Amstel Gold Race Mathieu van der Poel

Plots staat iedereen in de rij voor Mathieu van der Poel

Mathieu van der Poel (24) is populairder dan ooit. Ineens kennen ook niet-ingewijden in de wielrennerij zijn naam. Grote ploegen tonen interesse, maar volgens zijn manager Christoph Roodhooft en vader Adrie van der Poel ligt een overstap niet direct voor de hand.

Mathieu van der Poel ligt volkomen uitgeput en vol ongeloof op het asfalt na de finish van de Amstel Gold Race die hij in een zinderende finale gewonnen heeft. Beeld Klaas Jan van der Weij

Zijn naam echoot zondag over de drukke Markt en het volle Vrijthof van Maastricht en golft met hem mee als hij tussen het publiek even aanzet op zijn rode fiets. ‘Mathieu!’ ‘Mathieu!’ Het is dringen bij de bus van zijn team. Een oud beestje is het, met dik vijf ton op de teller, overgenomen van de Nederlandse ploeg Vacansoleil, die in 2013 uit de wielrennerij stapte; er wordt in de gelederen van Corendon-Circus nog op de kleintjes gelet.

Sinds hij de afgelopen twee maanden met enkele klappers in de koers – zowel klinkende zeges als spectaculaire duikelingen – overrompelend zijn opwachting maakte in de elite van het profpeloton, weten ook niet-ingewijden in de wielrennerij wie Mathieu van der Poel (24) is. Als wereldkampioen veldrijden kwam hij lang niet in de buurt van zijn huidige populariteit.

Hij gaat er volstrekt ontspannen mee om, verzekert de entourage van zijn ploeg. Manager Christoph Roodhooft: ‘Hij blijft onwaarschijnlijk kalm. Hij vindt het heel leuk, niet meer dan dat.’ Zodra de vlag valt, telt er maar één ding: winnen.

Schuchtere vrijages

Maar zijn aanvallende manier van koersen, met onder meer winst in Dwars door Vlaanderen en de Brabantse Pijl en zondag de ultieme bekroning met de zege in de Amstel Gold Race, trekt niet alleen de aandacht van de liefhebber. Ook het kapitaal in het peloton toont interesse. Naar verluidt hebben enkele grote ploegen, waaronder Deceuninck-Quick-Step, met budgetten die een veelvoud bedragen van zijn huidige team, voorzichtig gesondeerd. Een overgang is allerminst vanzelfsprekend. Van der Poel staat tot 2023 onder contract.

Roodhooft maakt zich niet ongerust over de eerste schuchtere vrijages. ‘We hebben er geen schrik van.’ Concreet is het nog niet. ‘Pas als de boeren gaan betogen, moet je een helm opzetten. Ik stel wel vast dat ze sneller hadden kunnen zijn. Ik kan eigenlijk niet begrijpen dat je nu pas geïnteresseerd bent in een coureur als Mathieu van der Poel. Ik weet niet in welke sport je dan actief bent geweest, de afgelopen drie, vier jaar.’

Roodhooft wijst erop dat zijn ploeg volledig rondom Van der Poel is geformeerd. Hij is de onbetwiste kopman en krijgt de kans zijn wegprogramma te combineren met het veldrijden en het mountainbiken, de discipline waarin hij volgend jaar tijdens de Olympische Spelen een medaille wil halen. ‘Ik denk dat hij heel tevreden is bij ons. Wij hebben het bijna à la carte voor hem in elkaar gestoken, met partners die dezelfde belangen hebben.’ Zo ziet fietssponsor Canyon tevreden hoe het merk op de drie voornoemde terreinen de blikken vangt.

Loyaliteit telt ook

Ook volgens vader Adrie van der Poel ligt een overstap niet onmiddellijk voor de hand. Zelfs een aanbieding met een aanzienlijke verbetering – het huidige contract zou voorzien in één miljoen euro per jaar – kan op nauwelijks meer dan een beleefde overweging rekenen. Loyaliteit telt ook. ‘Zijn financiën het allerbelangrijkst? Ik weet het niet. In deze ploeg heeft hij nog nooit hoeven te onderhandelen, in goede en in minder goede tijden. We zitten er niet zomaar al negen jaar bij. We zijn altijd heel correct behandeld. Elders zal hij niet meer kunnen doen wat hij wil. Er is een heel plan rond hem opgesteld. Dat zal hij niet zomaar in de steek laten.’

Op papier zou het Belgische Quick-Step het meeste voor de hand liggende volgende station zijn. Van der Poel woont in Vlaanderen en zal waarschijnlijk ook de ruimte krijgen om actief te blijven in het veldrijden – de sport die vooral tussen Koksijde en de Kempen gedijt en waarvoor hij herhaaldelijk zijn hartstocht betuigt. Bovendien kennen zijn vader en de teammanager, Patrick Lefevere, elkaar goed. Die zou al enkele jaren geleden eens hebben geïnformeerd naar de mogelijkheden.

Volgens Adrie van der Poel zou Quick-Step wel bij hem passen. ‘Dat is een ploeg die zijn manier van denken wel zou accepteren. Daar hoeven talenten ook niet eerst te knechten. Iedereen krijgt daar een kans. Patrick zit daar niet om iemand het plezier in het fietsen te ontnemen.’

Maar met de successen van de jonge Van der Poel is ook de status van de ploeg zelf gegroeid. Ondubbelzinnig is de interesse van managers. Vader Adrie: ‘Ik ben de afgelopen weken helemaal platgebeld. Maar die hebben dus echt zitten slapen. Wie het nu probeert, is alleen geïnteresseerd in 20 procent provisie.’

Ambities

Volgens Roodhooft komen er mailtjes met sollicitaties binnen van verzorgers en mecaniciens die nog in dienst zijn bij de concurrenten. ‘De perceptie is wel veranderd, ja. Dat is heel bijzonder.’ Zelfs renners etaleren dat ze met Van der Poel zouden willen rijden. Zo liet Tiesj Benoot, een belangrijke pion in het team van Lotto Soudal en oud-winnaar van de Strade Bianche, zich vorige week op de Belgische tv ontvallen dat ze ‘m altijd konden bellen. Roodhooft beschouwt het vooral als een compliment. ‘Mooi als een Belgische topper respect toont.’ Contacten zijn er niet. ‘Dat mag altijd pas vanaf augustus.’

Of de ploeg ambities heeft om zelf naar het niveau van de World Tour te promoveren, laten de begeleiders nog in het midden. Volgens Adrie van der Poel is dan een begroting van 7 à 8 miljoen vereist – naar ruwe schatting minstens een verdubbeling van de huidige ruimte. ‘Het schept ook verplichtingen. Je moet dan de grote ronden gaan rijden. Daar zitten we eigenlijk niet op te wachten. We rijden de koersen waarin we denken mee te kunnen doen. Je ziet welke uitstraling dat heeft. Wat we daar aan aandacht krijgen, zullen we in de Tour de France nooit halen.’ Het aantrekken van één of twee sterke renners zou de ploeg ook een extra impuls kunnen geven. ‘Zo kun je ook gaan bouwen.’

Manager Roodhooft geniet vooralsnog van de eerste avances. Hij maakt wel een kanttekening. ‘Vermoedelijk zijn dit wel de leukste twee maanden geweest. Tot nu toe mocht alles, volgend jaar wordt het moeten.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden