Wielrennen Ronde van Lombardije

Pinot bezegelt liefde voor Italië
met winst in Lombardije

Het was in de lente en in Italië dat de Franse wielrenner Thibaut Pinot dit jaar misschien wel het moeilijkste moment uit zijn carrière beleefde. Met een podiumplaats in de Giro d’Italia achter Chris Froome en Tom Dumoulin onder handbereik, zakte de kopman van Groupama-FDJ in de laatste bergetappe naar Cervinia, aan de voet van de Matterhorn, volledig door het ijs. 

De Fransman Thibaut Pinot komt over de finish. Beeld AP

Hij stond voor het vertrek derde en na de finish vond hij zichzelf terug op plek zestien. Ploegmaten hadden hem omhoog moeten duwen, hij kwam als 88ste binnen. Met uitdrogingsverschijnselen verdween hij in een ambulance die hem naar het ziekenhuis in Aosta reed.

Het is in de herfst en in Italië dat Pinot (28) het mooiste moment in zijn loopbaan beleeft. Hij komt zaterdagmiddag zegevierend na een solo van 14 kilometer over de streep in Como. De Ronde van Lombardije is de eerste grote klassieker op zijn erelijst. Het is 21 jaar na Laurent Jalabert dat een Fransman de laatste van de vijf wielermonumenten in het seizoen wint.

De verschrikking van die rit in de Alpen in de afgelopen Giro hebben zijn liefde voor het koersen in Italië niet aangetast. ‘Ik hou van de wedstrijden daar’, zei hij, nadat hij woensdag al de semiklassieker Milaan-Turijn had gewonnen door op de steile slotklim onder anderen wereldkampioen Alejandro Valverde achter zich te laten. Vorig jaar was hij in de Giro ook een geduchte tegenstander van de latere winnaar Tom Dumoulin. Hij won daags voor de beslissende tijdrit naar Milaan de laatste bergrit en werd in de eindrangschikking vierde.

Wisselvallig in eigen land

Zijn aanhankelijkheidsverklaring illustreert – wellicht onbedoeld – dat hij het fietsen in zijn thuisland toch wat minder prettig vindt. Van Pinot wordt vaak beweerd dat hij moeite heeft met de druk die hem daar wordt opgelegd. Zijn prestaties in de Tour de France zijn op z’n minst wisselvallig. In 2014 eindigde hij nog als derde, maar een jaar eerder gaf hij op, nadat hij veel tijd had verloren in bergetappes wegens zijn daalangst, en het jaar erna speelde hij ondanks een zege op de Alpe d’Huez geen rol in het algemeen klassement. In 2016 en 2017 stapte hij weer voortijdig af.

Dit jaar sloeg hij de Tour over, maar liet daarna zien dat hij de vorm weer te pakken had. In de Ronde van Polen werd hij derde, in de Vuelta won hij twee zware bergetappes. Ondanks de goede resultaten in semiklassiekers van de afgelopen weken op Italiaanse bodem, zag hij zichzelf vooraf niet als favoriet in Lombardije. ‘Er zijn er daar zo veel die kans maken.’

Natuurlijk noemde hij ook Vincenzo Nibali. De tweevoudige winnaar had hem zowel in 2015 en 2017 eraf gereden in de afdaling van de Civiglio, een niet al te zware klim in de slotfase van de wedstrijd, maar met een smal en slecht weggetje naar beneden. Weer kwamen ze zaterdag daar elkaar als koplopers tegen. Maar nu viel de beslissing in de beklimming.

Pinot en Nibali bleken de sterksten, nadat Lotto-Jumbo aan het begin van de ijselijk zware Muur van Sormano Primoz Roglic als troef had uitgespeeld. Nadat onder anderen de ploegmaten Robert Gesink, terug naar een zware val eind augustus in de Verenigde Staten, en Antwan Tolhoek het tempo opschroefden, ging de Sloveen ervandoor. Vlak voor de top sloten de Fransman en de Italiaan aan. De laatste gaf de impuls voor het achterhalen van Roglic. Volgens Pinot was dat het belangrijkste moment. ‘Toen ik Nibali daar zag aanvallen, zei ik: bingo, dit is de juiste zet. Het was de sleutel tot het succes.’

Verlost van grootste bibbers

In de afdaling, nog hachelijker dan die van de Civiglio, kwam ook de jonge Colombiaan Egan Bernal aansluiten. Nibali, daler pur sang, leek niet bereid om alle risico’s te nemen na een slippertje met het achterwiel. Pinot bewees dat gesprekken met een psycholoog en ritten als passagier in een raceauto hem van de grootste bibbers bergaf hadden afgeholpen.

Toen het omhoog ging naar Civiglio en Bernal en Roglic afhaakten, plaatste Pinot een onophoudelijke reeks versnellingen om Nibali van zich af te schudden. Hij wenste niet nog een derde keer mee te maken dat hij de Italiaan andermaal na het ronden van de top moest laten gaan. Het was voor hem ook nog eens gissen naar diens conditie – Nibali leek op basis van zijn prestaties de afgelopen weken nog niet helemaal hersteld van de breuk van de ruggenwervel die hij had opgelopen in de Tour de France. Onderweg naar Alpe d’Huez was hij blijven haken in een draagriem van fotoapparatuur en ten val gekomen.

Hij was niet van plan Pinot inzage in zijn kaarten te geven en leek lange tijd stoïcijns te blijven onder de aanvallen. Met een strak gezicht stuurde hij zijn fiets als antwoord telkens naast zijn op de pedalen dansende kwelgeest. Maar één kilometer voor het hoogste punt, viel hij toch ineens stil. Pinot leek even verrast door de ruimte die was ontstaan, maar vond meteen de energie om te versnellen en de Italiaan op grotere achterstand te zetten. De durf was er ook: in de afdaling gaf hij geen terrein meer prijs.

Nibali werd nog bijgehaald door een groep met onder anderen Dylan Teuns, Rigoberto Urán en Tim Wellens, maar reed daaruit toch weer weg om als tweede te finishen, 32 seconden achter Pinot.

De Fransman profileerde zich na afloop andermaal als aficionado : ‘Van alle monumenten is Lombardije het mooist.’

Thibaut Pinot: ‘Van alle monumenten is Lombardije het mooist.’ Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.