Oude Keniaan presteert waar hij ook gaat

Voor de zege komen Kenianen niet naar Rotterdam. De Afrikaanse lopers gaan op het snelle parcours van start met de bedoeling hun marktwaarde op te vijzelen....

In de winderige havenstad slaagden drie van de veertien Keniaanse deelnemers glansrijk in hun missie. Zij doken onder de 2.07. In de 25 eerdere edities van de marathon lukte dat slechts drie andere lopers. Wereldwijd waren er tot zondag 32 lopers, van wie 19 uit Kenia, die de grens slechtten.

De 34-jarige Sammy Korir, winnaar in 2.06.38, behoorde al tot die selecte groep. Hij liep tweeënhalf jaar geleden de op een na snelste tijd ooit gelopen op de marathon. In Berlijn hoefde hij slechts een seconde toe te geven op wereldrecordhouder Paul Tergat, die finishte in 2.04.55. Korir was aan de marathon begonnen als gangmaker voor zijn landgenoot, maar besloot onderweg de gehele marathon uit te lopen.

Voor de Rotterdamse organisatie gold Korir als het boegbeeld van het deelnemersveld, dat verder slechts één atleet telde die onder de 2.08 had gelopen. Maar er was ook twijfel over zijn mogelijkheden. De bescheiden Keniaan, die zijn benen het liefst voor hem laat spreken, had sinds Londen 2004 (2.06.48) geen indrukwekkende tijden gelopen. Rotterdam was de twintigste marathon voor de 34-jarige, die in het atletiekcircuit geldt als een oude Afrikaan.

Zijn deelname aan de marathon van Tokio, twee maanden geleden, deed niet vermoeden dat hij zijn optreden in Rotterdam erg serieus nam. Het is hoogst ongebruikelijk, zelfs voor Oost-Afrikanen, om kort achter elkaar tweemaal ruim 42 kilometer af te werken. Korir verscheen afgelopen week bovendien met zijn echtgenote in Rotterdam, alsof het een toeristisch uitstapje betrof.

Maar de Keniaan, die in 1996 twee kleine marathons in twee weken tijd wist te winnen, bleek allerminst verzadigd. Hij beschouwde zijn twintigste wedstrijd als de perfecte opmaat voor een tweede jeugd. ‘Ik blijf lopen tot ik veertig ben’, kondigde hij monter aan nadat hij zijn achtste en meest aansprekende zege had behaald. Eerder won hij onder meer twee keer in Amsterdam (1997 en 1998). Zijn laatste overwinning dateerde uit 2002, in San Diego.

Korir gaf kleur aan de marathon, die tot dertig kilometer volgens het plan van de organisatoren verliep. Een groep van acht gangmakers zorgde voor een straf, regelmatig tempo op het parcours, dat door enkele kleine ingrepen nog sneller dan voorheen is gemaakt. Pas na 30 kilometer, toen de laatste twee gangmakers de kopgroep van zeven zes Kenianen en een Ethiopiër) hadden verlaten, brak de wedstrijd open.

Korir hield het tempo met zijn landgenoten Paul Kiprop Kirui en Charles Kibiwott hoog, waardoor hun concurrenten een voor een moesten passen. Na veertig kilometer was duidelijk dat het drietal met elkaar zou strijden om de zege.

Korir, de meest gelouterde van het drietal, kende geen twijfel. Een versnelling in de slotkilometers volstond om een beslissend gat te slaan, al bleven de verschillen op de eindstreep voor marathonbegrippen miniem. Nooit eerder was het verschil tussen de eerste drie in Rotterdam zo klein: veertien seconden.

‘Goed gescout hè’, zei de dolblije organisator Mario Kadiks, die de afgelopen week onvermoeibaar bleef betogen dat het Rotterdamse deelnemersveld, ondanks het ontbreken van marathonvedetten als Felix Limo en Haile Gebrselassie, wel degelijk sterk was. Dat tweetal loopt over twee weken in Londen. ‘Sammy heeft weer bewezen dat Rotterdam een heel goede plek is om je in de schijnwerpers te lopen.’

Ook Korir was verheugd met zijn eindtijd, die hij in het najaar te gelde kan maken in New York of Berlijn. Het speet hem enigszins dat hij het parcoursrecord van Felix Limo uit 2004 (2.06.14) niet had verbeterd, maar lang stond hij er niet bij stil. Voorlopig heeft hij de beste tijd van het seizoen op zijn naam staan. ‘De wind heeft me het parcoursrecord gekost’, concludeerde hij nuchter. ‘Maar het was mijn doel hier onder de 2.07 te lopen. Dat is gelukt.’

Korir, de achtste opeenvolgende Keniaanse winnaar in Rotterdam, liet weten dat hij niet had getwijfeld aan zijn eigen mogelijkheden. Zijn mindere tijden van de afgelopen twee jaar weet hij aan blessures. Hij verwacht dat hij nog mooie jaren voor de boeg heeft. Zijn erelijst spreekt boekdelen: hij heeft acht van de twintig wedstrijden gewonnen en is slechts eenmaal buiten de toptien geëindigd. ‘Waar ik ook ga, ik presteer’, zei Korir met een schuchter lachje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden