Oplaaiende emoties na bizarre ontknoping

Woedend beende hij weg van de plaats waar zijn ploeg op onwaarschijnlijke wijze onderuit was gegaan. Met een paar slokken cola leste Toon van Helfteren, de coach van Demon/Astronauts, zijn dorst, maar suste hij niet zijn gemoed....

Van onze verslaggever Poul Annema

‘Ik heb niets te zeggen’, gromde hij met bliksem in zijn ogen en donder in zijn stem. Maar al snel bleek dat hij met een frontale aanval op de arbitrage juist heel veel te vertellen had na de nederlaag (72-80) tegen Eiffeltowers.

‘De club zal het me niet in dank afnemen, maar ik kan niet anders. Ik hou me al het hele seizoen in, maar vandaag moest ik het wel voor mijn ploeg opnemen’, zei hij later over zijn uitval naar scheidsrechter Den Hartog, die Van Helfterens optreden in de slotminuten met twee vrije worpen voor de tegenstander bestrafte. Dat was in de fase waarin de Amsterdammers een veilig lijkende voorsprong, die aan het begin van de laatste periode nog tien punten (64-54) had bedragen, als water door hun vingers voelden glippen.

Het werd de even opwindende als bizarre ontknoping van de strijd tussen de twee grootmachten, die elkaar dit seizoen in de schaduw van Zwolle de tweede plaats op de ranglijst betwisten. Een treffen dat werd omrand door veel emoties, vanwege het verleden, maar ook tegen Van Helfterens eigen achtergrond. Deze zomer verhuisde de coach na vier jaar bij Den Bosch te zijn geweest met ‘mister Den Bosch’, Marcel Huijbens, naar Amsterdam.

Liefst dertien seizoenen droeg Huijbens de kleuren van Den Bosch en juist voor het treffen van zaterdag werd hij gehuldigd omdat hij uitgerekend tegen zijn voormalige club aan zijn 750ste wedstrijd op het hoogste niveau begon.

Maar van emoties wilde hij zelf naderhand niets weten. ‘Dit is niet Den Bosch zoals ik Den Bosch zie en ken’, aldus Huijbens, wijzend op de sponsor- en spelersvlucht van Nijmegen naar Den Bosch. ‘Sam Jones is de enige die ik beschouw als een speler van Den Bosch.’

Sponsor Eiffeltowers zag deze zomer meer commerciële mogelijkheden bij het in financiële nood verkerende Den Bosch en verplaatste trainers- en spelersstal naar de Brabantste hoofdstad. Daar zoekt het nog duidelijk naar zijn ritme.

Dat bleek ook in Amsterdam, waar Astronauts de wedstrijd heel lang onder controle had. ‘Dit duel had van alles tussen goed en slecht’, meende ook de Bossche coach Randy Wiel. Maar het goede zat voor zijn ploeg in het stormachtige slot, het slechte in de tweede en derde periode waarin zijn sterspelers, Rodgers en Gomes, verbleekten bij het geweld van met name Dennis Latimore.

Latimore, die ‘The Hammer’ wordt genoemd, is een geweldenaar met veel spierkracht en een dodelijk schot en hij vindt bij zijn ploeg veel steun van typische springveren als James Miller en Sergerio Gipson.

Daarnaast telt de ploeg van Van Helfteren ook de veelbelovende uitstraling van jonge talenten als Niels Meijer en Stefan Wessels. Joe Spinks bleef geblesseerd aan de kant en deed er in de slotminuten alles aan om zijn ploeg vanaf de kant met wilde gebaren tot steun te zijn, maar in het veld werd hij gemist als animator en rustgever.

Lang leek er immers geen vuiltje aan de lucht voor Astronauts, dat zich vorige week ook al in Bergen op Zoom had laten verrassen en woensdag in het ULEB-toernooi had verloren van het Griekse Panionios. Nadat de eerste periode met 23-23 was afgesloten, maakten de Amsterdammers in de tweede periode haast (45-41) en liepen in de derde periode uit naar een voorsprong die zelfs vijftien punten (63-48) bedroeg. ‘Maar door de nieuwe tijdregel zegt zo’n groot verschil niet zo veel meer’, stelde Randy Wiel naderhand vast.

Wiel had gelijk, want toen zijn ploeg onder leiding van Leon Rodgers gas gaf, stortte Astronauts volledig in. De ploeg had geen antwoord op de storm die de Bosschenaren lieten opsteken, de twijfel en ontreddering sloegen toe bij de langzaam wegzinkende formatie. ‘Hier zijn we dus duidelijk niet klaar voor’, meende Marcel Huijbens, die zijn ploeg eerder dit seizoen ook in Den Bosch al had zien verliezen. ‘Aan het begin van het seizoen liep alles gesmeerd en zat er een zekere vanzelfsprekendheid in ons spel, nu zoeken we naar onszelf. Misschien heeft het te maken met de verschillende speltypes waarmee we te maken krijgen, door onze Europese verplichtingen. Ik weet het niet.’

Punt voor punt kwam Den Bosch inderdaad dichterbij en met nog vijf minuten op de klok nam het zelfs voor het eerst in de wedstrijd afstand: 66-67. De deze zomer bij een spelerskamp in Frankfurt opgedoken Amerikaan uit Kansas, Dennis Latimore, kon met al zijn fysiek vermogen de aanzwellende kracht van de tegenstander ook niet keren. En in de onrust van de wedstrijd liet de arbitrage zich evenmin onbetuigd. Daarin had Van Helfteren wel degelijk gelijk.

De strafworpen voor Den Bosch volgden elkaar in rap tempo op, terwijl Astronauts amper de kans kreeg om voor een schot aan te leggen. ‘Heel typerend, dat je met een ploeg met zoveel aanvalskracht als de onze geen schietkansen meer krijgt. Van 64-54 naar 72-80 in de laatste tien minuten: ik ben er ziek van’, besloot Van Helfteren de dag die hij had voorbestemd om zijn eerste kwartaal in Amsterdam een rand van goud te geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden