Pinas ontsteekt in woede na arbitrale dwaling

Glen Pinas, coach van Donar, is zelden te verleiden tot discutabele opmerkingen. Oorzaak en gevolg worden nauwkeurig ingepast in zijn gevoel voor rechtvaardigheid en juist dat botste zaterdag onverwacht met de harde werkelijkheid....

Van onze basketbalmedewerker

GRONINGEN

De nederlaag tegen Den Helder (vierde wedstrijd finale play offs, in de Evenementenhal, 91-101, waarmee de ploeg van Bob Gonnen een 3-1 voorsprong nam en dinsdagavond aan een overwinning genoeg heeft om kampioen te worden) had Donar-coach Glen Pinas voor zijn spelers nog kunnen accepteren, maar dat uitgerekend door een aantal scheidsrechterlijke beslissingen de rechtvaardigheid in het gedrang zou komen dat ging hem te ver. Zijn woede-explosie over de laatste arbitraire dwaling werd nauwkeurig door Studio Sport geregistreerd en is nadien - vooral om zijn curiositeit - ruimschoots uitgezonden en herhaald.

Glen Pinas wond zich vooral op over een drietal verkeerde beoordelingen van scheidsrechter Ton Rolvink. Nadat eerder in de wedstrijd een Groningse treffer (van Donnell Thomas, die door zijn collega Zegwaard nog nadrukkelijk was goedgekeurd) door Rolvink alsnog werd afgekeurd en later een vinnig duel tussen Chris Mims en de Groninger Hein Gerd Triemstra, die hard met zijn hoofd op de vloer terecht kwam, onbestraft bleef, ontplofte Pinas toen een tweepunter als driepunter in de boeken kwam.

Met nog tien seconden op de klok en een wederzijdse psychologische oorlogvoering van beide coaches (twee time outs - eerst Den Helder, vervolgens Donar - achter elkaar brachten Den Helder even in verlegenheid) leidde Donar, dankzij twee benutte vrije worpen van Mike Vreeswijk, met 87-84.

De Groningse ploeg leek op rozen te zitten, verzuimde misschien wel de juiste tactiek te kiezen (hoewel Pinas daar na afloop duidelijk een andere mening over had), maar zag even de vrije schotpositie van Rolf Franke over het hoofd. Het Helderse spelletje speelde Franke inderdaad vrij, hij schoot, met zijn voet op de cirkel (en dat was dus cruciaal) en scoorde.

Een tweepunter, dat was duidelijk, maar Ton Rolvink oordeelde anders. 'Het was voor mij duidelijk een driepunter en ik heb nog steeds het gevoel de juiste beslissing genomen te hebben,' verontschuldigde de scheidsrechter zich na afloop, maar Pinas en alles en iedereen wat Donar in de bomvolle Evenementenhal (ruim 3500 toeschouwers) een goed hart toedroeg had het anders gezien.

De televisiebeelden bewezen later misschien wel het Groningse gelijk, de realiteit van het moment was wel dat Den Helder de score had rechtgetrokken (87-87) en daarmee een verlenging uit het vuur had gesleept.

In die extra speeltijd werd Donar plotseling een karikatuur van zichzelf. Het elan was er uit, Glen Pinas kreeg geen vat meer op zijn spelers (van wie Donnell Thomas en Patrick Faydherbe ook nog eens op de solotoer gingen) en de wanhoop kreeg vorm toen Den Helder rustig kon profiteren van de Groningse wanorde.

'Maar was dat zo vreemd,' vroeg de Groningse coach zich na afloop vertwijfeld af. 'Er is ons onrecht aangedaan en die teleurstelling kon in de verlenging niet goed verwerkt worden.'

Een aanval op zijn tactische keuze in die laatste tien seconden van de reguliere speeltijd (waarin het maken van een fout meer voor de hand leek te liggen dan het uitverdedigen van de wedstrijd) weerlegde Pinas getergd. 'Eerder in de wedstrijd hadden we al twee onsportieve fouten gekregen, we zouden verder van huis geraakt zijn als dat in die situatie ook zo uitgepakt zou zijn.' Een keuze dus, maar Pinas bestreed fanatiek dat het een verkeerde keuze was geweest.

Vergeten zou bijna worden dat voor het discutabele incident beide ploegen 39 minuten en 50 seconden voor een kwalitatief hoogstaande en spannende wedstrijd hadden gezorgd. Een Gronings driepunter-festival in de eerste helft zorgde voor euforie in de Evenementenhal en een 42-28 voorsprong voor Donar. Geen beslissende marge, want halverwege had Den Helder de Groningse ploeg al weer in het zicht, 48-41.

Een voorsprong waarmee Pinas in de rust al tot voorzichtigheid maande. 'De wedstrijd is nog lang niet gespeeld,' voorspelde hij toen. Den Helder nam daar goed nota van, bleef Donar vervolgens op geringe achterstand (vanaf de 23ste minuut nooit meer dan vier punten) achtervolgen en pakte in de 38ste minuut zelfs de eerste voorsprong, 81-82 door een driepunter van Nelson Richards. Rolf Franke miste vervolgens enkele reële kansen om die voorsprong te vergroten, maar sloeg tien seconden toch nog definitief toe.

'Dit riekt naar diefstal,' bleef Pinas de daaropvolgende 'boekhoudkundige' truc vasthoudend noemen. 'Tegen onrecht is echter niets bestand.' Daarom ook diende Donar na afloop een protest in, waarin tegen de (vermeende) driepunter van Franke stelling werd genomen, maar waarbij ook de andere beslissingen van Rolvink niet onvermeld zouden blijven.

Voor Ton Rolvink een zure afsluiting van zijn carrière. De 50-jarige scheidsrechter floot in Groningen zijn laatste competitie-wedstrijd. 'Ja, ik had me wel een ander afscheid voorgesteld,' verzuchtte de Tielenaar, die zich bleef verwonderen over alle commotie bij Donar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden