schoot. Hard, buiten bereik van de doelman. Op de paal.

Beeld ap

Teruglezen

Lees hier onze live-verslaggeving van de wedstrijd terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden