Pierce: geboren actrice in Franse hoofdrol

Het turbulente tennisleven van de 30-jarige Mary Pierce laat zich lezen als een roman en het mooiste hoofdstuk over haar haat-liefde-verhouding met Roland Garros kan morgen worden geschreven in de finale tegen Justine Henin-Hardenne....

Van onze verslaggever en Robèrt Misset

Tien jaar geleden sloot Pierce een traumatische jeugd af met de Grand Slamtitel in Melbourne. In 2000 leerden de Fransen eindelijk van haar te houden, toen de veramerikaanste, in Canada geboren speelster de Grand Slam in haar tweede vaderland won. In 2005 zou Pierce na jaren van blessureleed juist in Parijs vrede met zichzelf kunnen sluiten.

Een tweede trofee op Roland Garros zou een verbluffende bekroning zijn van een lange, boeiende reis, zei Pierce nadat ze de Russische Elena Likovtseva gisteren in de halve finales met twee games (6-1, 6-1) had weggezet. In een door pubers gedomineerde sport staat Pierce nu model voor de eeuwige jeugd. Na haar debuut op 14-jarige leeftijd was Pierce echter het afschrikwekkende voorbeeld van een hardhandig gedrild talent.

In 1993 liet Mary haar vader Jim uit de WTA-Tour verbannen, toen ze het schrikbewind van de Amerikaanse ex-marinier niet langer kon verdragen. Ver van haar Franse moeder en haar ‘vader uit de hel’ kwam haar talent in 1995 tot wasdom op de Australian Open.

Een jaar eerder had ze haar eerste finale op Roland Garros verloren van Sanchez-Vicario. Pierce had de hele nacht wakker gelegen, omdat ze geen idee had hoe ze zich aan het Franse publiek moest presenteren. ‘Ik sprak nauwelijks Frans’, zei ze gisteren. ‘Het zweet brak me uit dat ik als Française moest speechen in het Engels, ik was bang voor de reacties.’

Het was niet het enige probleem van Pierce. Ze gedroeg zich in de jaren negentig als een arrogante vedette, die nauwelijks contact had met haar Franse teamgenoten. De fraai gestileerde atlete, die The Body werd genoemd, koketteerde volgens het Franse publiek te veel met haar maniertjes.

Het is voor de tegenstanders van Pierce ook om gek van te worden, want niemand neemt zoveel tijd tussen de punten als deze geboren actrice. Zij bepaalt het tempo en dat is het tempo van een oude vrouw, constateerde Likhovtseva, gisteren tot haar ergernis. Een diepe zucht voor het serveren, een larmoyante blik naar de hemel gericht; het leven van Mary Pierce bestaat vooral uit rituelen.

Maar die werden in Frankrijk lange tijd tegen haar gebruikt. Sinds haar triomftocht op Roland Garros in 2000 wordt Pierce als de nieuwe koningin van Frankrijk vereerd. Daarvoor keerde het fanatieke publiek in Parijs zich regelmatig van haar af.

Nooit voelde Pierce zich op Roland Garros zo eenzaam als in 1996, toen ze tijdens haar partij tegen de Duitse Rittner werd uitgefloten. ‘Het was zo erg dat de supporters zelfs mijn tegenstander aanmoedigden’, herinnerde Pierce zich. ‘Ik dacht: ben ik in Frankrijk of speel ik in Duitsland? Dat was het dieptepunt in mijn relatie met het Franse publiek.’

Hoe vaak had Pierce Parijs niet als een dood vogeltje verlaten? Maar tijdens haar kwartfinale tegen Davenport kreeg Pierce het gevoel dat ze als een adelaar boven het stadion zweefde. Van die sensationele ervaring wilde ze zo lang mogelijk genieten.

De wave ging door het court central en het publiek scandeerde haar naam. Ze kon wel huilen van geluk. ‘Ik nam even pauze om alles in me op te nemen. Ik keek naar het scorebord, de snelheidsmeter bij het serveren en ik luisterde naar het juichende publiek. Ik wilde dat moment koesteren, als een prachtige herinnering voor later.’

Twee jaar geleden stond The Body immers nog als een zak aardappelen op de baan, veel te zwaar en zonder passie. Pierce rolde van de ene in de andere blessure, verbrak haar relatie met honkballer Roberto Alomar – met vader Jim had ze zich in 2000 al verzoend – en vond nieuwe inspiratie in Nederland.

Onder leiding van coach Sven Groeneveld en atletiektrainer Henk Kraaijenhof werkte Pierce in het Amsterdamse Olympisch Stadion aan haar conditie. Hoewel ze formeel in het Amerikaanse Bradenton woont, besloot Pierce vorig jaar naar Parijs te verhuizen en zich weer door haar broer David en de Franse tennisfederatie te laten begeleiden.

Morgen speelt Pierce dus een echte thuiswedstrijd tegen de Belgische Henin, die het court central op Roland Garros ook als haar huiskamer beschouwt.

Maar na haar soepele zege op de Russische Petrova (6-2, 6-3) zal Henin eerst de aura rond Pierce moeten afbreken voor ze aan een tweede Grand Slamtitel in Parijs mag denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden