Pijn, verdriet, tegenslag, stress, geluk, voldoening. Dat deel allemaal met je teamgenoten

Zaterdag begint Adam Hansen aan de Vuelta, zijn negentiende grote ronde op rij. Drie weken pijn, verdriet, stress en geluk.

Adam Hansen van Lotto Soudal maakt een foto tijdens de teampresentatie voor de Giro in mei van dit jaar. Beeld Cor Vos

Verbijsterd stond Adam Hansen onlangs met de telefoon in zijn hand. De 36-jarige Australische wielrenner, recordhouder onafgebroken grote rondes rijden, had zojuist te horen gekregen dat hij niet was geselecteerd voor de Ronde van Spanje. 'Eh, oké', had hij van pure verbazing slechts kunnen uitbrengen. Dit was dus het einde van zijn recordreeks. Men 'gunde' hem rust.

Hansen reed al achttien keer een grote ronde (Giro d'Italia, Tour de France, Vuelta) op rij. In het voorjaar van 2015 passeerde hij de Spanjaard Marino Lejarreta, die in de jaren negentig elf grote rondes op rij voltooide. En in de jaren vijftig was daar de Spanjaard Bernardo Ruiz die een reeks van twaalf neerzette. Hansen, streng: 'Maar toen duurde de Vuelta nog twee weken. Dat telt niet.'

Hansen had zich al verzoend met het idee dat zijn record op achttien rondes zou blijven steken, toen een paar dagen later zijn ploegleider weer belde. Zijn teamgenoot Rafael Valls had tijdens een training zijn heup gebroken. Of Hansen alsnog zijn koffer wilde inpakken voor drie weken Spanje. 'Om eerlijk te zijn: ik was nog aan het verwerken dat ik niet zou gaan. Het voelde alsof mij een kans was ontnomen. Maar dat gevoel heb ik opzij geschoven. Ik heb er enorm veel zin in. Dat is mijn drijfveer, plezier.'

Hansen, opgegroeid in de Australische stad Cairns, deed in zijn jeugd aan rugby, hardlopen en triatlon, maar was het meest getalenteerd in fietsen. Als mountainbiker won hij in 2004 en 2005 de Crocodile Trophy, de zwaarste mountainbikewedstrijd ter wereld, in het onherbergzame binnenland van Australië. Nadien beproefde hij zijn geluk als profwielrenner in Europa. In 2011 kwam hij in dienst van het Belgische Lotto-Soudal.

De Vuelta begint zaterdag traditiegetrouw met een ploegentijdrit. Voor de derde keer in de historie zal de ronde buiten Spanje starten. Na Lissabon (1997) en Assen (2009) is het de beurt aan het Franse Nîmes, waarschijnlijk als geste naar de Franse organisator ASO. Het parcours van de 72ste editie kenmerkt zich door liefst vijftig beklimmingen en negen aankomsten bergop. De laatste klim op de voorlaatste dag, de Angliru (13,2 kilometer lang, stijgingspercentage van 9,3 procent), zou weleens bepalend voor het klassement kunnen zijn. Na drie weken eindigt de Vuelta in Madrid.

Allrounder

Hansen kan een sprinter lanceren richting de finish, maar staat ook bergop zijn mannetje. Dat maakt hem een ideale ronderenner. Vanaf 2011 rijdt hij nu al onafgebroken de drie grote wielerrondes, maar het record is nooit een doel op zich geweest. 'Pas toen ik er zeven had gedaan, wees iemand mij er op. Toen begon het te leven.'

Achttien grote rondes voltooien, het betekent dat Hansen minimaal één keer de aarde rond is gereden op zijn fiets. Maar niet overdrijven, zegt hij. 'Het lijkt misschien alsof ik alleen maar fiets, maar tussen die rondes door neem ik ook echt rust en afstand.' Hij woont in Tsjechië, omdat de liefde hem daar bracht. Vanuit Frydlant nad Ostravici, vlakbij de grens met Polen, runt hij een webshop met wielerspullen. 'Ik heb dat nodig om mezelf weer op te laden.'

Achtbaan van emoties

Als hem wordt gevraagd waarom hij aan de recordrace is begonnen, antwoordt hij meestal met grapjes. Dat het zo handig is dat hij drie weken de was niet hoeft te doen. En dat hij ooit over een studie heeft gelezen die beweert dat je gemiddeld vijf jaar langer leeft als je een grote ronde uitrijdt. 'Wel, op deze manier word ik onsterfelijk.'

Als hij iets serieuzer naar zijn recordreeks kijkt, zegt hij: 'Je hebt een afgebakend doel in een afgebakende periode. Drie weken lang geef je alles en aan het einde ben je in Parijs, Milaan of Madrid. In de tussentijd kom je in een achtbaan van emoties: pijn, verdriet, tegenslag, stress, geluk, voldoening. Dat deel allemaal met je teamgenoten. Ik hou van die teamgeest.'

In de Tour van 2015 smakte Hansen in de tweede etappe zo hard tegen het asfalt dat zijn schouder uit de kom vloog. Artsen vertelden hem dat hij de drie pijnlijkste weken uit zijn carrière tegemoet zou gaan. 'Laat maar komen', twitterde Hansen de volgende dag. 'I eat pain for breakfast.' En inderdaad, drie weken later reed hij doodleuk over de Champs-Élysées.

(Tekst gaat verder onder infographic).

Beeld de Volkskrant

Misschien wel moeilijker dan de fysieke malheur noemt hij het gebrek aan privacy tijdens een drieweekse wielerkoers. 'Ik ben van nature een introverte jongen, ben graag op mezelf, terwijl je in zo'n koers de hele dag mensen om je heen hebt. Bij het ontbijt, in de bus, in de koers, bij het avondeten, in je hotelkamer. Nooit, maar dan echt nooit heb je een moment voor jezelf. Mensen onderschatten weleens de impact daarvan, is mijn idee. Het maakt zo'n ronde ook mentaal heel zwaar.'

De Tour is voor Hansen het hoofdgerecht, de belangrijkste race van het jaar. De Giro is een spannende amuse, de Vuelta een onvoorspelbaar dessert. Als hij zijn favoriete ronde moet kiezen? 'Dan ga ik voor Spanje. Een open wedstrijd met de minste media-aandacht. Wel zo relaxed.'

Sanchez betrapt

Samuel Sanchez (39) is op 9augustus betrapt op doping tijdens een controle buiten wedstrijden om. Dat meldt wielerbond UCI. Sánchez is voorlopig geschorst. De Spanjaard kan nog een contra-expertise aanvragen. De renner van BMC is betrapt op GHRP-2, een groeihormoon. De olympisch kampioen op de weg van 2008 in Peking zou zaterdag van start gaan in de Ronde van Spanje. Hij wordt vervangen door de Belg Loïc Vliegen. Sánchez eindigde in de Tour de France van 2010 als tweede. In de Vuelta stond de renner twee keer op het podium, in 2009 (tweede) en 2007 (derde). ANP

Twee ritzeges

In al die jaren won hij twee etappes: in 2013 in de Giro, een jaar later in de Vuelta. Zijn droom is een zege in de Tour. 'Maar ik moet eerlijk zijn: dat zal moeilijk worden. De Tour is voor iedereen het hoofddoel, daar rijden de beste renners ter wereld. In de Giro en Vuelta krijg je meer kansen.'

Vanaf volgend jaar bestaan ploegen in grote rondes uit acht in plaats negen renners. De UCI hoopt daarmee wedstrijden aantrekkelijker te maken. Het maakt verlenging van zijn recordreeks weer een stukje lastiger, beseft Hansen. 'Ploegleiders zullen nog selectiever hun teams gaan samenstellen.'

Maar voorlopig staat hij zaterdag gewoon weer aan de start in het Franse Nîmes en lonkt ronde nummer negentien. Of zijn record ooit nog een keer verbroken gaan worden? 'Dan moet het een renner zijn die het geluk heeft minimaal 18 rondes niet hard te vallen, niet ziek te worden, altijd geselecteerd wordt en die ook nog zo gek is om überhaupt aan zo'n reeks te willen beginnen. Nee hoor, schrijf maar op: dit record is voor de eeuwigheid.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden