Pang pakt zevende titel op rij

Badmintonner Eric Pang wordt gecoacht door zijn vader. Ze voelen elkaar haarscherp aan. Pang jr. werd voor de zevende keer Nederlands kampioen. Het EK is het volgende doel.

Eric Pang tijdens de halve finale van het NK tegen Mark Caljouw. `De Olympische Spelen zijn nog haalbaar.' Beeld null
Eric Pang tijdens de halve finale van het NK tegen Mark Caljouw. `De Olympische Spelen zijn nog haalbaar.'

Het is niet altijd leuk om de gedoodverfde winnaar te zijn. Tijdens de halve finale tussen Mark Caljouw en Eric Pang wordt Caljouw luid aangemoedigd. Fans van Pang zijn er niet, of laten zich niet horen. De 33-jarige Pang is er zelf nuchter onder: 'De underdog wordt vaak wat meer aangemoedigd, dat is hier gewoon.'

Pang is al jaren de grote favoriet in het mannen enkelspel. In 2009 werd hij voor het eerst Nederlands kampioen, sindsdien is hij ongeslagen. Zondag behaalde hij zijn zevende nationale titel, na een driesetter tegen de 22-jarige Nick Fransman. Pang weet zelf heel goed hoe het is om een finale te verliezen van een topfavoriet. Vijf keer verloor hij van Dicky Palyama, die tussen 2000 en 2008 negen keer op rij Nederlands kampioen werd.

Dat alleen Palyama en Pang in de afgelopen vijftien jaar het NK wonnen, heeft volgens Pang vooral met leeftijd te maken. 'Palyama en ik waren even goed, maar omdat hij vier jaar ouder is, liep ik wat ervaring betreft altijd vier jaar op hem achter. Ook als je evenveel talent hebt, verlies je op mentaal en tactisch vlak vaak van oudere spelers. En de leeftijdskloof tussen mij en de generatie na mij is nog groter.'

Roofdier

De finale tegen Fransman demonstreert de woorden van Pang. Fransman wint de eerste set ogenschijnlijk gemakkelijk van Pang (15-21), maar in de tweede set slaat Pang terug (21-17) en in de laatste set maakt hij het geroutineerd af (21-13). Pangs spel is beheerst. Hij schreeuwt niet, hij vloekt niet, hij gooit zijn racket niet in de lucht.

Zijn vader, die hem tijdens NK's altijd coacht, zit zo mogelijk nog rustiger op een stoeltje naast de baan. Af en toe wisselen de twee een blik. Woorden zijn schaars. 'Mijn vader heeft vroeger ook gespeeld, door hem ben ik gaan badmintonnen,' vertelt Pang. 'Ik heb een goede band met hem. Ik weet precies wat hij bedoelt, en hij voelt heel goed aan hoe ik op de baan sta.'

Soms geeft Pang minder sterkte tegenstanders tijdens wedstrijden wel eens een kans om te spelen. Als een roofdier dat even met zijn prooi speelt alvorens hij die verslindt. 'Maar dat kan niet meer bij iedereen; het wordt moeilijker om kampioen te worden. Nick Fransman, Erik Meijs en Mark Caljouw beginnen ook internationaal steeds beter te spelen. Ik word weer uitgedaagd.'

Eric Pang wint de heren enkelspel finale van Nick Fransman bij het NK Badminton 2015. Beeld null
Eric Pang wint de heren enkelspel finale van Nick Fransman bij het NK Badminton 2015.

Subsidie

Er is veel veranderd in het badminton sinds het NOC*NSF twee jaar geleden de subsidie stopte. De sport viel buiten de focus, omdat de kans op olympische medailles te klein werd geacht. Kreeg de bond eerst nog ruim vier ton, opeens moesten ze het zonder subsidie stellen.

'In de periode dat we veel geld kregen, kregen spelers veel kansen,' aldus Pang. 'Daar raak je aan gewend en je denkt niet zo na over wat je met het geld doet. Nu we veel zelf moeten betalen, doen we het beter. Het maakt je gretiger, meer gedreven.'

Pang plaatst echter ook een kanttekening. 'Als we nog een stap willen maken, moet er meer steun komen voor medische kosten. Je moet ook gezond blijven. Medische begeleiding is op dit moment onvoldoende geregeld.' Zelf kampt Pang al enige tijd met een blessure aan zijn knieschijf.

Dat hij vorig jaar op het EK naast de medailles greep, heeft hem veel gedaan. 'Ik had maanden getraind voor dat EK, er alles voor opgegeven. Als je dan geen medaille wint, val je in een gat. Ik had ook te veel vrije tijd, deed naast het trainen niet zoveel. Ik wil dat niet nog een keer meemaken.'

Daarom is hij na het WK - waar hij tot zijn eigen verrassing ook de kwartfinale bereikte - begonnen met het geven van trainingen, onder anderen aan jeugdtalenten op de badmintonacademie. Zelf traint hij daardoor minder, maar, zo zegt hij: 'Uiteindelijk gaat het om de kwaliteit van mijn trainingen, niet om de uren. Ik wil die EK-medaille alsnog winnen, en ook de Olympische Spelen zijn nog haalbaar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden