REPORTAGE

PEC de gelukkigste na lompe strijd

De oorlogstaal vooraf miste zijn uitwerking niet. De voltreffers landden vooral op elkanders ledematen, rode kaarten waren lang dichterbij dan doelpunten.

Spelers van PEC Zwolle bespringen keeper Hahn nadat ze de strafschoppenserie hebben gewonnen en opnieuw in de bekerfinale staan.Beeld Guus Dubbelman

Het vuurwerk en het drama kwam dan toch nog in voetbalvorm, gisteravond in Enschede. Negen minuten voor tijd trof oud-FC Twentespeler Wout Brama doel voor PEC Zwolle, vijf minuten later deed voormalig PEC'er Youness Mokhtar hetzelfde aan de overzijde. De felbegeerde finaleplaats in het bekertoernooi werd uiteindelijk een prooi voor PEC Zwolle dat de strafschoppen beter nam.

PEC Zwolle en FC Twente hadden het weekeinde ervoor de krachten nadrukkelijk gespaard, maar van een gloedvol treffen was geen moment sprake. De spanning werd vooral veroorzaakt doordat beide ploegen in staat waren op ieder moment een fatale fout te maken.

Een verfijnde bekerpot leek ook niet de intentie van de gespannen acteurs die vrijwel allemaal de techniek ontbeerden om op de nog altijd matige Twentse grasmat uit de voeten te kunnen. De voltreffers landden vooral op elkanders ledematen, rode kaarten waren zodoende lang dichterbij dan doelpunten. Hopelijk mochten er niet al teveel jonge voetballertjes opblijven.

Achtergrond

Het lompe karakter had een achtergrond. De messen waren vooraf nogal overdreven scherp geslepen door de beide kampen. Oorlogstaal die te begrijpen was. De bekerfinale is voor houder PEC een verslavende herinnering en voor het afgezakte FC Twente zelfs de enige kans om een inktzwart seizoen nog van een gouden korst te voorzien.

Er huist bovendien nogal wat wrevel tussen beide provinciegenoten. PEC baalt ervan dat FC Twente vaak de A1 en de A50 is afgetuft om de fraaiste Zwolse bloempjes te plukken. Naar sinds kort blijkt met geld dat de in alle opzichten roodste club van het land totaal niet kon missen.

Op de vreugdeloze Twentse akker zoeken de ex-PEC'ers Mokhtar, Mokotjo en Lachman nog altijd naar hun oude vorm. Vooral laatstgenoemde is behoorlijk ontspoord sinds hij in Enschede bijna het zesvoudige is gaan verdienen. Eigenlijk is de verdediger al opgegeven door de technische staf na een aantal hoog opgelopen disputen, maar een langlopend contract houdt beide partijen aan elkaar verbonden. Het is symbolisch voor het mismanagement bij de kampioen van 2010.

Tukkerse herrijzenis

Op de dag na Pasen werd ingezet op een (tijdelijke) tukkerse herrijzenis. De housemuziek die vooraf klonk was angstaanjagend hard, evenals het knalvuurwerk -waarvoor in het Twentse kennelijk nog een potje was gevonden. Schreuder had zijn laatste haren afgeschoren, zijn assistent Kees van Wonderen een baardje laten staan en de bekende glimlach van Jans was even nergens te bekennen.

Twente startte energiek, maar het was PEC dat door de as van het veld via Brama het diepst wist te penetreren. De handige Saymak schoot op diens aangaven na dertien minuten rakelings naast, kort daarna wist de weifelende Twente-doelman Stevens nog net de oprukkende back Van Polen hardhandig af te stoppen. Stevens moest die actie bekopen met een blessure.

Het was in die tijdspanne dat de imposante Grolsch Veste zich begon te roeren. Zoals het altijd wel heeft gedaan, maar sinds de financiële crisis is zowel de frequentie van de spreekkoren als het aantal decibellen fors opgeschroefd. Slechts een op hol geslagen De Kuip maakt meer lawaai.

Twente ging er niet bepaald briljanter van voetballen. Achterin hobbelde de bal steeds vaker breed en als die dan eindelijk in de voeten van het bewierookte talent Tapia kwam, was het direct gedaan met iedere inventiviteit. Vormgever Ziyech viel hangend op rechts vooral op door alibi-tackles, terwijl spits Castaignos telkens tegen een overmacht aan Blauwvingers moest opboksen.

PEC danste op de voorvoetjes, hoefde niet eens zo vaak het bovenlijf te verroeren en haalde af en toe vanuit de dekking uit via de rechter, in de vorm van Saymak.

Cynisch

Na rust liet Tapia meer staaltjes van zijn veronderstelde klasse zien. Hij stuitte met een schot en een rush op PEC-doelman Hahn. Maar na een trap in het gezicht van Brama, even eerder grof onderuit gehaald door Ebecilio, werd van de Peruaanse tiener ook weinig constructiefs meer vernomen.

Hoe cynisch was het voor FC Twente, en vooral voor de geplaagde coach, dat uitgerekend Brama met een fraaie volley het pleit leek te beslechten. Schreuder had het clubicoon in Enschede willen houden, wetende dat ervaring in zijn selectie dun gezaaid is.

Maar zelfs een koelkastcontract bleek na alle financiële luchtfietserij te gortig. Hoe lullig was het voor Zwolle dat de weggekochte Mokhtar even later de gelijkmaker voor zijn rekening nam. Doch dat de beslissing na strafschoppen viel, daarover mochten geen van beide ploegen zich beklagen. Het was eerder een passende straf die PEC overigens nauwelijks pijn zal doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden