Opgegroeid in de volleybalhal van mama

Dit is de serie tieners en ouders. In aflevering 7: de familie Zijl uit Apeldoorn

Als kind struikelde ze over haar grote voeten. Nu wil Anna Zijl (16) volleybalinternational worden. Net als haar moeder.

Suus Zijl legt thuis de tape aan bij dochter Anna: 'Ik vind dat een kind vrijuit moet kunnen spelen.' Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Suus Zijl waagde het één keer om haar 16-jarige dochter Anna een tip te geven over haar volleybalopslag. Het mondde uit in een ruzie. ‘Van iedereen kan ik zoiets aannemen. Maar als mijn moeder zoiets zegt, raak ik helemaal geïrriteerd.’

Toch heeft moeder Suus enig recht van spreken. Ze speelde van 1996 tot 2000 in de nationale volleybalploeg, toen nog met haar meisjesnaam Luttikhuis op haar rug. Suus vertelde haar dochter nooit over haar tijd als international. ‘Op de club zeiden ze al vaak genoeg tegen haar: ‘Word jij net zo goed als je moeder?’ Ik vond dat irritant, want ik vind dat een kind vrijuit moet kunnen spelen.’

Anna groeide zo ongeveer op in de volleybalhal van de Apeldoornse club Alterno, waar haar moeder in de eredivisie speelde. Met zes jaar begon Anna zelf met de sport. ‘Ik vond het leuk om heel hard tegen die bal te meppen.’

Anna lijkt in het juiste nest geboren voor topsport: moeder Suus was volleybalinternational, vader Ferry deed als tienkamper mee aan verschillende EK's. Tegenwoordig speelt Anna in het Nederlands team onder 16 jaar, maar in de vroegere jeugd spatte het talent er niet vanaf. Haar moeder herinnert zich een slungelig kind dat vaak over haar eigen benen struikelde. Bovendien had ze heel grote voeten, waar ze nauwelijks meer overweg kon.

Anna bleef doorgroeien tot haar huidige lengte van 1,88 meter, haar schoenmaat is 44,5. Naarmate Anna ouder werd, kreeg ze haar lijf steeds beter onder controle. Nu heeft ze bij het net baat bij haar lengte; grote voeten gelden in het volleybal ook als een voordeel voor een krachtige afzet voor de smash.

Anna woont op het topsportcentrum in Papendal, want ze is lid van het de Nederlandse jeugdploeg. ‘Op Papendal leerde ik wat het is om topsporter te zijn. Daar heb ik besloten voor het hoogst haalbare te gaan. Ik wil elke dag met volleybal bezig zijn.’

De ambities van Anna hebben consequenties gehad voor het hele gezin: Anna heeft nog twee broertjes. Moeder Suus was altijd thuis, maar Anna kan zich herinneren dat vader Ferry veel vrije dagen moest opnemen van zijn werk als business manager bij de ING bank. Zo was er thuis een oppas als Anna een wedstrijd had.

Bovendien kost een maand op Papendal 500 euro. Het gezin kan dat betalen, maar houdt wel rekening met uitgaven zoals eten buiten de deur of dure vakanties. Anna: ‘Ik vind 500 euro heel veel geld, daarom zeg ik ook vaak ‘dankjewel’.’

Naast twee broertjes woont er nog een bijzonder gezinslid in het huis in Apeldoorn. Celeste Plak - tijdens de Olympische Spelen van 2016 lid van de Nederlandse ploeg - is sinds zes jaar lid van het gezin. Suus Zijl was assistent-trainer van Alterno en haalde Plak in huis, zodat ze niet zoveel hoefde te reizen.

Het gezin Zijl is een echt volleybalgezin, maar aan de keukentafel gaat het zelden over de sport. Als Anna thuiskomt van training heeft ze genoeg tips van haar trainers gehad. ‘Toch heb ik door de sport een bijzondere band met mijn moeder. Zij begrijpt hoe het leven als topsporter is.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.