Wedstrijdverslag Nederland - Slovenïe (4-1)

Oranje wint ruim van Slovenië en sluit het interlandjaar succesvol af

Het jaar 2019 bracht de nationale vrouwenploeg in het voetbal een vracht vreugde, verdriet en vooruitgang. De jaarafsluiter tegen Slovenië was gewoontjes, als een dag op kantoor in korte broek, met een voorspelde zege tegen een degelijke opponent.

Oranje won na een achterstand met 4-1 van Slovenië, mede door twee benutte strafschoppen van Sherida Spitse. Beeld BSR Agency

Het bijna volle stadion in Arnhem zong, blies de trompet en wiegde de heupen. Op dat ritme waren nu en dan fraaie staaltjes voetbal te zien van Nederland, zonder dat de ploeg over langere periode een hoog niveau bereikte. Oranje won na een achterstand met 4-1, met dank ook aan twee strafschoppen van Sherida Spitse, de middenvelder met het astronomische aantal van 175 interlands en 39 doelpunten. En met weer twee goals van Vivianne Miedema, op wie geen maat staat.

De kwalificatiereeks voor het EK van 2021 in Engeland is de ideale gelegenheid om nieuwe normen te stellen, om records op te jagen naar bijna onwerkelijke hoogten. Spits Vivianne Miedema, 23 jaar pas, scoorde eerst met een diagonale kopbal (3-1), wat haar totaal op 67 doelpunten in 87 interlands bracht. Later maakte ze nog een doelpunt, door bekwaam af te ronden met de linkervoet, na een voorzet van invaller Desiree van Lunteren.

Bijzonder was het spel niet, hoewel met name Daniëlle van de Donk altijd acties in petto heeft die het verblijf in een voetbalstadion veraangenamen. Eigenlijk kampt de ploeg van bondscoach Sarina Wiegman met een gebrek aan prikkels, waardoor de op het WK in Frankrijk bewerkstelligde vooruitgang een beetje stagneert. Dat Nederland in de zwakke groep als eerste zal eindigen, is zeker. Na 6 duels en 18 punten (doelsaldo 28-3), met een nogal ongelijke stand in aantal wedstrijden, is dat mogelijk ergens in het voorjaar zijn, als Kosovo en Estland tegenstander zijn. Of anders net na de zomerstop.

De motivatie moet meer komen van spelers zelf dan van tegenstanders. Individuele ambities waarmaken. Records breken. Debuteren. Of, wat speciaal gold voor de wedstrijd in Arnhem: de 20ste interland van 2019, het jaar van de verloren WK-finale in Frankrijk, in stijl afsluiten. Het jaar prettig uitluiden, om dat gevoel mee te nemen naar 2020, het jaar van de Olympische Spelen in Tokio, waarvoor de ploeg zich op het WK plaatste.

De ontwikkeling van het elftal vordert gestaag. De nationale ploeg is best goed en wacht alleen op aanvulling, om de concurrentie te vergroten. Aniek Nouwen was door de blessure van Stefanie van der Gragt de gezellin van Dominique Bloodworth, centraal achterin. Als verdediger is ze te weinig werkelijk getest, ook in Turkije afgelopen vrijdag (0-8). Haar passing is behoorlijk. Rechtsbuiten Shanice van de Sanden, die in mentaal opzicht op zoek was naar zichzelf, is terug na het voor haar mislukte WK, al zal ze altijd een voetballer van momenten blijven. Enigszins mysterieus blijft de teenblessure van Lieke Martens, al is ze dan weer gesignaleerd op het trainingsveld in Barcelona.

De KNVB ging in 2019 van start met een elftal tot 23 jaar, om de overgang tussen jeugdvoetbal en de nationale ploeg soepeler te laten verlopen. Met de competitie blijft het behelpen, door gebrek aan geld onder meer.

Wedstrijden van de nationale ploeg blijven nochtans apart. De Gelredome was met ruim 23 duizend toeschouwers goed gevuld. Niet helemaal uitverkocht, maar zoveel toeschouwers behaalt Vitesse alleen als een topclub op bezoek is.

Door het gebrek aan tegenstand blijft ook tijd over om op andere zaken te letten: op de vrolijke muziek, de algehele blijheid of de lieflijke optocht met kinderen uit het g-voetbal voor de aftrap. Het spel oogde soms wat plichtmatig, zeker voor de rust. De laatste indruk die de vrouwenploeg in het hoe dan ook gedenkwaardige jaar naliet, was een serie mooie acties, maar ook een hoop slordigheid en voetbal op tachtig procent.

Net als vorige maand in Slovenië (2-4) kwam het elftal achter, nu na een half uur, toen Kaja Erzen een vrije trap van de linkerflank van dichtbij, na de stuit, in het doel kon knikken. Keeper Sari van Veenendaal keek naar de verdedigers, maar die waren als versteend blijven staan. Het duurde drie minuten voordat de stand weer gelijk was, door een strafschop van Spitse, gegeven na een duwtje in de rug van Jackie Groenen. Ook de 2-1 was een strafschop, nu omdat Miedema werd aangetikt.

Daarna was het aan Miedema. Vrijwel alle toeschouwers bleven na afloop zitten om voor 2019 afscheid te nemen van de vrouwenploeg, die net als op het WK een kring op het veld vormde met de hele staf. En daarna met een kanon gesigneerde shirts in het publiek schoot, begeleid door hysterisch gegil van een omroeper.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden