Wedstrijdverslag Tour de France

Peter Sagan wint de vijfde etappe en is weer helemaal het mannetje

In de voorjaarsklassiekers gaf de Slowaak niet thuis, maar tijdens de vijfde Tourrit, van Saint-Die-Des-Vosges naar Colmar, liet Peter Sagan zijn ambities weer spreken.

Peter Sagan, in de groene trui, wint woensdag in Colmar de vijfde etappe van de Tour de France. Beeld Foto AP

De pr-machine draaide op volle toeren toen Peter Sagan woensdagmiddag in de Elzas vrolijk zwaaiend het podium beklom. Uiteraard ontbrak de motorcrossbril niet om zijn nek en op sociale media had hij op dat moment al uitgebreid zijn fans bedankt. Zo gaat dat als een wereldster wint.

Het was een tijdje stil geweest rond Peter Sagan. Maar in de vijfde etappe van de Tour de France stond hij er weer. De drievoudig wereldkampioen won in Colmar de sprint van het uitgedunde peloton. De voorsprong op nummer 2 en 3, respectievelijk Wout van Aert en Matteo Trentin, bedroeg iets meer dan een fietslengte. Een overtuigende zege, kortom.

Het was niet dat Sagan niets meer won – in de Ronde van Zwitserland pikte hij zijn overwinning mee, net als in de Tour of California –, maar op het moment dat het er echt om ging, in de voorjaarsklassiekers, gaf hij niet thuis. Een vierde plek in Milaan-San Remo was zijn beste klassering. Het was net of hij zijn onaantastbaarheid was kwijtgeraakt.

Geduldig blijven

Critici vroegen hem dit seizoen voorzichtig of hij niet weer eens een grote zege moest behalen. ‘Ik moet niets’, luidde zijn verweer. ‘Alleen doodgaan.’ Onbedoeld strooit hij altijd met levenswijsheden zodra hij een microfoon onder zijn neus krijgt. In Colmar, vlakbij de grens met Duitsland, was het niet anders. ‘Je moet gewoon geduldig blijven’, zei hij na afloop, in het flashinterview. ‘Dan komt het succes vanzelf.’

Sagan kampte dit seizoen onder meer met een maagvirus, waarvan hij naar eigen zeggen slecht herstelde. ‘De vele, zware jaren gaan tellen’, zei hij daarover. Hij viel 4 kilo af. Daarbij leken alle commerciële verplichtingen een steeds zwaardere opgave voor hem te worden.

Als tastbaar bewijs voor het feit dat het dit seizoen nog niet liep zoals gehoopt, begon hij de Tour de France in Brussel in zijn ‘gewone’ werkkloffie van Bora-Hansgrohe, waar hij vanaf 2011 in de groene, gele, groene of regenboogtrui reed. Of desnoods in de kampioenstrui van Slowakije. Maar die was dit jaar naar broer Juraj gegaan.

Kans op Tourrecord

Lang duurde het niet voordat Sagan weer te herkennen was aan een speciaal tricot. Vanaf dag 3 rijdt hij in het groen, de kleur trui waar hij ook dit jaar zijn zinnen op heeft gezet, want achter al dat laconieke geginnegap gaat een ambitieus sportman schuil. Mocht hij over tweeënhalve week het groen naar Parijs brengen, dan zou dat zijn zevende keer zijn, een Tourrecord.

Ook in de 175 kilometer lange etappe naar Colmar sprokkelde Sagan onderweg weer wat punten bij elkaar voor de groene trui. Omdat de rit vier geautoriseerde cols kende, met in de finale de Côte des Cinq Châteaux, een pittige beklimming van bijna 5 kilometer, lag het niet in de lijn der verwachting dat het op een massasprint zou uitdraaien.

Tim Wellens probeerde het met drie vluchters, evenals oud-wereldkampioen Rui Costa, een paar kilometer voor het einde, maar allemaal werden ze ingerekend door de mannen van het Duitse Bora-Hansgrohe, die de etappe onder controle hadden en misschien ook wel extra hard trapten omdat de tourrit vlakbij Duitsland finishte en er veel gasten van de hoofdsponsor op bezoek waren.

Door het hoge tempo vielen achteraan het peloton één voor één de pure sprinters af, zoals Dylan Groenewegen, Elia Viviani en André Greipel. Zo werd het een massasprint zonder echte sprinters, en met Sagan als snelste. Die was na afloop weer helemaal het mannetje. Triomfantelijk glimlachte hij: ‘Mensen hebben het hele jaar aan me gevraagd: wat ging er mis? Nou, vandaag ging er helemaal niets mis.’

Meer over de Tour

De Touretappe van donderdag eindigt op een gevreesde Vogezentop. Die onvervalste muur zal de eerste schifting in de Tour doorvoeren.

De rit van Mulhouse naar La Planche des Belles Filles is er een om naar uit te kijken. De naam van de finishplek klinkt idyllisch, maar het is een gemene beklimming van 7 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 8,7 procent, en op het einde een onverharde sectie. Het klassement zal worden opgeschud.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden