Pozzato, eindelijk wordt er naar hem geluisterd

Een goede beheersing van de Italiaanse taal was niet nodig om Filippo Pozzato te kunnen verstaan. Met drie steeds terugkerende begrippen verklaarde de Italiaan waarom hij de ouverture van het West-Europese wielerseizoen naar zijn hand had kunnen zetten....

Van onze verslaggever Mark Misérus

Hij was contento met het verloop van de koers, had tranquillo kunnen blijven in de finale en bedankte zijn squadra voor het voorbereidende werk.

De laureaat van Omloop Het Volk was niet de renner die na 200 kilometer als eerste werd verwacht in de Bergendriesstraat van Lokeren. Maar in de slotmeters toonde de man uit het Noord-Italiaanse Sandrigo hoe serieus hij het kopmanschap van een ploeg pleegt te nemen.

Bij Quick Step hadden ze ‘Pippo’ met pijn in het hart laten vertrekken. Pozzato drukte te zwaar op de begroting van manager Lefevere, maar zijn afscheid was vooral ingegeven door de wens niet meer in dienst te hoeven rijden van Boonen en Bettini. Uit respect zweeg hij als de kopmannen het woord namen. Maar op zijn 25ste kon Pozzato de drang niet langer negeren zijn vleugels uit te slaan.

Bij het Italiaanse Liquigas wordt er naar Pozzato geluisterd, en niet andersom. Hij wordt niet meer geacht de koersen te rijden waarin hij liever niet wenst te starten. ‘Ik ben de enige leider’, vertelde hij ontspannen, waarna hij bekende dat hij als enige renner zaterdagochtend de startlijst was vergeten te tekenen. De boete zei hij met plezier te zullen betalen.

Pozzato vertelde te hebben afgerekend met het verwijt dat zijn erelijst in een paar regels is samen te vatten, met Milaan-Sanremo vorig jaar als eenzaam hoogtepunt. Dit seizoen volgde op de Ronde van de Haut-Var, een Franse eendagswedstrijd, succes in de koers die hij in zijn eerste jaren als prof vaak had gereden. Hij schreef er de triomf voor een groot deel aan toe.

Voor de journalisten vergde het gewenning, de modieus geknipte jongeman achter de tafel, met zijn mediterraan gebruinde gelaat. Zuid-Europeanen, de Italianen in het bijzonder, hebben weinig op met fietsen door slagregens en over de heuvels en kasseienstroken van Vlaanderen. Ze koersen liever in de Tirreno-Adriatico en Milaan-Sanremo.

Pozzato: ‘Als een Italiaan in Vlaanderen uit het raam kijkt en het regent, zakt zijn moraal drastisch. Maar dat we geen Belgen zijn, betekent niet dat we niet ongeveer dezelfde mentaliteit hebben.’ De opvolger van Michele Bartoli (2001) als Italiaanse winnaar benadrukte dat zijn ploeg evenveel waarde hecht aan de Ronde van Vlaanderen als aan de Primavera, Milaan-Sanremo.

In de voorbeschouwingen werden traditiegetrouw vooral de Vlamingen naar voren geschoven als kanshebbers op de Omloop. Maar Peter van Petegem en Leif Hoste waren vanaf de start in Gent onzichtbaar, en de sterk koersende Gert Steegmans werd na zijn uitlooppoging met zeven anderen opgeslokt door het peloton.

Bij het beklimmen van de Oude Kwaremont sprong Steegmans, die Predictor-Lotto de rug toekeerde voor Quick Step, weg met de anderen. Rabobank was in de woorden van ploegleider Frans Maassen met een sterke afvaardiging aan het vertrek verschenen, maar miste de slag. De kanshebbers Leon van Bon (vorig jaar derde) en Max van Heeswijk voelden zich niet goed genoeg om voorin te rijden. Wel had de ploeg een groot aandeel in het bijhalen van de vluchters.

De Nederlander Bas Giling mocht in het nieuwe shirt van het bescheiden Duitse Team Wiesenhof – zijn landgenoot en ploegmaat Stefan van Dijk zou achtste worden en beste Nederlander – met zijn aanvalspoging even de aandacht van de camera’s op zich vestigen, maar liet zich toen zakken in een van de drie groepen die het peloton hadden verscheurd.

Op het moment dat Philippe Gilbert op de kasseien onderuit ging, zette Tom Boonen aan om de jacht te openen op Juan Antonio Flecha en Stuart O’Grady, die een maximale voorsprong zouden krijgen van zestien seconden.

Boonen kreeg de eveneens als kanshebber getipte Nuyens mee en Baden Cooke, die zich snel gewonnen gaf. Toen ook Pozzato zich bij de groep voegde, constateerde Boonen niet tot zijn geruststelling dat de twee ploegmaats van vorig jaar concurrenten zijn geworden.

Flecha, die zijn tweede plaats met groot enthousiasme zou begroeten, en O’Grady waren de leiding even snel weer kwijt als ze die hadden opgebouwd. Volgens Rabo-ploegleider Maassen wilde de Australiër van CSC de kop niet overnemen, en voelde de Spaanse kasseienliefhebber zich in zijn eerste Omloop niet geroepen al het werk op te knappen.

Met het finishdoek in zicht werden ze achterhaald, waarna Pozzato alvast zijn stempel zette op het nieuwe wielerseizoen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden