'Opleiden is onze taak'

De spelers van het Nederlands elftal zijn vrijwel allemaal uit de nationale competitie verdwenen. Hun plaatsen zijn ingenomen door buitenlanders....

DOLGRAAG zou Edward Sturing zien dat Vitesse een keer landskampioen werd, maar wel met ook Nederlandse voetballers in de ploeg. 'Ik hoop niet dat elftallen uit elf buitenlanders gaan bestaan. Mede daarom leiden we op. Dat is ook onze taak.'

Sturing vermoedt dat voorzitter Karel Aalbers geen probleem zou hebben met een kampioensploeg van louter spelers uit den vreemde, maar hij, 35 jaar en dit seizoen alleen nog in noodgevallen actief als rechtsachter, is resoluut: 'Ik heb ook hart voor het Nederlandse voetbal.'

'Kijk naar wat het Nederlands elftal teweeg bracht tijdens het WK. Als je geen spelers meer opleidt, kun je dat nationale elftal vergeten, want je moet niet denken dat internationals op straat worden geboren en meteen in de top van de wereld meekunnen.'

Sinds het Bosman-arrest de Europese grenzen wijd opende, is de competitie overstroomd met voetballers van over de grens, vaak uit landen met lagere lonen. De buitenlanders, van wie velen tweede garnituur zijn, vervingen de beste Nederlanders en de vele nationale suptoppers die naar lucratiever oorden vertrokken.

Soms vraagt Sturing zich geërgerd af wat de nieuwelingen toevoegen. 'Sommigen zijn fantastisch, van hen geniet het publiek. Voor anderen zeg ik: sorry, zet daar een Nederlandse jongen van twintig jaar neer en laat die rijpen. En dat heeft niets met discriminatie te maken. Clubs moeten zo wijs zijn alleen versterkingen te halen.'

Twee miljoen gulden per jaar kost de jeugdopleiding van Vitesse. In tegenstelling tot het eerste elftal stellen de jeugdtrainers zelfs links- en rechtsbuitens op. Het uitstervende ambacht van de flankspeler is nuttig om te leren, vinden ze bij Vitesse. 'Het is moeilijk om een man te passeren aan de zijkanten. Als je dat beheerst, kun je straks in andere systemen ook op andere posities spelen', aldus Sturing, die twee jaar de C-jeugd trainde en daarmee het landskampioenschap veroverde.

Afgezien van het belang van opleiden voor de continuïteit van het nationale voetbal, speelt herkenning door het publiek een rol. Hij verwijst naar Arnhemmer Theo Bos, die jarenlang in het eerste elftal speelde en de oogappel van het volk was.

Bovendien hebben buitenlanders soms moeite om typisch Nederlandse tactische beginselen te begrijpen, zoals het aanvallen met vleugelspelers, het vroegtijdig storen van de opbouw van de tegenstander of dominant gedrag.

'Het leuke van Nederlands voetbal is dat we daadwerkelijk proberen te voetballen. We hebben een grote mond over die fantastische Italiaanse en Spaanse competitie, maar als ik naar wedstrijden kijk op Canal+, denk ik: ja, zijn jullie hier eigenlijk om te voetballen?'

Vitesse contracteerde een jaar geleden de Italiaan De Marchi en die verklaarde zijn Nederlandse ploegmakkers voor gek. Wat, een-op-een achterin, vroeg hij zich af. Drie, vier man in het centrum en één spits die wel een keer scoort, zo wilde hij het zien. 'De Marchi heeft zich moeten aanpassen. Wij proberen zelf het spel te maken, zoals het Nederlands elftal liet zien op het WK. Maar we wonnen niet in Frankrijk, dat is waar. Misschien is dat tekenend, het naïeve van Nederland.'

In elf jaar zag Sturing het betaald voetbal bij Vitesse veranderen van een club die voor 800 toeschouwers wegkwijnde in de eerste divisie tot eentje die de traditionele top-drie daadwerkelijk bedreigt, temidden van een puur zakelijke wereld met een supermodern stadion.

'Als je die commercialisering erg vindt, moet je niet doorgaan. Bovendien verdien je nu ook vijf, zes keer zoveel als in die tijd. Ik ben begonnen voor ongeveer 20.000 gulden bruto per jaar, als semi-prof. Als ik nu zie wat een jongen van achttien verdient...

'Voetbal ging altijd om geld, maar nu nog veel meer dan pakweg tien jaar geleden. Daardoor is ook de cultuur veranderd. Het gevoel voor humor is afgenomen. Wat vroeger nog een beetje hobby was, is nu werk. Het is jammer dat voetbal duur wordt voor Jan met de Pet, maar als club heb je geen keus. Ook de spelers zijn veranderd. Vroeger werkten we overdag en verdienden we 's avonds geld met onze hobby.'

Sturing was lange tijd semi-prof en werkte bij de Postbank. 'Ik ben blij dat ik die ontwikkeling als voetballer én als mens heb meegemaakt. Ik weet hoe hard mensen moeten werken voor een salaris waar voetballers om lachen. Ik was blij dat ik een contractje had, dat ik betaald voetbal speelde. Ik heb in het bedrijfsleven reorganisaties meegemaakt; mensen die hypotheken hadden en op straat werden geflikkerd.'

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden