Shanice van der Sanden bedankt het publiek.
Shanice van der Sanden bedankt het publiek. © ANP

Oranjevrouwen blijven steken op 0-0 tegen stugge Ieren

Succesjaar eindigt doelpuntloos

'Dit is de laatste wedstrijd van het jaar. We maken het af', riep aanvoerder Sherida Spitse vooraf tegen haar medespelers, in de groepshug. Het bleek, tegen de stugge Ieren, lastiger dan verwacht. Oranje bleef steken op 0-0, daarmee de toeschouwers in mineur achterlatend.

De wedstrijd tegen Ierland, in een uitverkochte Goffert in Nijmegen, had het uitroepteken achter 2017 moeten worden. Maar waar op doelpuntenfestijn was gerekend, liep de wedstrijd uit op een vruchteloze poging om de muur te slechten die de Ierse vrouwen voor hun doel hadden opgeworpen. 

De remise betekende een smetje op een jaar waarin Nederland in eigen land Europees kampioen werd. Die titel markeerde het einde van een periode waarin vrouwenvoetbal als niet ter zake doend kon worden afgedaan. Niemand zal er vreemd van opkijken als het elftal van bondscoach Sarina Wiegman straks op het Sportgala wordt gekozen tot Team van het Jaar.

Vergoeding

Vorige week beklommen de speelsters de barricaden om een betere vergoeding voor interlands te krijgen. Eentje die past bij de prestaties die zijn geleverd en de commerciële waarde die het team vertegenwoordigd. De onderhandelingen met de KNVB zijn nog gaande, maar het punt is gemaakt: de vrouwen willen ook in financieel opzicht serieus worden genomen. Ook in dat opzicht is 2017 een bijzonder jaar voor de speelsters. 

De strijd die ze voeren staat niet op zichzelf, maar past in de internationale trend dat speelsters in verweer komen tegen hun eigen bond. Raymond Beaard, van de internationale spelersvakbond FIFPro, spreekt zelfs van 'het jaar van de vrouwenopstand'.

Die opstand werd vorig jaar ingeleid door Amerika, waar vijf topspeelsters, onder de noemer 'Equal Play, Equal Pay', met succes een rechtszaak aanspanden tegen hun eigen bond. Het was voor speelsters in Ierland, Schotland, Zweden, Noorwegen en Denemarken, Argentinië en Nieuw-Zeeland het sein om ook te gaan strijden voor betere arbeidsvoorwaarden.

Daar waar nodig hielp FIFPro mee met de onderhandelingen. Beaard zegt: 'Voor al die vrouwenteams geldt: ze hoeven echt geen miljonair te worden. Het draaide om banale zaken. Bij Schotland moesten ze nog betalen voor de wifi in het hotel. De Ierse vrouwen waren genoodzaakt om zich op het toilet van de luchthaven om te kleden, omdat ze de trainingspakken moesten lenen van Ierland onder 17. Dat soort zaken wilden ze nu een keer goed geregeld hebben.'

Soms ging de strijd ver. De Deense vrouwen weigerden om een vriendschappelijke interland te spelen tegen Nederland en medio oktober kwamen ze niet opdagen voor de WK-kwalificatieduel met Zweden. Afgelopen week bereikten ze eindelijk een akkoord met hun bond, net als eerder de Noorse vrouwen.

Bij Nederland vinden ze dat de vergoeding niet conform hun prestaties zijn. Van de EK-premie kon spits Vivianne Miedema naar eigen zeggen 'ongeveer een weekje op vakantie naar Spanje.' Ze deed vorige week haar beklag in The Guardian en schrok daarna wel een beetje van de commotie die haar uitspraken teweeg hadden gebracht.

'Heel zuur'

Een goed resultaat tegen Ierland was mede daarom meer dan welkom. Alleen werkten de Ierse vrouwen daar niet aan mee. Ze groeven zich in voor eigen doel, er was nauwelijks doorkomen aan. Zowel Stefanie van der Gragt als Lieke Martens zagen hun pogingen in de eerste helft van de lijn worden gehaald. Miedema trof de paal.

Naarmate de wedstrijd vorderde, werd het steeds stiller in de met 12.5000 toeschouwers gevulde Goffert. De bevrijdende treffer bleef uit, omdat Martens net over kopte, Miedema over schoot, Danielle van de Donk op de Ierse keeper stuitte en de scheidsrechter een overduidelijke handsbal over het hoofd zag. 'Heel zuur', zei Martens na afloop. 'Iedereen zag dat dit hands was.' Bondscoach Wiegman sprak van een 'pijnlijk' resultaat.

In 2018 mag Oranje laten zien dat het ook tegen dit soort ultra-verdedigende tegenstanders een antwoord paraat heeft. De volgende wedstrijd is op 6 april, als Noord-Ierland in eigen land de tegenstander is. Een locatie is nog niet bepaald. Wat de vrouwen betreft wordt het tijd voor iets groters dan de Goffert. Het is hun volgende target, op jacht naar erkenning: spelen in een volle Kuip.