Column Willem Vissers

Praatgroep met een voetbaltak

Ze gaan nog praten met de trainer, bij Feyenoord. Ze bouwen in Rotterdam de toren van Babel van gepraat. Altijd woorden, verwaaiend in de winterkou. Over stadion, trainer, technisch directeur, supporters. Feyenoord is een praatclub met een voetbaltak.

Geen daden meer. Dat is iets van vroeger, daden. Feyenoord is een opwindende, vermoeiende club. Over praten gesproken: natuurlijk kan Giovanni van Bronckhorst geen trainer meer blijven na dit seizoen. Ja, ze gaan daar dus nog over praten, over de voors en tegens van een nieuw contract, maar hij moet het eigenlijk niet eens willen, blijven.

Gio heeft het geweldig gedaan in vier seizoenen: vijf prijzen. Twee bekers, twee Cruijff schalen, één landstitel. Vijf prijzen meer dan Ajax in vier seizoenen, feitelijk gezien. En dat met zoveel mindere voetballers dan in Amsterdam. Gio kan eigenlijk alleen blijven als een heel regiment voetballers vertrekt, en misschien nog een paar anderen ook. Als hij als enige overblijft op een schoon schip, bij wijze van spreken. Maar zelfs dan.

Zaterdag was de eerste wedstrijd na de winterstop. Ja, ze hadden weer fijn getraind in Spanje, de mannen van Feyenoord. Lekker gepraat ook. Natuurlijk profiteerde Zwolle van de invloed van de nieuwe trainer, Jaap Stam. Verliezen in Zwolle, het kan best een keer gebeuren. Maar toch niet zoals het ging? Zo slecht en slap, onsamenhangend en ongeïnspireerd als Feyenoord voetbalde. Hoe St. Juste zich soms opstelt of zich laat wegzetten. Hoe zo’n bal in het doel rolt via Van der Heijden en Bijlow. Hoe Clasie rent. Het is dat Robin van Persie meedoet, dat je alles wilt zien wat Van Persie nog doet in zijn laatste maanden als voetballer, hoe stram het ook oogt af en toe.

Steven Berghuis, zo ver onder zijn niveau. Of is dit zijn niveau? Af en toe een mooie actie, dan een tijd helemaal niets. Sam Larsson, van hetzelfde laken een pak. Clasie, wat is er gebeurd met hem in Engeland? Na afloop stelt hij dat het schandalig was en Feyenoord-onwaardig. Dat is het repeterende geweer van losse flodders. Want ze kunnen achteraf geweldig uitleggen hoe het niet moest, dat het slap was en ongeïnspireerd, maar ze kunnen er niets meer aan doen. Woorden hebben daden verdrongen.

Feyenoord is een club van wantrouwen en chagrijn, van eeuwig geklets over een nieuw stadion, zo megalomaan dat zelfs de toren van Babel verbleekt. Zo strompelt de club verder. Woensdag volgt weer een wedstrijd van het jaar, het duizendste thuisduel in de beker van de afgelopen jaren, nu tegen Fortuna Sittard. Zondag, in de Kuip tegen Ajax, komen weer speciale krachten boven, dan gaan weer duizenden middelvingers omhoog. Dan kan Feyenoord misschien weer meehelpen aan het kampioenschap van PSV en is het seizoen weer een beetje geslaagd. Dan is gedeelde smart weer halve smart. Dan kunnen ze tenminste weer naar anderen kijken en de zelfreflectie op een zijspoor zetten.

Het is wonderbaarlijk hoe goed Giovanni van Bronckhorst nog steeds oogt. Het zou verstandig zijn als hij de toren straks verlaat, alvorens het bouwwerk van eeuwige spraakverwarring instort.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden