Peloton zal Willem nooit vergeten

De verlengde marathon over 150 ronden in Alkmaar is een slijtageslag. Onder de afvallers meldt zich Fausto Marreiros, die bij een val op het ijs een schaats in zijn rug heeft gekregen....

'Dit was een wedstrijd voor hem geweest. Hij was ontzettend sterk, hij zat er altijd bij. Willem zou zeker bij de eerste tien zijn geëindigd.'

Nog steeds klinkt ongeloof door in de stem van de ploegleider. De onverwachte dood van de pas 24-jarige marathonschaatser is niet te begrijpen. Vier weken geleden, tijdens de eerste marathon op de Jaap Eden-baan in Amsterdam, zakte Poelstra na de finish zomaar neer op het ijs. Urenlange reanimatie kon hem niet meer tot leven wekken.

Over de oorzaak van dat fatale moment tasten medici in het duister. Dat de dood van Poelstra niet te voorkomen was geweest, is inmiddels wel duidelijk. Het had iedereen kunnen gebeuren. 'We hebben van alle ploegen misschien wel de beste medische begeleiding', zegt Hofman. 'De jongens waren voor het seizoen uitgebreid getest, maar volgens onze arts zijn ongelukken als deze niet te voorkomen. Zelfs niet met nog uitgebreidere testen.'

Toch overweegt de ploeg de medische begeleiding te intensiveren. Al was het maar ter geruststelling van de begeleiders zelf. De mogelijkheid van dopinggebruik veegt trainer Ynco de Vries resoluut van tafel. 'Onmogelijk. Als dat zo is, mag mijn kop eraf.'

In overleg met de familie werd besloten het seizoen voort te zetten, al kon niemand zich de eerste dagen na de begrafenis voorstellen ooit nog één stap op het ijs te zetten. Toch stonden zijn ploeggenoten er een week later weer. Op het ijs in Haarlem brachten zij Willem Poelstra voorafgaande aan de wedstrijd de laatste eer. Na twee ronden stapten zij geëmotioneerd van het ijs.

'Meer was toen niet mogelijk', zegt De Vries. 'We hebben het aan de andere schaatsers zelf overgelaten wat ze wilden. Maar als ze het mij hadden gevraagd dan had er die dag geen winnaar mogen zijn. Ik neem het niemand kwalijk, want zo is het leven, maar voor mijn gevoel kon het niet.'

In Alkmaar lijken de schaatsers de draad weer redelijk te hebben opgepakt. Alleen Martijn Hulsinga, reserve van de ploeg, wordt bewust aan de kant gehouden. 'Martijn stond emotioneel het dichtst bij Willem', zegt De Vries. 'Hij wil zelf wel weer meedoen, maar zijn lichaam is er nog niet klaar voor. Als hij tijdens een training het ijs opstapt is zijn hartslag nog steeds veel te hoog.'

Ook de anderen worden scherp in de gaten gehouden door de ploegleiding, want hoewel schaatsen steeds een beetje makkelijker wordt is het gemis elke wedstrijd voelbaar. Hofman: 'Het is vreemd, maar het slijt. De eerste week vroegen we ons af of we nog wel geschikt zouden zijn voor dit vak, of we de rijders nog wel konden motiveren. Maar vandaag merkte ik dat het eigenlijk weer vanzelf gaat.

'Waar ik nog tegen opzie is de confrontatie met de baan in Amsterdam. Met de bocht waar ik hem heb geprobeerd te reanimeren. We gaan er naar toe omdat we weer in competitie zijn, maar het zal erg moeilijk worden. Gelukkig zijn we dan weer drie weken verder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden