Podolski, een miskend talent in zijn nieuwe vaderland

Het is een krankzinnig toernooi in het Sallandse land. Vier ronden voor het einde van het WK komt nog een tiental dammers in aanmerking voor de hoofdprijs....

Net zo veel punten als de Rus verzamelde Mark Podolski, maar hij boekte een zege minder en dat zou weleens heel belangrijk kunnen zijn bij de eindbalans. Bij gelijk puntenaantal geeft het aantal overwinningen de doorslag.

Podolski (27) lijkt volkomen op zijn gemak in Hardenberg. Om te beginnen slaapt hij goed, zegt hij. En dat is nog weleens een probleem voor hem. Dat alles maar in zijn hoofd blijft malen, dat hij een partij niet kan loslaten.

Dat komt ook door zijn werk. Hij woont sinds 1995 in Bochum en is afgestudeerd aan de plaatselijke universiteit als wiskundige. Prof. dr. staat er voor zijn naam. Dat dammen is maar bijzaak voor hem, hoe goed hij ook is geworden. Tot een paar jaar geleden werd hij beschouwd als een groot talent, meer niet. Zo eindigde hij vorig jaar op de vierde plaats bij het EK.

Maar bij het vorige WK-toernooi, twee jaar geleden in Amsterdam, bleef hij in de groep steken. Toen namen 40 spelers deel en was er een soort voorronde, nu zijn er 20 deelnemers en wordt een volledige competitie afgewerkt.

Russen domineren al heel lang het dammen. Sinds 1984 is de wereldtitel in Russische handen. Voor die tijd gaven vooral de Nederlanders de toon aan: Ton Sijbrands, Harm Wiersma en Jannes van der Wal.

Alleen de Let Guntis Valneris wist de Russische hegemonie te doorbreken, in 1994. Gantwarg, Dibman, Tsjizjov (tien keer, en nu ook nog volop in de race), Schwarzman en Georgiev, die vorig jaar tot wereldkampioen werd uitgeroepen omdat Tsjizjov weigerde voor een spotprijs zijn titel op het spel te zetten tegen Georgiev in de geplande WK-tweekamp in Jakoetsk, dat zijn de grote namen.

Zo ver is Podolski nog lang niet. Een Russische achtergrond heeft hij wel. Tot zijn 15de woonde hij in Elektrostal, een stad van 250 duizend inwoners niet ver van Moskou, en een van de centra van de staalindustrie in Rusland.

In 1995 kregen zijn joodse ouders en hij de status van, zoals hij het zelf noemt, Kontingentflüchtlinge. Zij kozen voor Duitsland, voor Bochum. Nu heeft hij de dubbele nationaliteit. Een broer van hem woont nog in Elektrostal, een zus zit in New York. ‘Ik voel me geen Rus of Duitser, ik ben een Europeaan.’

Iedereen in Hardenberg spreekt vol lof over hem. Maar Podolski is nuchter onder zijn succes. ‘Het is een leuke hobby voor me. Maar ik zal nooit prof worden. In september verhuis ik voor mijn werk voor een jaar naar Aarhus, daarna zit ik een jaar in Zürich. Dat is allemaal veel belangrijker. Als niet-prof probeer ik hier zo ver mogelijk te komen. Er zit nog steeds progressie in. Zo lang blijf ik ook spelen.’

Dammen in Duitsland beperkt zich tot een kleine groep geëmigreerden. ‘We kennen geen clubcompetitie, zoals in Nederland, waar ik voor Westerhaar speel. Er is wel elk jaar een NK.’

Op internetforums wordt zijn naam vaak genoemd. Mooi vindt hij dat hij een stukje las van een fan die hem vergeleek met de voetballer uit het Duitse elftal die ook Podolski heet, voornaam Lukas. Jij speelt veel beter met je hoofd, stond er.

Aandacht van de Duitse pers is er nauwelijks. Hij verwacht dat ook niet als hij zaterdag de beste van de wereld zou worden. ‘Onlangs stond een stukje over mij in een krant in Nordrhein-Westfalen, onder de rubriek varia. Zeker niet op de sportpagina. Ik ben gewoon niet interessant.

‘Misschien wordt dat anders als ik een persconferentie geef en verklaar dat ik epo heb gebruikt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.