OefeninterlandItalië-Nederland

Oranje serveert een lauwe prak, de kwaliteit ontbreekt domweg: 1-1

Eerherstel zochten Nederland en Italië, balsem voor de barre WK-maand die ze tegemoet gaan. Ze bakten er gisteren alle twee niet veel van. Vooral Nederland liet het afweten. De kwaliteit ontbreekt domweg.

Beeld Getty

Waar de kelder van het flatgebouw bereikt leek na het missen van het EK 2016 en het WK 2018 blijkt er voor het Nederlands elftal nog een etage lager te zijn. Tegen Italië, een andere afgeschminkte grootmacht die het WK misliep, zakte Oranje vooral voor rust verder door de ondergrens dan mogelijk leek voor een land met ruim 1,2 miljoen geregistreerde voetballers. Al viel het resultaat door een late gelijkmaker van Nathan Aké uiteindelijk nog mee: 1-1.

Een eerste helft om van te huilen, bijna letterlijk, leverden de manschappen van bondscoach Koeman af. Alles ging mis: de positionering, de communicatie, de uitgevochten duels, de loopacties, de meest simpele passes. Italië leek te schrikken van de ruimte, de vrije doortocht, de vele kansen en scoorde als bij wonder pas in de 67e minuut via invaller Zaza een keer.

Juist op een moment viel die treffer toen Oranje leek te ontwaken uit de nachtmerrie, omdat de Italiaanse bondscoach Mancini, nog veel korter in dienst dan Koeman, snel een paar wijzigingen in zijn toch al geïmproviseerde formatie had aangebracht. Waardoor er wat minder aan de gammele Hollandse poort werd gerammeld en Nederland zelf eindelijk wat kansjes kreeg. Drie minuten voor tijd zelfs nog leidend tot de 1-1 van invaller Aké na een geslaagde voorzet van een andere invaller, Berghuis. Daarna joeg Oranje nog door op 1-2, maar dat was veel teveel van het goede geweest.  

Beeld ANP

Eerherstel werd gezocht door Nederland en Italië. Balsem voor de barre WK-maand die ze tegemoet gaan tot diepe droefenis van de volken die ze representeren. En de rest van Europa. ‘Enorm jammer dat dit geen WK-warming up-wedstrijd is,’ twitterde de Engelse oud-spits en presentator Gary Lineker vooraf.

Het leek er uiteindelijk wel op, vooral van Oranje-zijde, op zo’n lauwe prak waarbij geen ingrediënt zijn uiterste best doet iets van smaak aan te brengen. Lethargie voortkomend uit de wens de al vermoeide benen te sparen voor het allerhoogste podium. Maar dat podium ontbreekt dus. De dramatische conclusie: de kwaliteit ontbreekt domweg totaal of is, op zijn meest positief gesteld, niet constant genoeg.

Op wie kan Koeman bouwen? Vooralsnog op niemand. Misschien alleen op doelman Cillessen die zijn ploeg een paar keer voor erger behoedde gisteravond. Wat de veldspelers betreft geldt: wie de ene interland uitblinkt behoort de volgende steevast tot het groepje tobbers. Niemand uitgezonderd.

Beeld ANP

Koeman had stiekem gehoopt inmiddels tot een min of meer vaste kern te zijn gekomen. Verdedigers Van Dijk en De Ligt, middenvelder Wijnaldum en aanvallers Depay en Babel zo noteerde hij daarvoor de voorbije week voorzichtig in zijn hoofd.

Het zijn alweer andere namen dan na het missen van het EK 2016 klonken. Toen leken Bruma, De Vrij, Blind, Strootman en Janssen zich te manifesteren als geraamte. Pröpper meldde zich tussendoor, Berghuis ook eventjes.

Gisteren maakten Cillessen, verdedigers Hateboer, Blind en Vilhena en de middenvelders De Roon en Vormer de basiself compleet. De een was slechter dan de ander, misschien viel aanvoerder Van Dijk nog het meest tegen, hij was ook te laat toen Zaza binnentikte.

Italië, eveneens in transitie, is iets herkenbaarder, hoewel ook daar gisteren, voor het grote publiek, onbekende namen aan de aftrap stonden op Napoli-spelers Insigne en Jorginho na wellicht. Op de bank zat Balotelli. Afgelopen vrijdag in het met 3-1 verloren oefenduel met Frankrijk had het probleemkind zelfs een basisplaats, tekenend voor de armoede voorin bij Italië.

Nathan Aké.Beeld ANP

Zoals ook Koeman blijft speuren naar zijn ideale aanvalstandem. Gisteravond mochten Depay en Babel het weer samen proberen. Tegen Portugal klikte het uitstekend tussen de 24-jarige Lyon-spits en de 31-jarige Besiktas-aanvaller, zoals heel Oranje toen goed speelde. Contra Italië kwamen ze nauwelijks aan de bal rond het Italiaanse strafschopgebied. Wel verder terug op het veld. Aldaar deelden ze ruimschoots in het balverliesvirus dat als een bezetene om zich heen greep onder de oranje tenues.

Hevig in verlegenheid werd Oranje direct gebracht in de tweede minuut. Na een vrije trap stonden drie Italianen vrij, Torino-spits Belotti tikte uiteindelijk de bal binnen, maar de Russische scheidsrechter Bezborodov floot na enig talmen toch voor buitenspel. In de vijftiende minuut schoot de Russische arbiter weer te hulp toen Van Dijk zich verslikte in de snelheid van Belotti. Beide beslissingen waren discutabel. Ook daarna bleef iedere dieptepass gevaarlijk. Soms redde Cillessen, soms werkten de Italianen slecht af. Dat Belotti en Verdi niet op het scoreformulier kwamen, zullen ze vandaag nog steeds niet kunnen geloven. 

Aké loopt juichend weg nadat hij de 1-1 binnen kopt.Beeld ANP

Het zal oud-verdediger Koeman een gruwel zijn. Om de organisatie te waarborgen had hij eerder Liverpool-verdediger Van Dijk de aanvoerdersband gegeven. En had hij, gisteravond, het mondige bijtertje De Roon voor de defensie opgesteld naast Wijnaldum. Opportunist Depay begon al voor rust te wijzen hoe de veldbezetting beter moest, de chaos illustrerend.

Kan het zo blijven, deze opstelling, was de vraag aan Koeman vooraf. ‘Alles kan,’ zei Koeman met een veelbetekenende grijns. Die glimlach veranderde weldra in een grimas. Nog een oefenwedstrijd heeft hij voor zijn puzzel, op 6 september tegen Peru. Drie dagen later moet alles kloppen als Frankrijk wacht in het kader van de Nations League.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden