Oranje wint weer eens en dat biedt perspectief voor ongewisse toekomst

Als aflevering van vervroegd zomeravondvoetbal was het best geslaagd, het spel van het Nederlands elftal woensdag in het Grote Stadion van de Marokkaanse kustplaats Agadir. Soms speels, redelijk effectief, en qua uitvoering met perspectief voor de toch ongewisse toekomst. Oranje won weer eens, in Marokko: 1-2.

Quincy Promes viert zijn doelpunt: de 0-1. Beeld ANP

Matthijs de Ligt (17) bijvoorbeeld is echt een man voor een lange toekomst in het nationale tricot, al gebeurde ook nu weer iets bijzonders in zijn wonderloopbaan. Hij kreeg de rode kaart, toen hij de doorgebroken Azarou neerhaalde. En kompaan Wesley Hoedt, een ranke, linksbenige verdediger, speelt de bal lekker strak in, terwijl hij tegelijkertijd de diepte zoekt.

Dat centrale duo, samen goed voor slechts vijf interlands, zal best nog fouten maken, maar met hen kunnen de trainers vooruit. Net als De Ligt tackelt Hoedt nietsontziend. Je kon de doffe dreun van voet op bal soms horen, hoog op de tribunes van het stadion dat steeds voller liep, tot pakweg tweederde van de capactiteit. Ze gingen trouwens ook weer op tijd naar huis, de Marokkanen.

Bizarre, bizarre tijden

Enfin, het Nederlands elftal leeft natuurlijk in bizarre, barre tijden, waarin het WK in Rusland van 2018 ver weg is, halverwege de kwalificatiereeks. Fred Grim mag na het ontslag van Danny Blind iets langer tussenpaus zijn dan hij had verwacht, omdat het duo Advocaat/Gullit pas op 6 juni aantreedt, drie dagen voor de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Luxemburg

Ze hadden met elkaar gebeld, Grim en Advocaat, en samen de opstelling gemaakt. Grim was al op trainingskamp in Portugal met een deel van de selectie, Advocaat zit nog in Istanbul voor de laatste klusjes met Fenerbahce. Maar hij kan in zijn hotelkamer bijna elke bal zien rollen. Het was sowieso improviseren, want spelers als Robben, Strootman en Wijnaldum sluiten nog bij de groep aan. Eerst zijn er weer trainingen in Portugal, dan volgen nog duels in Nederland tegen Ivoorkust (4 juni) en dus Luxemburg (9 juni).

De zege in Marokko was welkom voor een ploeg met broos vertrouwen, op een zonderlinge avond. De zinderende hitte van overdag verdween snel in de avondlucht. Eigenlijk stond het duel voor 22.00 plaatselijke tijd in Casablanca op de rol, maar daar was iets mis met de accommodatie, terwijl Nederland weinig voelde voor een wedstrijd met de aftrap om middernacht in Nederland (tv). Tijdens de ramadan is het tijdverschil tussen de landen twee uur in plaats van één.

Nu begon de wedstrijd plaatselijk om 17.30 uur, zodat de mensen na afloop naar huis konden om aan de dis te kunnen aanschuiven, net na zonsondergang. Ja, dit soort oefenvoetbal is een wankele balans tussen commercie en andere belangen.

Manuel Marouane da Costa (l) in duel met Oranjespeler Vincent Janssen (r). Janssen scoorde de 0-2. Beeld ANP

Geen onomstreden eerste doelman

Doelman Zoet was aanvoerder van het land dat geen onomstreden eerste doelman meer heeft. Hij onderscheidde zich vooral door een schot van Boufal uit het doel te ranselen na rust, toen Nederland steeds meer onder druk stond. Met elkaar waren de internationals uit de basisploeg goed voor 105 interlands, minder dan Sneijder in zijn eentje, die in de slotfase nummertje 129 noteerde, nog eentje minder dan recordhouder Van der Sar.

Vooral de verdediging was groen, met ook debutant Nathan Aké. Hij doorliep alle nationale jeugdelftallen, maar raakte wat uit beeld omdat hij als jongen van zestien al vertrok naar Chelsea, dat hem geregeld uitleende. Zijn debuut voor Oranje verlost hem van oplopende frustratie. In zijn omgeving werd hem zelfs aangeraden te kiezen voor het land van zijn vader, Ivoorkust.

Het middenveld was degelijk, met de controleurs Vilhena en Toornstra, die bij de Marokkanen hun collega van het kampioensmiddenveld van Feyenoord troffen: El Ahmadi. Promes, onlangs kampioen van Rusland geworden met Spartak Moskou, was de meest aanvallende pion. Na rust verhuisde hij naar rechtsbuiten, om op het middenveld plaats te maken voor De Roon.

Sofiane Boufal (l) in duel met Joel Veltman (r). Beeld ANP

Onbeschoft gedrag

Het was voor rust genieten af en toe van Memphis Depay, de man die het mogelijk in zich heeft de sterspeler van Oranje te zijn. Freewheelend, toverend, de ene keer nonchalant, dan dodelijk effectief. Hij passeerde bij de 0-1 Nordin Amrabat uit Naarden, die nooit zal hebben gedacht nog eens een soort rechtsback te zijn, en zette laag voor op Promes, die keurig afrondde.

Met een prachtige voorzet had Promes ook zijn aandeel in de 0-2 van Vincent Janssen. Janssen, die bij Tottenham weinig aan voetballen toekwam, controleerde de bal beheerst in grote vrijheid en scoorde. Dat was ook fijn voor Grim, die intensief met Janssen werkte bij Almere. De in Amsterdam geboren Boussoufa maakte nog 1-2 uit een vrije trap, meteen na het rood van De Ligt. Belhanda van Marokko had overigens wel drie keer rood kunnen krijgen, voor zijn onbeschofte gedrag dat niet paste bij deze vervroegde versie van zomeravondvoetbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.