Pauw met Zuid-Afrika naar Spelen

Terwijl de Nederlandse vrouwenvoetbalploeg in het voorjaar nog één kans krijgt om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen, is Vera Pauw al met haar gedachten in Rio de Janeiro. De vroegere bondscoach van Nederland, tegenwoordig in dienst van Zuid-Afrika, omschrijft de plaatsing voor Rio als 'weergaloos. Het was een explosie van geluk.'

Beeld anp

Ze zou stoppen als bondscoach, want ze zag haar man bijna nooit. Totdat Danny Jordaan, de voorzitter van de Zuid-Afrikaanse bond, haar overhaalde. Blijf. Alsjeblieft. 'Danny is een fantastische vent en het is heerlijk werken met die meiden.' Ze bleef dus, maar ze vroeg wel om betere faciliteiten. Zo duurde de reis naar Equatoriaal Guinee slechts 5 uur met een chartervliegtuig, in plaats van een uur of 24, met allerlei tussenstops.

Thuis in Johannesburg eindigde het duel in 0-0. Uit in Bata, in het dictatoriaal geregeerde oliestaatje Equatoriaal Guinee, won Zuid-Afrika met 1-0, voor 40 duizend in rood geklede supporters van het thuisland, die veel kabaal maakten. Doelpunt: Jermaine Seoposenwe, spits en studente aan een universiteit in de Verenigde Staten.

'Genaaid'

Over de vrouwen uit Equatoriaal Guinee was veel te doen. Bijna allemaal zijn ze geboren in Brazilië, Nigeria en Kameroen. Over hun nationaliteit en over hun snelle naturalisatie ontstond veel discussie, mede omdat de Zuid-Afrikaanse bond de druk opvoerde. Pauw: 'We zijn goed beschermd in Bata. De afgevaardigde van de FIFA kwam geregeld in ons hotel vragen hoe alles was geregeld. De FIFA wil ook dat deze praktijken stoppen. Er is veel bewijs verzameld. Dat heeft geleid tot strenge controles.'

Pauw miste vorig jaar het WK in Canada ternauwernood, mede doordat de ploeg onrechtvaardig werd behandeld, althans, daarvan is zijn overtuigd. 'We zijn steeds genaaid door de Afrikaanse bond CAF, om het zo maar te stellen. Door de aanstelling van scheidsrechters, door lotingen die geen lotingen waren. De West-Afrikaanse landen moesten zich gewoon plaatsen, zo was de traditie nu eenmaal. Nu is dat helemaal veranderd, want Zimbabwe won van Kameroen. Zuidelijk Afrika plaatst zich dus met twee landen voor de Spelen in het vrouwenvoetbal. Dat is revolutionair voor het continent.'

Straatvoetballers

Het leven van de internationals zal ingrijpend veranderen, zo verwacht Pauw. 'Als ze bij de nationale ploeg zijn, krijgen de internationals 400 rand per dag, pakweg 28 euro. Daarmee voeden ze hun hele familie. We zullen straks lang bij elkaar zijn om te trainen. Ze krijgen nu ook contracten bij clubs in Europa of Amerika, en andere aanbiedingen. Vijf speelsters zijn al analist op tv. De meesten komen uit de townships. Ze zijn echte straatvoetballers. Hun kostje is gekocht nu.'

En Pauw zelf gaat ook gewoon door. 'Ja, dat heb ik ze beloofd. Die meiden zijn kleine hittepetitjes, maar ze hebben ongelooflijke vaardigheid.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden