Portengen wil het uiterste eruit halen

‘Als ik er niet ben, doet niemand het.’ In een land waar mannenhandbal vooral geldt als tijdverdrijf voor recreanten, is Peter Portengen bij Volendam druk in de weer de instelling van verpozing te doorbreken en handbal een sport van betekenis te maken....

Zijn aanpak slaat aan. Aan de boorden van het IJsselmeer heeft de ambitieuze coach een klimaat geschapen waarin eerzuchtige spelers uitstekend gedijen. De wil én de mogelijkheden zijn aanwezig om handbal naar een hoger niveau te tillen.

Twee jaar achtereen bleek Volendam bijkans onverslaanbaar en behaalde het de landstitel. Geen wonder dat Portengen het nuttig oordeelde de krachten eens te meten met een sterker gezelschap dan waarmee zijn mannen wekelijks in de verloederde eredivisie te maken krijgen. Daar kan alleen E & O worden aangemerkt als een tegenstander van betekenis.

Dat in de voorronde van de Champions League een internationaal gelouterde club als Brest HC werd geloot, was jammer maar onvermijdelijk. Omdat Nederland als handbalnatie weinig voorstelt, is er op dit niveau haast altijd sprake van een zware tegenstander.

In sporthal Opperdam toonde Brest HC zich zaterdag de exponent van het Oost-Europese handbal. Krachtige opbouwers, snelle benen, sterke dekking en een voortreffelijke keeper sloten bij voorbaat iedere verrassing uit. Bovendien miste de thuisploeg de ervaring van Dick Tuyp en Patrick Kersten. ‘Zij hadden op bepaalde momenten net even wat langer de bal kunnen vasthouden, waardoor wat meer structuur in ons spel was gebleven’, vermoedt Portengen.

Nu liep Volendam vanaf het begin achter de feiten aan. Zonder dat hij een bal had gekeerd, werd doelman Martijn Cappel vervangen door Mike Tadey die menig manhaftige redding verrichtte. Maar Brest was technisch, tactisch en conditioneel zoveel beter dat doelpunten toch wel bleven vallen. Ook verdedigend stonden de Fransen hun mannetje met de reus Maksim Nekhalchyk voorop aan de cirkel. Marco Beers, toch geschoold in de Duitse Bundesliga en erkend schutter, kwam aanvallend tot slechts één schamel doelpuntje.

Na 13-16 bij de rust liep de achterstand in de laatste fase op naar 23-31. ‘Je weet van tevoren dat je van zo’n ploeg gaat verliezen’, zegt Portengen. ‘Het is alleen jammer dat we zoveel fouten hebben gemaakt. Bepaalde fases hebben we goed gespeeld. In de andere delen waren we de weg kwijt. We hadden hier met een kleinere nederlaag kunnen wegkomen.’

Heersen in eigen land en op internationaal niveau worden afgeserveerd is niets anders dan realiteit, meent hij. Vorig jaar overkwam het Volendam ook al tegen Athnaikos Athene. ‘In andere landen is handbal veel belangrijker dan hier. Als amateurs kunnen wij alleen proberen het niveau te benaderen door zoveel mogelijk van dit soort wedstrijden te spelen. Profclubs met een begroting van 4, 5 miljoen euro kunnen we niet verslaan. Wat wij wel proberen is hiervan te leren en een zo goed mogelijk resultaat zien neer te zetten.’

Met jeugdige talenten en met jongens die er helemaal voor willen gaan wordt er bij Volendam heel wat afgetraind. ‘We hebben ook wel progressie geboekt’, heeft Portengen geconstateerd, ‘al hebben we dat vanavond niet laten zien. De moeilijkheid is dat er internationaal in een veel hoger tempo wordt gespeeld dan spelers hier zijn gewend. Onze trainingsuren zijn nog lang niet voldoende.’

Professionalisme is het enige antwoord. Anders zal de kloof tussen Nederland en zo’n beetje de rest van Europa nog groter worden. Brest is niet de enige profclub in Wit-Rusland. In Duitsland zijn er twee liga’s waar professioneel wordt gespeeld. De kampioen van Zwitserland speelt met elf buitenlandse profs. ‘Zoiets is in Nederland onhaalbaar. Wij zijn de enige vereniging in Nederland waar het een beetje die kant opgaat.’

Dat doet Portengen met jongens waar hij op kan bouwen. ‘Studenten passen hun studietempo aan. Anderen staan ’s morgens om vijf uur op, gaan met een busje op pad, schilderen een flatgebouw, keren terug, snel wat eten en dan trainen, soms nog een krachttraining. Vrije dagen gaan op aan het spelen van internationale wedstrijden. Ik ben trots dat ik een groep heb die zo bezeten is van het spelletje dat ze naast hun werk of studie proberen er het uiterste uit te halen.’

Straks biedt de EHF-cup wellicht meer mogelijkheden op een internationaal podium. Eerste tegenstander is het Belgische Sasja. Want het valt niet te verwachten dat de uitwedstrijd in Brest met meer dan acht doelpunten verschil wordt gewonnen, dat weet Portegen ook wel. ‘We gaan proberen zo goed mogelijk tegenstand te bieden. De einduitslag is niet belangrijk. Iedere speler van ons moet na zestig minuten zeggen dat hij van deze wedstrijd beter is geworden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden