Oranje overklast Wit-Rusland met prachttreffer Janssen

In een tijd van cynisme over het Nederlandse voetbal, maakte het hart vrijdag een naïef sprongetje van opgetogenheid. In verdedigend opzicht sloeg Oranje tegen de Wit-Russen menig flater, maar het vrolijke en deze keer effectieve aanvalsspel bood meer dan voldoende compensatie. Nederland won met 4-1 en staat in de WK-kwalificatiereeks op vier punten uit twee duels.

Vincent Janssen viert zijn doelpuntBeeld AFP

Oranje kan met licht optimisme aftrappen tegen groepsfavoriet Frankrijk, maandag in Amsterdam. Optimisme vanwege het onbevangen aanvalsspel dan, niet vanwege het soms tragische verdedigen. Want het was bijna een wonder dat Wit-Rusland niet scoorde in de eerste helft, die werd besloten met een tussenstand van 2-0.

De paal, doelman Stekelenburg, matige afwerking van de Oost-Europeanen, de treffer bleef lang uit. Het onvermijdelijke tegendoelpunt viel pas vlak na rust, toen Rios van dichtbij intikte en even een vleugje stress in de Nederlandse ploeg liet sluipen. Gelukkig voor Oranje stond het slechts tien minuten 2-1. Toen scoorde Klaassen van dichtbij, nadat het schot van de als altijd actieve spits Janssen tegen de paal was gestuit.

Elftal zonder absolute ster

Nederland verdiende vooral complimenten, door zijn enthousiaste voetbal, met het hart gespeeld, met lust om naar voren te trekken, om samen te spelen, te combineren, doelpunten te maken.

Bondscoach Danny Blind heeft weinig krediet in den lande door de magere resultaten tot nog toe, maar het is duidelijk waarmee hij bezig is. Hij bouwt een elftal waarin de absolute ster ontbreekt, een elftal dat een keten is van verschillende eigenschappen die opgeteld tot winst kunnen leiden. Zo bezien moet Oranje in elk geval de tweede plaats in de groep kunnen afdwingen, en daarmee vrijwel zeker een play-off om het WK in Rusland te bereiken.

Blind wees op loyaliteit toen hij de komst van assistent Fred Grim becommentarieerde, de vervanger van de vertrokken trainers Advocaat en Van Basten. Het is bijna symboliek. Twee trainers doen het werk van drie. Elf voetballers doen allemaal stapjes extra. Zo voetballen de mannen van Oranje: loyaal aan elkaar. Zie ze rennen, de backs, zie ze werken, de middenvelders. De een lost het probleem van de ander op, de een is blij voor de ander.

Gevoel

Kijk naar de arbeidsvreugde waarmee Vincent Janssen over het veld ploegt, als een boer die eindelijk regen begroet op zijn bijna verpieterde aardappelveld. Hij oogstte de beloning voor zijn regendans in de 64ste minuut, toen hij de bal na een vastbesloten ren met links in de kruising joeg, de duizenden jonge stemmetjes in het stadion verleidend tot de hoogste noten in hun repertoire.

Ook debutant Rick Karsdorp stond model voor Oranje. Onvermoeibaar trekt de rechtsachter mee naar voren. Vijftig, zestig keer per wedstrijd. Vrolijk was het voetbal eveneens, spel dat past bij de felle kleur oranje van de kledij. De vrolijkheid zat bijvoorbeeld in de heupen van Quincy Promes, na een kwartier de man van de 1-0. Hij dankte het publiek voor het applaus en danste voor de aftrap van de Wit-Russen op de megahit uit de boxen in de Kuip, I gotta feeling van Black Eyed Peas.

Hij had het gevoel, Oranje had het gevoel, al kwam de ploeg dan geregeld goed weg bij de snelle uitbraken van de Wit-Russen. Want die kregen in het tweede deel van de eerste helft forse kansen, die je maandag tegen Frankrijk niet moet weggeven.

Achterin kwetsbaar

Oranje is immers nog geen grootse ploeg, het is een elftal in opbouw, met voetballers die international gezien subtoppers zijn. De grootste ster, aanvoerder Sneijder, voetbalt hangend op links voorin omdat pure middenvelder te veel is gevraagd voor hem. Bovendien is ook hij, net als de afwezige Robben, vatbaar voor blessures. Na rust werd hij vervangen door Pröpper.

Achterin was Oranje dus kwetsbaar, vooral in het centrum. Van Dijk en Bruma vormen een verdedigingscentrum met fysieke kracht, maar qua snelheid en wendbaarheid houdt het niet over, zeker met Van Dijk. De Vrij is weer fit. Hij is een optie voor maandag, als Oranje mogelijk met drie centrale verdedigers het Franse toparsenaal aan aanvallers probeert tegen te houden.

Quincy Promes had nog nooit gescoord in veertien interlands. Danny Blind bleef hem prijzen, om zijn prestaties bij Spartak Moskou, ver weg van de Nederlandse tv-kijker. Promes dartelde, durfde, scoorde eerst na een fraaie combinatie en een lage voorzet van Janssen. Als bij croquet, het oude campingspel waarbij de speler de bal met een omgekeerde hamer door poortjes speelt, rolde zijn inzet door drie stel benen in de hoek. Promes scoorde nog een keer voor rust, toen hij de bal van ruim zestien meter lekker op de pantoffel nam. Zo'n avond was het, waarop Promes het vertrouwen van Blind op fraaie wijze uitbetaalde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden